Яке нома фармуд сӯии тўрг
یکی نامه فرمود سوی طورگ
Ба дашноми к-эии деви хунхори гург
به دشنام کای دیو خونخوار گرگ
Туро аз чунон ҷойгоҳу ҳисор
تو را از چنان جایگاه و حصار
Ки гуфтаст лашкар ба ҳомӯни гузор
که گفتهست لشکر به هامون گذار
Ҳаме буд боист бар ҷои хеш
همی بود بایست بر جای خویش
На бнҳодн аз дижи яке пои пеш
نه بنهادن از دژ یکی پای پیش
Кигар бдкнши душмани бади гумон
که گر بدکنش دشمن بد گمان
Нишастӣ бад-ӣни бум то солиён
نشستی بدین بوم تا سالیان
Набӯдяш ҷузи кӯҳи хоро ба даст
نبودیش جز کوه خارا به دست
На низ омадӣ бар шумо ҳам шикаст
نه نیز آمدی بر شما هم شکست
Ба бедонишӣ эй бади бднжод
به بی دانشی ای بد بدنژاد
Сипоҳии бад-ӣн гӯна додӣ ба бод
سپاهی بدین گونه دادی به باد
Кунун чун бибояд ?бирти шермард
کنون چون بباید برت شیرمرد
Ту пиромни лашкару дижи магарад
تو پیرامن لشکر و دژ مگرد
Сипоҳу дижу марз ӯро сипор
سپاه و دژ و مرز او را سپار
Ту баргард ва бо кас макун корзор
تو برگرد و با کس مکن کارزار
Чу он номаро меҳр кард ва бидод
چو آن نامه را مهر کرد و بداد
Бидон номвари шери ширўнжод
بدان نامور شیر شیرونژاد
Бадв гуфт эй шери марди далер
بدو گفت ای شیر مرد دلیر
Сарафрози гарданкаш ва нараҳ шер
سرافراز گردنکش و نره شیر
Сӯии марзи хргот бояд шудан
سوی مرز خرگات باید شدن
Набояд ба роҳи андаруни дам задан
نباید به راه اندرون دم زدن
Нигаҳдори он марзу лашкар ту бош
نگهدار آن مرز و لشکر تو باش
Барони бум ва бар шоҳу меҳтар ту бош
برآن بوم و بر شاه و مهتر تو باش
Ба рафтани шӯи огоҳ то бар ту роҳ
به رفتن شو آگاه تا بر تو راه
Нагирад фаромарзи ял бо сипоҳ
نگیرد فرامرز یل با سپاه
Ки ҳамчун далерӣ ба гетӣ камаст
که همچون دلیری به گیتی کمست
Зпшти яли пел тан рустамаст
زپشت یل پیل تن رستمست
Умедам ба додари рӯзи шумор
امیدم به دادار روز شمار
Ки бошӣ сарафроз аз ин корзор
که باشی سرافراز از این کارزار
Чу бишунид азуи шермарди далер
چو بشنید ازو شیرمرد دلیر
Сарафрозу гарданкаш ва нараҳ шер
سرافراز و گردنکش و نره شیر
Нёсуд рӯзу шаб аз тохтан
نیاسود روز و شب از تاختن
Абои номдорони он анҷуман
ابا نامداران آن انجمن
Се рӯзи всаҳ шаб ронад лашкар чу бод
سه روز وسه شب راند لشکر چو باد
Бидон сон касеро наомадаш ёд
بدان سان کسی را نیامدش یاد
Чаҳоруми шаби тираи гаван дар расед
چهارم شب تیره گون در رسید
Ба бе роҳи лашкар фурӯд оваред
به بی راه لشکر فرود آورید
Фурӯд омаданашон бидон марз буд
فرود آمدنشان بدان مرز بود
Ки онҷои сипоҳи фаромарз буд
که آنجا سپاه فرامرز بود
Сипоҳи фаромарз огаҳ шуданд
سپاه فرامرز آگه شدند
Ба дидори лашкари сӯй раҳ шуданд
به دیدار لشکر سوی ره شدند
Бидон то бидонанд кишон кӣанд
بدان تا بدانند کیشان کیند
Аз он тохтани нимаи шаб аз чаҳ анд
از آن تاختن نیمه شب از چه اند
Чу диданд гуфтанд бо паҳлавон
چو دیدند گفتند با پهلوان
Ки омад сипоҳӣ чу пели дмон
که آمد سپاهی چو پیل دمان
Бидонаст кони лашкари кӣнаи хоҳ
بدانست کان لشکر کینه خواه
Ки омад шаби тира зон ҷойгоҳ
که آمد شب تیره زان جایگاه
з турон сипоҳанд баҳри ҳисор
ز توران سپاهند بهر حصار
Шитобандаанд аз паии корзор
شتابنده اند از پی کارزار
Бифармуд то лашкараш барнишаст
بفرمود تا لشکرش برنشست
Камар бар миён тохтанро бибаст
کمر بر میان تاختن را ببست
Биёмад шаби тира монанди кӯҳ
بیامد شب تیره مانند کوه
Чу абри сияҳ бар сари он гуруҳ
چو ابر سیه بر سر آن گروه
Баборед аз он абри борони тир
ببارید از آن ابر باران تیر
Ҳаме гуфт бар каси даҳу дору гир
همی گفت بر کس ده و دار و گیر
Чу аз хоб бедор шуд шермард
چو از خواب بیدار شد شیرمرد
Саросема гардид ва тадбир кард
سراسیمه گردید و تدبیر کرد
Ба асп ткоўр биоварад пой
به اسپ تکاور بیاورد پای
Барангехт бар сони оташи зи ҷой
برانگیخت بر سان آتش ز جای
Хурӯшӣ баровард бирасон шер
خروشی برآورد برسان شیر
Ту гуфтӣ зи гетии баромади нафир
تو گفتی ز گیتی برآمد نفیر
Ба гурз ва ба зубину шамшери тез
به گرز و به زوبین و شمشیر تیز
Баровард аз эрониёни растхез
برآورد از ایرانیان رستخیز
Фаровони табаи гашт аз Эрони сипоҳ
فراوان تبه گشت از ایران سپاه
Касеро набад тоби он рзмхўоаҳ
کسی را نبد تاب آن رزمخواه
Фаромарз аз он сӯ на огоҳ буд
فرامرز از آن سو نه آگاه بود
Ба кӣнаи абои разми бадхоҳ буд
به کینه ابا رزم بدخواه بود
Бигуфтанд бо паҳлавони сипоҳ
بگفتند با پهلوان سپاه
Ялоне ки буданд дар размгоҳ
یلانی که بودند در رزمگاه
Ки бар дасти он дев бетарсу бок
که بر دست آن دیو بی ترس و باک
Фаровон шуд аз номдорони ҳалок
فراوان شد از نامداران هلاک
Сипаҳбади барангехти хинги набард
سپهبد برانگیخت خنگ نبرد
Яке ҳамла оварад бар шермард
یکی حمله آورد بر شیرمرد
Ба дасташи бадии гурз бар зиҳи камон
به دستش بدی گرز بر زه کمان
Чу дидаш бадв гуфт эй бадгумон
چو دیدش بدو گفت ای بدگمان
Тиҳии дидае беша аз нараҳ шер
تهی دیده ای بیشه از نره شیر
Ки эй дун ба ҷанги омдстии далер
که ای دون به جنگ آمدستی دلیر
Бибинӣ ту оварад мардони ҷанг
ببینی تو آورد مردان جنگ
Агар зинда Монӣ матарс аз наҳанг
اگر زنده مانی مترس از نهنگ
Ҷавобаш чунин дод пас шермард
جوابش چنین داد پس شیرمرد
Ки эй мард беҳуш бедору барад
که ای مرد بی هوش بی دار و برد
Нбинмти ойини мардонагӣ
نبینمت آیین مردانگی
Набошад зи ту фару фарзонагӣ
نباشد ز تو فر و فرزانگی
Ба пои худ эдар ба дом омадӣ
به پای خود ایدر به دام آمدی
Паии разм ҷустани з ном омадӣ
پی رزم جستن ز نام آمدی
Бигуфт ин ва ангехт асбаши зи ҷой
بگفت این و انگیخت اسبش ز جای
Ба дасташи яке найзаи ҷони рубой
به دستش یکی نیزه جان ربای
Яке найза зад бар камаргоҳи шер
یکی نیزه زد بر کمرگاه شیر
Бибаред хуфтон марди далер
ببرید خفتان مرد دلیر
Фаромарзи ял об дода синон
فرامرز یل آب داده سنان
Бузад дар бару синаи паҳлавон
بزد در بر و سینه پهلوان
Чу аз найза ҳар ду нагаштанд ром
چو از نیزه هر دو نگشتند رام
Кашиданд пас теғи тез аз ниёам
کشیدند پس تیغ تیز از نیام
Яке теғ зад шермарди далер
یکی تیغ زد شیرمرد دلیر
Ба фарқи фаромарз чун нараҳ шер
به فرق فرامرز چون نره شیر
Сипар бар сар оварад гирди ҷавон
سپر بر سر آورد گرد جوان
Нашуд коргари теғи он паҳлавон
نشد کارگر تیغ آن پهلوان
Фаромарзи бораи барангехти зуд
فرامرز باره برانگیخت زود
Буғурред чун шер ва хашмаш фузуд
بغرید چون شیر و خشمش فزود
Ба гардан баровард пӯлоди гурз
به گردن برآورد پولاد گرز
Чунон бар сараш зад зи болои брз
چنان بر سرش زد ز بالای برز
Ки бо тарк дар гарданаш хӯрд кард
که با ترک در گردنش خورد کرد
БиФкндши андари замини набард
بیفکندش اندر زمین نبرد
Чу пардохт аз кори он марди хом
چو پرداخت از کار آن مرد خام
Чу тундар буғурреду бргФти ном
چو تندر بغرید و برگفت نام
Бузади хешро бар сипоҳи гарон
بزد خویش را بر سپاه گران
Ту гуфтӣ ки шерасту душмани румон
تو گفتی که شیر است و دشمن رمان
Бидон обгуни теғи оташи нисор
بدان آبگون تیغ آتش نثار
Ҳаме кард чун бодашони хоксор
همی کرد چون بادشان خاکسار
Ҳам айдун сўорои Эрони сарон
هم ایدون سوارای ایران سران
Чу диданди он номвари паҳлавон
چو دیدند آن نامور پهلوان
Кашиданд аз кини ҳамаи теғи тез
کشیدند از کین همه تیغ تیز
Намӯда ба туронёни растхез
نموده به تورانیان رستخیز
Чу диданди туронёни шермард
چو دیدند تورانیان شیرمرد
Бишуд кушта дар дашти ҷангу набард
بشد کشته در دشت جنگ و نبرد
Гурезон бирафтанд ҳамчун рама
گریزان برفتند همچون رمه
Аз он размгоҳи пар аз ҳамҳама
از آن رزمگاه پر از همهمه
Пас андари саворони Эрони сипоҳ
پس اندر سواران ایران سپاه
Фаровони бкрднд аз эшон табоҳ
فراوان بکردند از ایشان تباه
Бкрднди тороҷи бунгоҳашон
بکردند تاراج بنگاهشان
Ҳамаи хаймау асбу харгоҳашон
همه خیمه و اسب و خرگاهشان
Сипаҳбади фаромарзи равшани равон
سپهبد فرامرز روشن روان
Абои номдорон ва кунад оварон
ابا نامداران و کند آوران
Чу аз разм душман бипардохтанд
چو از رزم دشمن بپرداختند
Сӯии манзил хештан тохтанд
سوی منزل خویشتن تاختند
Яке номадории зи эрониён
یکی نامداری ز ایرانیان
Биёмад бар хаймаи паҳлавон
بیامد بر خیمه پهلوان
Ки аз манзили тарки новирди хоҳ
که از منزل ترک ناورد خواه
Яке нома дид фиканда ба роҳ
یکی نامه دید فکنده به راه
Биоварад ва бархонад фаррухи далер
بیاورد و برخواند فرخ دلیر
Навиштаи яке номае бар ҳарир
نوشته یکی نامه ای بر حریر
Пар аз хашму кину пар аз ҷӯшу тоб
پر از خشم و کین و پر از جوش و تاب
зи солори турони шаҳи афросйоб
ز سالار توران شه افراسیاب
Ба назд сарафрози ҷангии тўрг
به نزد سرافراز جنگی طورگ
Ки чун пешат ояд сипоҳи бузург
که چون پیشت آید سپاه بزرگ
Ту бояд ки марду сипоҳи набард
تو باید که مرد و سپاه نبرد
Сипории бад-ӣни номвари шермард
سپاری بدین نامور شیرمرد
Чу бархонад нома бар паҳлавон
چو برخواند نامه بر پهلوان
Дил паҳлавон шуд пари андеша зон
دل پهلوان شد پر اندیشه زان
Куҷои чораи диж ба чанг оядаш
کجا چاره دژ به چنگ آیدش
Агар чаҳ аз он кор нанг оядаш
اگر چه از آن کار ننگ آیدش
Валикин хирадманд гуяд ки кор
ولیکن خردمند گوید که کار
Чу танг андар ояд дар он гирудор
چو تنگ اندر آید در آن گیرودار
Чу даст аз ҳунар монад хоҳад тиҳӣ
چو دست از هنر ماند خواهد تهی
Дили он ба ки бар чора ҷустан наҳй
دل آن به که بر چاره جستن نهی
Ба чораи хирадманд бисёр ҳуш
به چاره خردمند بسیار هوش
Ба банди андари оради палангу вуҳуш
به بند اندر آرد پلنگ و وحوش
Яке номаи наздик ҳар ду сипоҳ
یکی نامه نزدیک هر دو سپاه
Ки бинвишта буданд дар пеши роҳ
که بنوشته بودند در پیش راه
Навишт ва чунин гуфт к-эии бхрдон
نوشت و چنین گفت کای بخردان
Саворону кори озмудаи радон
سواران و کار آزموده ردان
Бидонед каз гардиши рӯзгор
بدانید کز گردش روزگار
Ба наздики мо андари он корзор
به نزدیک ما اندر آن کارزار
Яке лашкар омад зи турони замин
یکی لشکر آمد ز توران زمین
Кашидем бар якдигари теғи кин
کشیدیم بر یکدیگر تیغ کین
Саранҷоми яздони маро ёр шуд
سرانجام یزدان مرا یار شد
Сари бахти турон нигунсор шуд
سر بخت توران نگونسار شد
Ман айдун гумонам ки сӯии ҳисор
من ایدون گمانم که سوی حصار
Ҳаме рафт он лашкари номдор
همی رفت آن لشکر نامدار
Кунун дар диж андеша дорам ҳаме
کنون در دژ اندیشه دارم همی
Ки лашкар бидон сӯи гузорами ҳаме
که لشکر بدان سو گذارم همی
Чу аз ман шуморо расад огаҳӣ
چو از من شما را رسد آگهی
Аз ин лашкари гшн бо Фрҳӣ
از این لشکر گشن با فرهی
Шумо ҳам ба ойини ҷангу набард
شما هم به آیین جنگ و نبرد
Биёред ва аз раҳ бароред гирд
بیارید و از ره برآرید گرد
Чу бо лашкари ман бар ойед ҷанг
چو با لشکر من بر آیید جنگ
Замонӣ ба тундӣ бисозед ҷанг
زمانی به تندی بسازید جنگ
Аз он пас гурезон шавед аз барам
از آن پس گریزان شوید از برم
Бидон то ки ман пешатон бигузарам
بدان تا که من پیشتان بگذرم
Чу аз диж бибинад сипоҳи тўрг
چو از دژ ببیند سپاه طورگ
Ки тарснда шуд зии сипоҳи бузург
که ترسنده شد زی سپاه بزرگ
Камон бошадаш кони диловари сипоҳ
کمان باشدش کآن دلاور سپاه
зи турон ҳаме ояд аз пеши шоҳ
ز توران همی آید از پیش شاه
Дар диж гушойанд то ман дмон
در دژ گشایند تا من دمان
Сипаҳро дар он диж барам дар замон
سپه را در آن دژ برم در زمان
Бад-ӣни чораи бустонами он дижи магар
بدین چاره بستانم آن دژ مگر
Ки чораи ҷуз ин нест моро дигар
که چاره جز این نیست ما را دگر
Фиристода рафту сипаҳдори гирд
فرستاده رفت و سپهدار گرد
Якояки сипаҳро ҳамаи баршумурд
یکایک سپه را همه برشمرد
Бифармудашон то кулоҳу қабо
بفرمودشان تا کلاه و قبا
Бапушанд бар расми турони сипоҳ
بپوشند بر رسم توران سپاه
Ҳамаи ҷавшану асб ва ҳам теғи кин
همه جوشن و اسب و هم تیغ کین
Бидон сон ки бошад зи турони замин
بدان سان که باشد ز توران زمین
Бисозанду андеша раҳ кунанд
بسازند و اندیشه ره کنند
Раҳи ранҷ бар хеш кӯтаҳ кунанд
ره رنج بر خویش کوته کنند
Фаромарзи худ ҷавшани шермард
فرامرز خود جوشن شیرمرد
Ҳамон худу асбу силеҳи набард
همان خود و اسب و سلیح نبرد
Бапушед пас асбро барнишаст
بپوشید پس اسب را برنشست
Ҳамон ханҷари хўнФшонш ба даст
همان خنجر خونفشانش به دست
Дмон бо сипаҳи сари сӯй роҳ кард
دمان با سپه سر سوی راه کرد
Бидон то برارد аз он бораи гирд
بدان تا برآرد از آن باره گرد
Вази он сӯи фиристодаи паҳлавон
وز آن سو فرستاده پهلوان
Биёмад ба наздики он сарварон
بیامد به نزدیک آن سروران
Чу он номаи хонданди бархестанд
چو آن نامه خواندند برخاستند
Ба назд фаромарз ял тохтанд
به نزد فرامرز یل تاختند
Мари он ҳар ду лашкар чу наздик шуд
مر آن هر دو لشکر چو نزدیک شد
Ба гирди андаруни марз торик шуд
به گرد اندرون مرز تاریک شد
Се лашкар бидон сон ба ҳам бар заданд
سه لشکر بدان سان به هم بر زدند
Ки бар сари ҳамаи гурз ва ханҷар заданд
که بر سر همه گرز و خنجر زدند
Замонии ббўднд ҳар ду сипоҳ
زمانی ببودند هر دو سپاه
Гурезон бирафтанд зоўрдгоаҳ
گریزان برفتند زآوردگاه
Ба биғораҳи гарданкаши сарфароз
به بیغاره گردنکش سرفراز
Бишуд ним фарсангу баргашти боз
بشد نیم فرسنگ و برگشت باز
Чу аз даври диданди гардони диж
چو از دور دیدند گردان دژ
Хурӯш омад аз шермардони диж
خروش آمد از شیرمردان دژ
Гумонишони чунон бад ки аз корзор
گمانشان چنان بد که از کارزار
Чу зин гӯна бигурехт Эрони савор
چو زین گونه بگریخت ایران سوار
Ки аз лашкари шоҳи туронён
که از لشکر شاه تورانیان
Гурезон бирафтанд эрониён
گریزان برفتند ایرانیان
Чўмо низ оҳанг ҳомӯн кунем
چوما نیز آهنگ هامون کنیم
Бену бехи эрониён бар кунем
بن و بیخ ایرانیان بر کنیم
Сипоҳу сипаҳбад дар ин гуфтугӯӣ
سپاه و سپهبد در این گفتگوی
Ки лашкари сӯй диж ниҳоданд рӯй
که لشکر سوی دژ نهادند روی
Ҷавони хирадманди хуршеди фар
جوان خردمند خورشید فر
Сарафрозу гарданкашу номвар
سرافراز و گردنکش و نامور
Фиканда Аннан аз бар ёли асб
فکنده عنان از بر یال اسب
Даманда ба кирдори озргшсб
دمنده به کردار آذرگشسب
Биёмад ба даргоҳи диж дар шитоб
بیامد به درگاه دژ در شتاب
Чунин гуфт каз шоҳи афросйоб
چنین گفت کز شاه افراسیاب
Яке нома дорам ба гирди сутург
یکی نامه دارم به گرد سترگ
Сипаҳдори ҷангии диловари тўрг
سپهدار جنگی دلاور طورگ
Ҳмидўн наоне сарафрози шоҳ
همیدون نهانی سرافراز شاه
Сухан гуфт бо ман зи баҳри сипоҳ
سخن گفت با من ز بهر سپاه
Чунин гуфт каз кори эрониён
چنین گفت کز کار ایرانیان
Серуми гашти партобу дили паргарон
سرم گشت پرتاب و دل پرگران
Дар он кори марзу ҳисору сипоҳ
در آن کار مرز و حصار و سپاه
Барояшони басии дили гарони гашти шоҳ
برایشان بسی دل گران گشت شاه
Сипоҳии бад-ӣн гӯна карда гузин
سپاهی بدین گونه کرده گزین
Маро дод шоҳаншаҳи пеши байн
مرا داد شاهنشه پیش بین
Ба ёрӣ маро гуфт бояд шудан
به یاری مرا گفت باید شدن
Ба диж бо сипаҳи рои некӯ задан
به دژ با سپه رای نیکو زدن
Нигаҳдор диж бош ва ҳам ёрманд
نگهدار دژ باش و هم یارمند
Аз Эрони мабодо ки ояд газанд
از ایران مبادا که آید گزند
Бидоданд нома чу брхўонднд
بدادند نامه چو برخواندند
зи шодии ҳамаи ҷон барафшонданад
ز شادی همه جان برافشاندند