зи диж дар кушоданду шери дмон
ز دژ در گشادند و شیر دمان
Биёмад ба болои диж дар замон
بیامد به بالای دژ در زمان
Чунин гуфт бо бачаи ҷангии паланг
چنین گفت با بچه جنگی پلنگ
Ки эй пурҳунари бачаи тези чанг
که ای پرهنر بچه تیز چنگ
Надониста дар кор тезӣ макун
ندانسته در کار تیزی مکن
Биандеш ва бингар зи сар то ба бен
بیندیش و بنگر ز سر تا به بن
Ба гуфтори ширини бегонаи мард
به گفتار شیرین بیگانه مرد
Бавижа ба ҳангоми ҷангу набард
بویژه به هنگام جنگ و نبرد
Шитоби он замони бози дон аз диранг
شتاب آن زمان باز دان از درنگ
Машав эмину сари мёўр ба танг
مشو ایمن و سر میاور به تنگ
Пажӯҳиши намо ва битарс аз камӣн
پژوهش نما و بترس از کمین
Ба жарфии ниҳоди сухани бози байн
به ژرفی نهاد سخن باز بین
Ки дар пардаи дӯстии душманӣ
که در پرده دوستی دشمنی
Тавон кард ҳангоми марди афканӣ
توان کرد هنگام مرد افکنی
зи бегонагии меҳтари тизмғз
ز بیگانگی مهتر تیزمغز
Пажӯҳиш чу нанамуд дар кори нағз
پژوهش چو ننمود در کار نغز
зи найранг душман накард ҳеҷ ёд
ز نیرنگ دشمن نکرد هیچ یاد
Ҳисорӣ бидон гӯна бар бод дод
حصاری بدان گونه بر باد داد
Фаромарзи гарданкаши зӯрманд
فرامرز گردنکش زورمند
Бад-ӣни чораи худро ба диж дарфиканд
بدین چاره خود را به دژ درفکند
Кашиданд шамшер бар теғи кӯҳ
کشیدند شمشیر بر تیغ کوه
Сипаҳдору ҷанги оварони ҳам гуруҳ
سپهدار و جنگ آوران هم گروه
Фиканданд бисёр аз эшон ба теғ
فکندند بسیار از ایشان به تیغ
На рӯй диранг ва на роҳи гриғ
نه روی درنگ و نه راه گریغ
Ҳамаи кӯҳ аз кушта чун пуштаи гашт
همه کوه از کشته چون پشته گشت
Ба хӯни сангу гул яксар оғиштаи гашт
به خون سنگ و گل یکسر آغشته گشت
Ба тундии баромади сипаҳбади тўрг
به تندی برآمد سپهبد طورگ
Бакӯшед бо паҳлавони бузург
بکوشید با پهلوان بزرگ
Фаромарзи як теғ зад бар сараш
فرامرز یک تیغ زد بر سرش
Ду нима бишуд дар замони пайкараш
دو نیمه بشد در زمان پیکرش
Ба захмӣ ки зад бар срномдор
به زخمی که زد بر سرنامدار
Баровард аз асбу мардаши дамор
برآورد از اسب و مردش دمار
зи дарёии теғаш чу бар хоки мавҷ
ز دریای تیغش چو بر خاک موج
Маи хӯни расониди маро ба авҷ
مه خون رسانید مه را به اوج
Чу аз баҳри алмос хӯн шуд равон
چو از بحر الماس خون شد روان
Равони гашт бо хӯни зи танҳо равон
روان گشت با خون ز تن ها روان
Равони гашт аз хӯни яке рӯдбор
روان گشت از خون یکی رودبار
Зхўн сурх гашта дижу кӯҳсор
زخون سرخ گشته دژ و کوهسار
Бидон гӯна то тираи шаб дар расед
بدان گونه تا تیره شب در رسید
На дижи бад на дижбон на гардони падед
نه دژ بد نه دژبان نه گردان پدید
Ҳамаи бораи дижи биндохтнд
همه باره دژ بینداختند
Бикунаданд ва яксар бипардохтанд
بکندند و یکسر بپرداختند
Зану кӯдакон зинҳорӣ шуданд
زن و کودکان زینهاری شدند
Ба назд сипаҳбад ба зорӣ шуданд
به نزد سپهبد به زاری شدند
Ббхшўдшони меҳтари номдор
ببخشودشان مهتر نامدار
Бифармуд то бози бастанди бор
بفرمود تا باز بستند بار
Бирафтанд ва аз дижи баровардаи гирд
برفتند و از دژ برآورده گرد
Ба ҳомӯн аз он бораи тизгрд
به هامون از آن باره تیزگرد
Ба шодӣ ба зиромди он ширдил
به شادی به زیرآمد آن شیردل
Ба ханҷари зи санг сияҳ карда гул
به خنجر ز سنگ سیه کرده گل
Сипаҳбад чу пурдухти гашт аз ҳисор
سپهبد چو پردخت گشت از حصار
Бузади хайма дар ҷониби чашма сор
بزد خیمه در جانب چشمه سار
Аз он разми коми дили андӯхта
از آن رزم کام دل اندوخته
зи шодии ду чашми Аннани сӯхта
ز شادی دو چشم عنان سوخته
Ба фирӯзии марзу дижи сӯии шоҳ
به فیروزی مرز و دژ سوی شاه
Яке нома фармуд бо расму роҳ
یکی نامه فرمود با رسم و راه
Чу мурғи сияҳ рӯй симини даҳан
چو مرغ سیه روی سیمین دهن
Ба парвоз шуд дар ҳавои сухан
به پرواز شد در هوای سخن
зи минқор бар рӯй кофури хушк
ز منقار بر روی کافور خشک
Бёмихт дар маъонӣ ба машк
بیامیخت در معانی به مشک
Баборед бар рӯй коғази равон
ببارید بر روی کاغذ روان
зи дарёии фикрат ба сар шуд равон
ز دریای فکرت به سر شد روان
Забонаш чу аз рӯз бинмуд шаб
زبانش چو از روز بنمود شب
Ба ном ҷаҳондор бикшод лаб
به نام جهاندار بگشاد لب
Худованди дорандаи комкор
خداوند دارنده کامکار
Ҷаҳондору ҷонбхшу парвардгор
جهاندار و جانبخش و پروردگار
Ки меҳру сипеҳру замони офарид
که مهر و سپهر و زمان آفرید
Замону замину макони офарид
زمان و زمین و مکان آفرید
Азуи бод бар шоҳи Эрони дуруд
ازو باد بر شاه ایران درود
Ки дорад зи фарши ҷаҳони тору пуд
که دارد ز فرش جهان تار و پود
Ҷаҳонгири шери авжани номдор
جهانگیر شیر اوژن نامدار
Ба ҳар ҳафт кишвари замини шаҳриёр
به هر هفت کشور زمین شهریار
Шунида буд шоҳи хуршеди фар
شنیده بود شاه خورشید فر
Ҳисорӣ ки буд андари он бум ва бар
حصاری که بود اندر آن بوم و بر
Куҷо насар тоир чу бишитофтӣ
کجا نسر طایر چو بشتافتی
Ба душворӣ аз вай гузар ёфтӣ
به دشواری از وی گذر یافتی
Ҷаҳондор то кард гетии падед
جهاندار تا کرد گیتی پدید
Чунон диж на кас дид ва ҳаргиз шунид
چنان دژ نه کس دید و هرگز شنید
Яке паҳлавон буд номаши тўрг
یکی پهلوان بود نامش طورگ
Ситабру қавӣу далеру сутург
ستبر و قوی و دلیر و سترگ
Ҷаҳондор ва аз хусравони ёдгор
جهاندار و از خسروان یادگار
Падар бар падари хусрави тоҷдор
پدر بر پدر خسرو تاجدار
Бад аз тухмаи шоҳ бо офарин
بد از تخمه شاه با آفرین
Фаридуни шаҳи он хусрави поки дайн
فریدون شه آن خسرو پاک دین
Ҳам аз марзи харгоҳи солор буд
هم از مرز خرگاه سالار بود
Сипаҳро зи душмани нгҳдорбўд
سپه را ز دشمن نگهداربود
Дарон диж бидон меҳтари номвар
درآن دژ بدان مهتر نامور
Нигаҳдори марзу дижу бум ва бар
نگهدار مرز و دژ و بوم و بر
Чу аз кори мо огаҳӣ шуд бар ӯ
چو از کار ما آگهی شد بر او
зи дарёи гузашт ва ба мо кард рӯ
ز دریا گذشت و به ما کرد رو
Сипоҳаши ҳамаи ҷангро сохта
سپاهش همه جنگ را ساخته
Дил аз биму андешаи пардохта
دل از بیم و اندیشه پرداخته
Шабихуни сголид ва омад дмон
شبیخون سگالید و آمد دمان
Ба фари шаҳаншоҳи некӯи гумон
به فر شهنشاه نیکو گمان
Бидон гӯна аз ҷои бардоштам
بدان گونه از جای برداشتم
Ки дарё аз эшон ба анбоштам
که دریا از ایشان به انباشتم
Бидон гӯна аз ҷои бркндмш
بدان گونه از جای برکندمش
Ки беҳаш ба дарёи броФкндмш
که بی هش به دریا برافکندمش
Саранҷоми он бади бади бдкнш
سرانجام آن بد بد بدکنش
Здрё ба биғораҳу сарзаниш
زدریا به بیغاره و سرزنش
Гузашту тани хеш бо чанд мард
گذشت و تن خویش با چند مرد
Ба дижи андари афканд ва дар банд кард
به دژ اندر افکند و در بند کرد
Фаровони бгштими гирди ҳисор
فراوان بگشتیم گرد حصار
Набад ҷои овезашу корзор
نبد جای آویزش و کارزار
Чу навмеди гаштам аз он сахти ҷой
چو نومید گشتم از آن سخت جای
Марои пок додар шуд раҳнамоӣ
مرا پاک دادار شد رهنمای
Яке лашкарӣ назд афросйоб
یکی لشکری نزد افراسیاب
Биёмад ба ногоҳ аз печу тоб
بیامد به ناگاه از پیچ و تاب
зи кори сипаҳдорашони шермард
ز کار سپهدارشان شیرمرد
Вони чораи ҳсну гоҳи набард
وآن چاره حصن و گاه نبرد
Якояк ба нома дарун кард ёд
یکایک به نامه درون کرد یاد
Нўндӣ равон кард монанди бод
نوندی روان کرد مانند باد
Дигар гуфт аз инҳо чу пардохтам
دگر گفت از این ها چو پرداختم
Сӯии ҳиндӯони лашкарии сохтам
سوی هندوان لشکری ساختم
Нишинам дар ин марзи чандон ки шоҳ
نشینم در این مرز چندان که شاه
Чу фармон диҳад бргроиими роҳ
چو فرمان دهد برگراییم راه
Фаровон аз он марз бо боҷу сов
فراوان از آن مرز با باج و ساو
Ҳам аз дару ёқӯти даҳ чарми гов
هم از در و یاقوت ده چرم گاو
Ки буд андари он дижи ниҳода ба ганҷ
که بود اندر آن دژ نهاده به گنج
Фароз овареда з ҳар ҷо ба ранҷ
فراز آوریده ز هر جا به رنج
Фиристод наздики шоҳи замин
فرستاد نزدیک شاه زمین
Забони ялон зу пар аз офарин
زبان یلان زو پر از آفرین
Фиристодаи паймӯди роҳи дароз
فرستاده پیمود راه دراز
Абои корвонии пар аз баргу соз
ابا کاروانی پر از برگ و ساز
Чу омад ба даргоҳи фархундаи шоҳ
چو آمد به درگاه فرخنده شاه
б ршоаҳи бурдандаш аз гирди роҳ
ب رشاه بردندش از گرد راه
Ба чеҳра бабўсед рӯй замин
به چهره ببوسید روی زمین
Басӣ хонд бар тахту тоҷи офарин
بسی خواند بر تخت و تاج آفرین
Ба шаҳ дод пас номаи паҳлавон
به شه داد پس نامه پهلوان
Чу бархонад шуд шоду равшани равон
چو برخواند شد شاد و روشن روان
Фаровони зи дил офарин кард шоҳ
فراوان ز دل آفرین کرد شاه
Бидон номвари гирди лашкари паноҳ
بدان نامور گرد لشکر پناه
Ҳам аз рустаму зол ва он дудмон
هم از رستم و زال و آن دودمان
Каз он гӯнаи пирӯзу бахти ҷавон
کز آن گونه پیروز و بخت جوان
Бифармуд то дар замони пас дабир
بفرمود تا در زمان پس دبیر
Яке посух нома созад ҳарир
یکی پاسخ نامه سازد حریر
Бидон паҳлавони зодаи пурҳунар
بدان پهلوان زاده پرهنر
зи душмани рабӯда ба шамшери сар
ز دشمن ربوده به شمشیر سر
Сарафрозу гарданкашу номвар
سرافراز و گردنکش و نامور
зи гардони гетии баровардаи сар
ز گردان گیتی برآورده سر
Сипаҳдору пӯри яли пилтан
سپهدار و پور یل پیلتن
Сутуни гӯони нозаши анҷуман
ستون گوان نازش انجمن
Дуруд аз худованди рӯзии расон
درود از خداوند روزی رسان
Ба гршсбу соми Наримони ҳамон
به گرشسب و سام نریمان همان
Казин гӯна доранд тухму нажод
کزین گونه دارند تخم و نژاد
Бимонанд хуши бахту фирӯзу род
بمانند خوش بخت و فیروز و راد
Ба мо аз ту омад дуруду салом
به ما از تو آمد درود و سلام
зи мо ҳамчунин бод бар ту паём
ز ما همچنین باد بر تو پیام
Навиштӣ ҳар ончии ту эй пурҳунар
نوشتی هر آنچه تو ای پرهنر
Ба нома дарун хондам сар ба сар
به نامه درون خواندم سر به سر
зи ту паҳлавони зода айдун сазад
ز تو پهلوان زاده ایدون سزد
Наёяд зи кирдори ту кори бад
نیاید ز کردار تو کار بد
Чу бархонӣ ин номаро бе диранг
چو برخوانی این نامه را بی درنگ
Бророӣ ва баркаш сипаҳи сӯии ҷанг
برآرای و برکش سپه سوی جنگ
Бирав тез бар ҳиндӯон бар гузар
برو تیز بر هندوان بر گذر
Ба ханҷар бишӯй он ҳамаи бум ва бар
به خنجر بشوی آن همه بوم و بر
Тиҳӣ кун замин яксар аз ҷодӯон
تهی کن زمین یکسر از جادوان
Ҷаҳонро бурун кун задаст бидон
جهان را برون کن زدست بدان
Бихоҳ ончӣ бояд зи ганҷу сипоҳ
بخواه آنچه باید ز گنج و سپاه
зи хоҳиши нбстсти кас бар ту роҳ
ز خواهش نبستست کس بر تو راه
Ниҳод аз бар номаи Меҳрӣ чу қӣр
نهاد از بر نامه مهری چو قیر
зи анбари бромихтаҳ аз абир
ز عنبر برآمیخته از عبیر
Фиристодаро хлътӣ дод шоҳ
فرستاده را خلعتی داد شاه
Каз он хираи гаштанд яксар сипоҳ
کز آن خیره گشتند یکسر سپاه
зи асбу силаҳу зи теғу камар
ز اسب و سلاح و ز تیغ و کمر
Ҳамон ёрау тавқ бо тоҷи зар
همان یاره و طوق با تاج زر
зи хӯбии фаровон паёмаш бидод
ز خوبی فراوان پیامش بداد
Фиристодаро шуд дил аз шоҳи шод
فرستاده را شد دل از شاه شاد
Заминро бабўсед ва бурҷаст ва рафт
زمین را ببوسید و برجست و رفت
Басӣҷед сӯии фаромарзи тафт
بسیجید سوی فرامرز تفت
Биёмад базӯдӣ бар паҳлавон
بیامد بزودی بر پهلوان
Абои номаи хусрави хусравон
ابا نامه خسرو خسروان
Бабўсед ва биниҳод номаи буриш
ببوسید و بنهاد نامه برش
Сано хонд бар шоҳ ва бар лашкараш
ثنا خواند بر شاه و بر لشکرش
Чу бархонад номаи сарафрози мард
چو برخواند نامه سرافراز مرد
Басии офарин бар ҷаҳондор кард
بسی آفرین بر جهاندار کرد
Бихандеду гашт аз шаҳаншоҳи шод
بخندید و گشت از شهنشاه شاد
Ки ҷовиди бодои бадви тахт ва дод
که جاوید بادا بدو تخت و داد
Ҳамон меҳтарону сарони сипоҳ
همان مهتران و سران سپاه
Шуданд офарин хон бидон пешгоҳ
شدند آفرین خوان بدان پیشگاه
Барони шодӣ аз ҷои бархестанд
برآن شادی از جای برخاستند
Яке базм хуррам биёростанд
یکی بزم خرم بیاراستند
Май арғавон буду дили шодмон
می ارغوان بود و دل شادمان
Ҷаҳонӣ дигар буд вдўлти ҷавон
جهانی دگر بود ودولت جوان
Фаромарз дар дасти ҷоми шароб
فرامرز در دست جام شراب
Ба рух дода аз ранг май ҷоми об
به رخ داده از رنگ می جام آب
Рахши акси афканда бар ҷом май
رخش عکس افکنده بر جام می
Гулу лолау Настарани зери пай
گل و لاله و نسترن زیر پی
з хӯрду зи бахшиш ба рӯзи дароз
ز خورد و ز بخشش به روز دراز
Нёсуд як дами дили сарфароз
نیاسود یک دم دل سرفراز
Яке моҳи зин сон бубахшед ва хӯрд
یکی ماه زین سان ببخشید و خورد
Ба дили номдши ранҷу тимору дард
به دل نامدش رنج و تیمار و درد