Сармоа фармуд то курноӣ
سرماه فرمود تا کرنای
Дамиданду бардошти лашкари зи ҷой
دمیدند و برداشت لشکر ز جای
Ҷавонии сарафроз бо ройу ком
جوانی سرافراز با رای و کام
Абои паҳлавони хешу дастури ном
ابا پهلوان خویش و دستور نام
Ҳамаи марзи харгоҳ ӯро супурд
همه مرز خرگاه او را سپرد
Яке лашкараш дод мардону гирд
یکی لشکرش داد مردان و گرد
Бадв гуфт пайваста бедор бош
بدو گفت پیوسته بیدار باش
Сипаҳро зи душман нигаҳдор бош
سپه را ز دشمن نگهدار باش
Гар оранди таркони яке тохтан
گر آرند ترکان یکی تاختن
Набояд туро ҷои пардохтан
نباید تو را جای پرداختن
Ба зобул ба дастон фирист огаҳӣ
به زابل به دستان فرست آگهی
Кзўисти пояндаи тахти маӣ
کزویست پاینده تخت مهی
Ба ҳркор ёрӣ фиристад ?бирт
به هرکار یاری فرستد برت
برارد ба гардуни гардони сарат
برآرد به گردون گردان سرت
Вар айдун ки бошад ҷаҳони паҳлавон
ور ایدون که باشد جهان پهلوان
Ба зобули туро худ чаҳ бим аз бидон
به زابل تو را خود چه بیم از بدان
Бигуфт ин ва пас сари сӯй роҳ кард
بگفت این و پس سر سوی راه کرد
Аз он раҳ баровард аз моҳи гирд
از آن ره برآورد از ماه گرد
Биёмад дмони сӯии Ҳиндӯстон
بیامد دمان سوی هندوستان
Бидид он бару буму ҷодўстон
بدید آن بر و بوم و جادوستان
Яке мард будӣ сипаҳдори ҳинд
یکی مرد بودی سپهدار هند
Ки ҳукмаши равон буд то марзи санад
که حکمش روان بود تا مرز سند
Ба ному нишон буд он марди рой
به نام و نشان بود آن مرد رای
Яке дониши афрӯзи покизаи рой
یکی دانش افروز پاکیزه رای
Ҳамаш лашкару пелу асбоб буд
همش لشکر و پیل و اسباب بود
Шабу рӯз бо ҷанг ва бо тоб буд
شب و روز با جنگ و با تاب بود
Ҳаме гуфт чун ман ба рӯй замин
همی گفت چون من به روی زمین
Набошад ба мардии гуҳи разму кин
نباشد به مردی گه رزم و کین
Зҳндўстони сӣ ва шаш подшоҳ
زهندوستان سی و شش پادشاه
Варо боҷ додӣ ба сол ва ба моҳ
ورا باج دادی به سال و به ماه
Шумор сипоҳаш наомад падед
شمار سپاهش نیامد پدید
Аз андоза бигузашт гуфт ва шунид
از اندازه بگذشت گفت و شنید
Фаромарзи ял чун бидон ҷо расед
فرامرز یل چون بدان جا رسید
Дабирии хирадманд пеш оваред
دبیری خردمند پیش آورید
Яке нома фармуд наздики рой
یکی نامه فرمود نزدیک رای
Бидон то бидонад ба покизаи рой
بدان تا بداند به پاکیزه رای
Нахуст аз ҷаҳон офарин кард ёд
نخست از جهان آفرین کرد یاد
Дар дод ва дониш бирав баргушод
در داد و دانش برو برگشاد
Худованд беёру анбозу ҷуфт
خداوند بی یار و انباز و جفت
Кзўисти пайдои ниҳон ва наҳуфт
کزویست پیدا نهان و نهفت
Ҷаҳони офаринанда бе ниёз
جهان آفریننده بی نیاز
Ба фармон ӯ дони нишебу фароз
به فرمان او دان نشیب و فراز
Ба қудрати зи ночизи чизи офарид
به قدرت ز ناچیز چیز آفرید
Ҳам аз хоки гавҳар падед оваред
هم از خاک گوهر پدید آورید
Ба фармон ӯйанд хуршеду моҳ
به فرمان اویند خورشید و ماه
Взў дорад ороми хоки сиёҳ
وزو دارد آرام خاک سیاه
Худованд ӯйаст ва мо бандагон
خداوند اویست و ما بندگان
Ба фармону райши сарафкандагон
به فرمان و رایش سرافکندگان
Дигар гуфт эй шоҳ бо дастгоҳ
دگر گفت ای شاه با دستگاه
Ҳиммати меҳр ва ганҷасту тахти вукалоа
همت مهر و گنجست و تخت وکلاه
Туе шоҳи грднФрозони ҳинд
تویی شاه گردنفرازان هند
Ба фармонат аз марзи чин то ба санад
به فرمانت از مرز چین تا به سند
Ҳамоно шунидӣ ки аз обу хок
همانا شنیدی که از آب و خاک
Збоду зи оташи ҷаҳондори пок
زباد و ز آتش جهاندار پاک
Ҳаме то ҷаҳону макони офарид
همی تا جهان و مکان آفرید
Ки то одамӣ аз дараш баркашид
که تا آدمی از درش برکشید
Чу Кайхусрави поки дил дар ҷаҳон
چو کیخسرو پاک دل در جهان
Набад подшоҳии падед аз маон
نبد پادشاهی پدید از مهان
Ба чеҳр ва ба меҳр ва ба хӯбӣ ва дод
به چهر و به مهر و به خوبی و داد
Ба неруу фарҳангу фару нажод
به نیرو و فرهنگ و فر و نژاد
зи фарши ҷаҳони гашти пурэминӣ
ز فرش جهان گشت پرایمنی
Шудаи пасти кирдори аҳрӣманӣ
شده پست کردار اهریمنی
Шаҳони ҷаҳонаши ҳама банда анд
شهان جهانش همه بنده اند
Ба фармон ӯ гардан афканда анд
به فرمان او گردن افکنده اند
Аз онгаҳ ки парвардгори ҷаҳон
از آنگه که پروردگار جهان
Варои баргузед аз миёни маон
ورا برگزید از میان مهان
Ба шоҳии замин яксар ӯро супурд
به شاهی زمین یکسر او را سپرد
Касе номи дигар ба шоҳии набард
کسی نام دیگر به شاهی نبرد
Бузургону шоҳон рӯй замин
بزرگان و شاهان روی زمین
Саросари бадви хонданди офарин
سراسر بدو خواندند آفرین
Ҷаҳондори тухми Сиёвуш буд
جهاندار تخم سیاوش بود
Нажоди Фаридуни боҳш буд
نژاد فریدون باهش بود
Ки заҳҳоки бадгавҳари бднжод
که ضحاک بدگوهر بدنژاد
Бикушт ва баровард тухмаш ба бод
بکشت و برآورد تخمش به باد
Ту ҳаргиз нарафтӣ бидон бум ва бар
تو هرگز نرفتی بدان بوم و بر
Накардӣ ба даргоҳ ӯ бргзр
نکردی به درگاه او برگذر
Агар сар ба фармон дрорӣ равост
اگر سر به فرمان درآری رواست
Ки ӯ дар ҷаҳони сар ба сари подшост
که او در جهان سر به سر پادشاست
Фиристӣ ба даргоҳ ӯ боҷу сов
فرستی به درگاه او باج و ساو
Бадоне ки бо ӯ туро нест тов
بدانی که با او تو را نیست تاو
Вагарнаи ман ин марзи Ҳиндӯстон
وگرنه من این مرز هندوستان
Бару буми ин дашти ҷодўстон
بر و بوم این دشت جادوستان
зи шамшери тези оташи андари занам
ز شمشیر تیز آتش اندر زنم
Бену бехи ҳиндии зи бен бркнм
بن و بیخ هندی ز بن برکنم
Яке достон дорам аз шоҳи ёд
یکی داستان دارم از شاه یاد
Ба андарз бар ман забон баргушод
به اندرز بر من زبان برگشاد
Ки марди хирадманди покизаи дайн
که مرد خردمند پاکیزه دین
Каронаи пазиради зи бедоду кин
کرانه پذیرد ز بیداد و کین
Бидон гуфтам ин то нагӯйӣ ки ман
بدان گفتم این تا نگویی که من
Ба ҳинд оварам баҳри разму шикан
به هند آورم بهر رزم و شکن
Вагар нашнавӣ ҳар чаҳ дар нома аст
وگر نشنوی هر چه در نامه است
Пушаймони шӯй бод монад ба даст
پشیمان شوی باد ماند به دست
Кунунгар хирадмандӣу ҳӯшёр
کنون گر خردمندی و هوشیار
Ба ҳркор бошад туро ҳуши дор
به هرکار باشد تو را هوش دار
зи ҷангу зи пайкори иксўи шӯй
ز جنگ و ز پیکار یکسو شوی
Ба осӯдагӣ дар ҷаҳони бғнўӣ
به آسودگی در جهان بغنوی
Бимонад ба ту марзу ганҷу сипоҳ
بماند به تو مرز و گنج و سپاه
Бузургӣу шоҳӣу тахту кулоҳ
بزرگی و شاهی و تخت و کلاه
Хирадманди донандаи пеши байн
خردمند داننده پیش بین
Бидонад ки нафрин ба аз офарин
بداند که نفرین به از آفرین
Ҳамон ба ки дилро зи андӯҳу ранҷ
همان به که دل را ز اندوه و رنج
Кунӣ шодмон дар сарои сипанҷ
کنی شادمان در سرای سپنج
Чу аз бод бар рӯй кофури машк
چو از باد بر روی کافور مشک
Навиштанд шуд номаи якбораи хушк
نوشتند شد نامه یکباره خشک
Фаромарзи Меҳрӣ бар он барниҳод
فرامرز مهری بر آن برنهاد
Яке донишӣ хонд бо рой ва дод
یکی دانشی خواند با رای و داد
Яке номвари бади каёнуши ном
یکی نامور بد کیانوش نام
Ҷаҳони дидау гирд ва бо ройу ком
جهان دیده و گرد و با رای و کام
Чунин гуфт меҳтари каёнуш ро
چنین گفت مهتر کیانوش را
Ки аз заҳр кардани ҷудои нӯш ро
که از زهر کردن جدا نوش را
Бабри номаи ман ба рои барин
ببر نامه من به رای برین
Шаҳи ҳинду Кашмӣру волии чин
شه هند و کشمیر و والی چین
Суханҳо аз онӣ ки рой оядат
سخن ها از آنی که رای آیدت
Пас нома баргӯ чу кор оядат
پس نامه برگو چو کار آیدت
Каёнуши боҳуши раҳ соз кард
کیانوش باهوش ره ساز کرد
Дар донишу зиракӣ боз кард
در دانش و زیرکی باز کرد
Бсичид ва омад ба Ҳиндӯстон
بسیچید و آمد به هندوستان
Шитобон бар рои равшани равон
شتابان بر رای روشن روان
Ба қнўҷ будӣ ншстнгҳш
به قنوج بودی نشستنگهش
Ҳамон ганҷу лшкргаҳу бнгҳш
همان گنج و لشکرگه و بنگهش
Аз онҷо ки бади паҳлавони сипоҳ
از آنجا که بد پهلوان سپاه
Кашидӣ ба қнўҷи як моҳаи роҳ
کشیدی به قنوج یک ماهه راه
Диловари каёнуши фархундаи рой
دلاور کیانوش فرخنده رای
Биёмад ба даргоҳи наздики рой
بیامد به درگاه نزدیک رای
Якеро фиристодаи номвар
یکی را فرستاده نامور
з назд фаромарзи вологуҳар
ز نزد فرامرز والاگهر
Чу дар назд солор пайғом гуфт
چو در نزد سالار پیغام گفت
Диловари каёнуши покизаи ҷуфт
دلاور کیانوش پاکیزه جفت
Бишуд пардаи дор ва бигуфто ба шоҳ
بشد پرده دار و بگفتا به شاه
Ки омад фиристода бо кулоҳ
که آمد فرستاده با کلاه
Чу огаҳи азуи гашт рой гузин
چو آگه ازو گشت رای گزین
зи кори каёнуши покизаи дайн
ز کار کیانوش پاکیزه دین
Ба ойин бифармуд то кӯсу пел
به آیین بفرمود تا کوس و پیل
Броростнд аз замини панҷ майл
برآراستند از زمین پنج میل
Пазира шудандаш далерони ҳинд
پذیره شدندش دلیران هند
Диловари саворону шерони ҳинд
دلاور سواران و شیران هند
Ббрднди пелону рўиинаҳи хам
ببردند پیلان و رویینه خم
Ҳамон тоҷи заррину заррини илм
همان تاج زرین و زرین علم
Ба шҳрондр омад ҷаҳондидаи мард
به شهراندر آمد جهاندیده مرد
Биёмад ба даргоҳ бо дору барад
بیامد به درگاه با دار و برد
Ба наздики рой андар омад давон
به نزدیک رای اندر آمد دوان
Сано хонд бар пешгоҳу радон
ثنا خواند بر پیشگاه و ردان
Бадв дод пас номаи паҳлавон
بدو داد پس نامه پهلوان
Аз он пас ки бинишаст равшани равон
از آن پس که بنشست روشن روان
Дурудаши расониду барадаши намоз
درودش رسانید و بردش نماز
Ситоиш намӯдаш замонии дароз
ستایش نمودش زمانی دراز
Яке тахт ҳамчун сипеҳрии зи зар
یکی تخت همچون سپهری ز زر
Ниҳодаи мурассаъ ба дару гуҳар
نهاده مرصع به در و گهر
Ҳамеи пояи тахти заррини булӯр
همی پایه تخت زرین بلور
Бирав пайкари шеру оҳӯу гӯр
برو پیکر شیر و آهو و گور
Нишаста бадви хусрави ҳиндӯон
نشسته بدو خسرو هندوان
Абои ёрау тавқи шоҳи ҷавон
ابا یاره و طوق شاه جوان
Яке курсӣ зар бифармуд шоҳ
یکی کرسی زر بفرمود شاه
зи баҳри каёнуш дар боргоҳ
ز بهر کیانوش در بارگاه
Ниҳоданд бар курсӣ зар нишаст
نهادند بر کرسی زر نشست
Камар бар миёни даст бар нишаст
کمر بر میان دست بر نشست
Дабири хирадманди равшани равон
دبیر خردمند روشن روان
Ба худ хонд он шаҳриёри ҷавон
به خود خواند آن شهریار جوان
Дабир омаду номвари рои ҳинд
دبیر آمد و نامور رای هند
Ба ӯ дод он номаи дили писанд
به او داد آن نامه دل پسند
Срномаҳ чун баргушод он дабир
سرنامه چون برگشاد آن دبیر
Ту гуфтӣ ки бади машку авду абир
تو گفتی که بد مشک و عود و عبیر
Фурӯ хонд нома бидон сон ки буд
فرو خواند نامه بدان سان که بود
Ба ҳиндӣ забон гуфту хусрави шунӯд
به هندی زبان گفت و خسرو شنود
Замонӣ барошуфт рои барин
زمانی برآشفت رای برین
Ба абрӯи зи хашм андар оварад чин
به ابرو ز خشم اندر آورد چین
Ба ҳиндӣ забон гуфт бо тарҷумон
به هندی زبان گفت با ترجمان
Ки ҳаргиз ки дидаст коиронён
که هرگز که دیدست کایرانیان
Ба Ҳиндӯстони ин далерӣ кунанд
به هندوستان این دلیری کنند
Сутургии намоянд ва ширӣ кунанд
سترگی نمایند و شیری کنند
Ба Эрон агар шоҳ Кайхусрав аст
به ایران اگر شاه کیخسرو است
На тоҷи ман андари замона нав аст
نه تاج من اندر زمانه نو است
Падар ба падари шоҳи Кашмӣру ҳинд
پدر به پدر شاه کشمیر و هند
Ба шоҳии манам дар ҷаҳон бе газанд
به شاهی منم در جهان بی گزند
зи таҳдиду андарзу биму умед
ز تهدید و اندرز و بیم و امید
зи Ҳиндӯстон боҷ дорам умед
ز هندوستان باج دارم امید
Ҳамоно надонад ки ман кистам
همانا نداند که من کیستم
Бад-ӣни бум ва бар аз пай чистам
بدین بوم و بر از پی چیستم
Агар лашкари орми сӯии корзор
اگر لشکر آرم سوی کارزار
Зпилони Эрон бар орми дамор
زپیلان ایران بر آرم دمار
Каёнуши посух чунин дод боз
کیانوش پاسخ چنین داد باز
Ки тундӣ на хуб ояд аз сарфароз
که تندی نه خوب آید از سرفراز
Сухан гӯямат бишинав аз роҳ дод
سخن گویمت بشنو از راه داد
Буд гоҳи кин гуфтан ояд ба ёд
بود گاه کین گفتن آید به یاد
Ту шоҳӣу брҳндўони меҳтарӣ
تو شاهی و برهندوان مهتری
Вале корҳоро мадони срсрӣ
ولی کارها را مدان سرسری
Ту доне ва бишнида бошӣ магар
تو دانی و بشنیده باشی مگر
Ки Кайхусрави он шоҳи фирӯзгар
که کیخسرو آن شاه فیروزگر
Ҷаҳонгиру шоҳи баланд ахтар аст
جهانگیر و شاه بلند اختر است
зи дониши зи чархи барин бартар аст
ز دانش ز چرخ برین برتر است
Ба танҳо тани худ зи турони замин
به تنها تن خود ز توران زمین
Чу ширӣ биёмад ба Эрони замин
چو شیری بیامد به ایران زمین
Ду лашкари з турон биёмад пеш
دو لشکر ز توران بیامد پیش
Ҷуз аз бахт ёрӣ набӯдӣ касаш
جز از بخت یاری نبودی کسش
Азуи он ду лашкари чунон бозгашт
ازو آن دو لشکر چنان بازگشت
Ки гирён шуд оҳӯи бадишон ба дашт
که گریان شد آهو بدیشان به دشت
Ба фари бузургӣу шоҳаншаҳӣ
به فر بزرگی و شاهنشهی
Замин банда шуд осмонаши раҳе
زمین بنده شد آسمانش رهی
Гузар кард аз оби Ҷайҳун бар асб
گذر کرد از آب جیحون بر اسب
Ба Эрон замин шуд чу озргшсб
به ایران زمین شد چو آذرگشسب
Дижӣ буд дар шаҳри ободкон
دژی بود در شهر آبادکان
Аз он бади ғаму ранҷи озодагон
از آن بد غم و رنج آزادگان
Куҷои ҷодӯонро бар он брзи кӯҳ
کجا جادوان را بر آن برز کوه
Бадии ҷоигошону мардуми сутӯҳ
بدی جایگاشان و مردم ستوه
Яке одамии андари он бум ва бар
یکی آدمی اندر آن بوم و بر
Ба корӣ наёраст кардани гузар
به کاری نیارست کردن گذر
Ба фари киёнӣу неки ахтарӣ
به فر کیانی و نیک اختری
Ба мардӣу гардӣ ва кунад оварӣ
به مردی و گردی و کند آوری
Ҳамаи бум ва бар кард аз эшон тиҳӣ
همه بوم و بر کرد از ایشان تهی
Ба гардуни броФрохти тоҷи маӣ
به گردون برافراخت تاج مهی
Саросари ҳамаи ҷодӯонро бикушт
سراسر همه جادوان را بکشت
Ба мардӣу шамшер ва бо гурзу мушт
به مردی و شمشیر و با گرز و مشت
зи ховари замин то дар бохтар
ز خاور زمین تا در باختر
Ҳама баста доранд пешаши камар
همه بسته دارند پیشش کمر
Сипаҳдор ӯ Тӯси навзари нажод
سپهدار او توس نوذر نژاد
Сипаҳи каш чу Гӯдарз бо фар ва дод
سپه کش چو گودرز با فر و داد
Чу лҳросбу ашкаши ду гирди далер
چو لهراسب و اشکش دو گرد دلیر
Бирафтанд монанд нараҳ шер
برفتند مانند نره شیر
Ба кини падар то басии рӯзгор
به کین پدر تا بسی روزگار
Баровард аз шаҳри турони дамор
برآورد از شهر توران دمار
зи бас дайр коед шуморо хабар
ز بس دیر کاید شما را خبر
Ки он марз карданд зеру зибр
که آن مرز کردند زیر و زبر
Бад-ӣни марзи пӯри ҷаҳони паҳлавон
بدین مرز پور جهان پهلوان
Сипаҳбади фаромарзи равшани равон
سپهبد فرامرز روشن روان
Ба хӯбӣ фиристод наздат паём
به خوبی فرستاد نزدت پیام
Магари теғ кин монад андари ниёам
مگر تیغ کین ماند اندر نیام
Ки марди хирадманди боҳушу ҳонг
که مرد خردمند باهوش و هنگ
Наҷуед зи бедоди пайкору ҷанг
نجوید ز بیداد پیکار و جنگ
Ту бо вай ба пархоши гӯйии сухан
تو با وی به پرخاش گویی سخن
На сари байнами ин гуфтугӯро на бен
نه سر بینم این گفتگو را نه بن