Шаҳи ҳиндӯони посухаши додбоз

شه هندوان پاسخش دادباز

Ки ҳастам азин гуфтаҳо бе ниёз

که هستم ازین گفته ها بی نیاز

Ту баргард аз эдар базӯдӣ бирав

تو برگرد از ایدر بزودی برو

Бабри посух аз ман ба солори нав

ببر پاسخ از من به سالار نو

Ки ту наврасидаи сипаҳдори гирд

که تو نورسیده سپهدار گرد

Ту аз хештани дидае дастбурд

تو از خویشتن دیده ای دستبرد

Чу бозуии мардони нпимўдаҳ Эй

چو بازوی مردان نپیموده ای

Аз он бозуии хеши бстўдаҳ Эй

از آن بازوی خویش بستوده ای

Ту бо оҳӯони сохтӣ корзор

تو با آهوان ساختی کارزار

Ки ман шери даштам на гӯри шикор

که من شیر دشتم نه گور شکار

Набинӣ марои рӯзгори набард

نبینی مرا روزگار نبرد

Бдонгаҳ ки марди андроид ба мард

بدانگه که مرد اندرآید به مرد

Ба тахти маии брнсозми диранг

به تخت مهی برنسازم درنگ

Ману теғи ҳиндӣу майдони ҷанг

من و تیغ هندی و میدان جنگ

Яке бргроими фаромарз ро

یکی برگرایم فرامرز را

Сурону гардони он марз ро

سوران و گردان آن مرز را

Каёнушро халъат оростанд

کیانوش را خلعت آراستند

Кулоҳу қабо ва камар хостанд

کلاه و قبا و کمر خواستند

Ҳамонгоҳ берун шуд аз пеши шоҳ

همانگاه بیرون شد از پیش شاه

Диловари каёнуши заррини кулоҳ

دلاور کیانوش زرین کلاه

Аз айвон ба майдон гузар кард рой

از ایوان به میدان گذر کرد رای

Бифармуд то дрдмиднд ноӣ

بفرمود تا دردمیدند نای

Сипаҳ гирд шуд бар дар рои ҳинд

سپه گرد شد بر در رای هند

зи чину зи Кашмӣр ва аз марзи санад

ز چین و ز کشمیر و از مرز سند

Бифармуд каз шаҳр берун шаванд

بفرمود کز شهر بیرون شوند

Диловари сӯии дашт ва ҳомӯн шаванд

دلاور سوی دشت و هامون شوند

Бурун шуд зи Ҳиндӯстони лашкарӣ

برون شد ز هندوستان لشکری

Ки ҳар фавҷ аз эшон бад аз кишварӣ

که هر فوج از ایشان بد از کشوری

Саворони найзаи вари номдор

سواران نیزه ور نامدار

Ҳамоно ки буданд сисдҳзор

همانا که بودند سیصدهزار

Яке паҳлавони бади тҷонў ба ном

یکی پهلوان بد تجانو به نام

Ба мардии бгстрдаҳ дар ҳинди ном

به مردی بگسترده در هند نام

Чу девии бади он саҳмгини деви зишт

چو دیوی بد آن سهمگین دیو زشت

зи дӯди туфи дӯзах ӯро сиришт

ز دود تف دوزخ او را سرشت

Ба болои зи сӣ раши бадӣ ӯ фузун

به بالا ز سی رش بدی او فزون

Чу пелонаши дандони ду дида чу хӯн

چو پیلانش دندان دو دیده چو خون

Ба бозуии пел ва ба неруии шер

به بازوی پیل و به نیروی شیر

Ба чангол ҳамчун ҳужабри далер

به چنگال همچون هژبر دلیر

Ба так ҳамчуи бод ва ба тани ҳамчуи кӯҳ

به تک همچو باد و به تن همچو کوه

Замин аз кашидандаш гаштии сутӯҳ

زمین از کشیدندش گشتی ستوه

зи лашкар бадв дод панҷаи ҳазор

ز لشکر بدو داد پنجه هزار

Саворони гирду далерони кор

سواران گرد و دلیران کار

Фаромарзро то пазира шавад

فرامرز را تا پذیره شود

Абои пелу кӯс ва табира шавад

ابا پیل و کوس و تبیره شود

Бадв рой гуфт эй яли никхўоаҳ

بدو رای گفت ای یل نیکخواه

Шабу рӯз бояд тилоия ба роҳ

شب و روز باید طلایه به راه

Ки эрониён андар оянд зуд

که ایرانیان اندر آیند زود

Ба теғ ва ба зубин бароранд дӯд

به تیغ و به زوبین برآرند دود

Ҳар он кас ки дорад бад-ӣни малики рой

هر آن کس که دارد بدین ملک رای

Набояд ки Монии якеро ба ҷой

نباید که مانی یکی را به جای

Биёмад тҷонўӣ монанди бод

بیامد تجانوی مانند باد

Пар аз кӣнаи сари сӯии лашкари ниҳод

پر از کینه سر سوی لشکر نهاد

зи ғридни кӯсу асби набард

ز غریدن کوس و اسب نبرد

зи овози гардон ва аз хоки гирд

ز آواز گردان و از خاک گرد

Ту гуфтӣ падедор шуд растхез

تو گفتی پدیدار شد رستخیز

Сами асб бо гирди гуфто ки хез

سم اسب با گرد گفتا که خیز

Ҳамеи гирд бар шуд ба кирдори бод

همی گرد بر شد به کردار باد

Ҷаҳони гашти пуркӣнау пурфасод

جهان گشت پرکینه و پرفساد

Пар аз ғулғул ва гуфтугӯ шуд ҷаҳон

پر از غلغل و گفتگو شد جهان

Равони гашт аз тани дили баданаон

 روان گشت از تن دل بدنهان

Бад-ӣн гӯна меронад лашкар чу кӯҳ

بدین گونه می راند لشکر چو کوه

Чунин то расед андари Эрони гуруҳ

چنین تا رسید اندر ایران گروه