Тҷонўии ҷангии зҷо дар биҷуст

تجانوی جنگی زجا در بجست

Ба хартуми пел андар оварад даст

به خرطوم پیل اندر آورد دست

Бакӯшед бисёр пели жён

بکوشید بسیار پیل ژیان

Ки хартум бастанд аз он ҷавон

که خرطوم بستاند از آن جوان

Кашид аз бар пел монанди пел

کشید از بر پیل مانند پیل

Ҳавои гашт аз гирд монанди нил

هوا گشت از گرد مانند نیل

Ҳамеи ҷусти азуи пели роҳи гурез

همی جست ازو پیل راه گریز

Тҷонўии пуркӣнау пари ситез

تجانوی پرکینه و پر ستیز

Дигар пелро пой бигирифту пушт

دگر پیل را پای بگرفت و پشت

Баровард ва зад бар замини дурушт

برآورد و زد بر زمین درشت

Аз он пас бузади хешро бар сипоҳ

از آن پس بزد خویش را بر سپاه

Касеро набад пои овардгоҳ

کسی را نبد پای آوردگاه

зи ҳам қалби Эрони сипаҳи брдрид

ز هم قلب ایران سپه بردرید

Яке гирд аз оварад ӯ ?бардамӣад

یکی گرد از آورد او بردمید

Ки шуд рӯзи равшан чу дарёии қӣр

که شد روز روشن چو دریای قیر

Бапушед рухсори хуршеду тир

بپوشید رخسار خورشید و تیر

зи ҳавлаши парокандаи гашти он сипоҳ

ز هولش پراکنده گشت آن سپاه

Касеро набад пои овардгоҳ

کسی را نبد پای آوردگاه

Сипаҳбади фаромарзи гирди далер

سپهبد فرامرز گرد دلیر

Хурӯшед бар сони ғуррандаи шер

خروشید بر سان غرنده شیر

Згрдони пар аз хашм ва кин шуд сараш

زگردان پر از خشم و کین شد سرش

Яке бонг зад сахт бар лашкараш

یکی بانگ زد سخت بر لشکرش

Ба лашкар чунин гуфт каз кори хеш

به لشکر چنین گفت کز کار خویش

Надоред шармии зи кирдори хеш

ندارید شرمی ز کردار خویش

Казин деватони дили пар аз бими гашт

کزین دیوتان دل پر از بیم گشت

Пароканда гаштед бар кӯҳу дашт

پراکنده گشتید بر کوه و دشت

Чу фардо бар шоҳи Эрони равед

چو فردا بر شاه ایران روید

Чаҳ гуед инро чаҳ посух диҳед

چه گویید این را چه پاسخ دهید

Ки аз бими деви бади тираи рой

که از بیم دیو بد تیره رای

Ҳама паст гаштед ва бедасту пой

همه پست گشتید و بی دست و پای

Чу овози гарданкаши шери дил

چو آواز گردنکش شیر دل

Шуниданду гаштанди лашкари хаҷал

شنیدند و گشتند لشکر خجل

Аз он тохтан рӯй бартофтанд

از آن تاختن روی برتافتند

Ба сӯй фаромарз бишитофтанд

به سوی فرامرز بشتافتند