Аз он пас бар дев шуд номдор
از آن پس بر دیو شد نامدار
Чунин гуфт бо ҳам набарди он савор
چنین گفت با هم نبرد آن سوار
Ки эй деви хираи сару тираи ҷон
که ای دیو خیره سر و تیره جان
Бибинӣ кунун ханҷар ҷон фишон
ببینی کنون خنجر جان فشان
Дроўихт бо паҳлавони шери нар
درآویخت با پهلوان شیر نر
Баромад хурӯшидан ҳар дўбр
برآمد خروشیدن هر دوبر
Ҳамеи хости он гирди яздони параст
همی خواست آن گرد یزدان پرست
Ки он деви дижхимро бастаи даст
که آن دیو دژخیم را بسته دست
Басӣ ҳамла карданд бар икдгр
بسی حمله کردند بر یکدگر
Саранҷоми пӯри яли номвар
سرانجام پور یل نامور
Камандии биндохт дар гарданаш
کمندی بینداخت در گردنش
Ба хок андар оварад тираи таниш
به خاک اندر آورد تیره تنش
Фаровон бакӯшед деви нижанд
فراوان بکوشید دیو نژند
Ки худро раҳанд зи хами каманд
که خود را رهاند ز خم کمند
Ба бозуи даровард ва андар кашид
به بازو درآورد و اندر کشید
Ба неруи заминро зи ҳам бар дарид
به نیرو زمین را ز هم بر درید
Сипаҳбад ба зин дар биФшрди рон
سپهبد به زین در بیفشرد ران
Барангехт аз ҷои ҳиўни гарон
برانگیخت از جا هیون گران
Сӯии гурзаи гоўсри дасти барад
سوی گُرزه گاوسر دست برد
Бузад бар сараш сахт бишикаст хӯрд
بزد بر سرش سخت بشکست خورد
Тҷонў аз он захм бе ҳуши гашт
تجانو از آن زخم بی هوش گشت
БиФтоди брхок ва бе туаш гашт
بیفتاد برخاک و بی توش گشت
Сипаҳбад талаб кард эрониён
سپهبد طلب کرد ایرانیان
Бидон то ббндндши андари замон
بدان تا ببندندش اندر زمان
Чиҳил пораи занҷири пӯлоди банд
چهل پاره زنجیر پولاد بند
Ббрднди панҷоҳ пораи каманд
ببردند پنجاه پاره کمند
Бибастанд дасту сару пой ӯ
ببستند دست و سر و پای او
Ба занҷири бурданд аз ҷой ӯ
به زنجیر بردند از جای او
Дарахтии гшн буд ҳафтод раш
درختی گشن بود هفتاد رش
Бифармуд шери авжани кӣнаи каш
بفرمود شیر اوژن کینه کش
Бидон банди пӯлоди занҷири сахт
بدان بند پولاد زنجیر سخت
Бибастанд он девро бар дарахт
ببستند آن دیو را بر درخت
Нигаҳбон бирав кард сдмрди гирд
نگهبان برو کرد صدمرد گرد
Гиронмояи гардон бо дастбурд
گرانمایه گردان با دستبرد
Чу баргашту тира шаб омад ба танг
چو برگشت و تیره شب آمد به تنگ
з ҳам бозгаштанд гардони ҷанг
ز هم بازگشتند گردان جنگ
Фаромарз бо лашкари номдор
فرامرز با لشکر نامدار
Ба фирӯзӣу фатҳи он корзор
به فیروزی و فتح آن کارزار
Тилоия фиристод бар кӯҳу дашт
طلایه فرستاد بر کوه و دشت
Чу нимӣ зи тираи шаби андари гузашт
چو نیمی ز تیره شب اندر گذشت
Ситезандаи он дев бетарсу бок
ستیزنده آن دیو بی ترس و باک
Ба гардун барафшонад аз чеҳраи хок
به گردون برافشاند از چهره خاک
Бузади дасту бигусасти занҷиру банд
بزد دست و بگسست زنجیر و بند
Збихи он дарахти гшнро бикунад
زبیخ آن درخت گشن را بکند
Буғурред аз он номдорон ба мушт
بغرید از آن نامداران به مشت
Ба хоби андарун чанд номӣ бикушт
به خواب اندرون چند نامی بکشت
Ба даст андарун дошт шохи дарахт
به دست اندرون داشت شاخ درخت
Битарсед лашкар аз он тираи бахт
بترسید لشکر از آن تیره بخت
Ҳаёҳӯи баромади зи чапу зи рост
هیاهو برآمد ز چپ و ز راست
Надонист каси кон чаҳ фарёд хост
ندانست کس کان چه فریاد خاست
Сипаҳ зон ҳаёҳӯи зи ҷои хостнд
سپه زان هیاهو ز جا خاستند
Сафу қалб лашкар биёростанд
صف و قلب لشکر بیاراستند
Сипаҳбад ба тундии баромади зи хоб
سپهبد به تندی برآمد ز خواب
Бапушед ҷавшани з рӯй шитоб
بپوشید جوشن ز روی شتاب
Нишаст аз бар бодпои саманд
نشست از بر بادپای سمند
Ба як дасти гурз ва ба дигари каманд
به یک دست گُرز و به دیگر کمند
Ниҳода ба сари худу тани пӯсти бабр
نهاده به سر خود و تن پوست ببر
Биёмад ба кирдори ҷангии ҳужабр
بیامد به کردار جنگی هژبر
Броўихт бо дев чун нараҳ шер
برآویخت با دیو چون نره شیر
Ва ё пели ҷангии наҳанги далер
و یا پیل جنگی نهنگ دلیر
Камандаш ба даст андарун дод хам
کمندش به دست اندرون داد خم
Бирав пари з чин карду дилро дижам
برو پر ز چین کرد و دل را دژم
Биёмад сӯии деви ҷустаи зи банд
بیامد سوی دیو جسته ز بند
Биндохт бар деви дуни он каманд
بینداخت بر دیو دون آن کمند
зи банди камандаши дади шӯрбахт
ز بند کمندش دد شوربخت
Биҷусту биндохт ба ваии дарахт
بجست و بینداخت به وی درخت
Бузад бар сари асби он шери мард
بزد بر سر اسب آن شیر مرد
Самандаш ба паҳлуи дароварди дард
سمندش به پهلو درآورد درد
Сипаҳбад ба теғи гарони дасти барад
سپهبد به تیغ گران دست برد
Баровард ва зад бар сари деви гирд
برآورد و زد بر سر دیو گرد
Наомад бирав захми яли коргар
نیامد برو زخم یل کارگر
Дигар бораи он деви прхошхр
دگر باره آن دیو پرخاشخر
Яке санги бардошт бар ҷойгоҳ
یکی سنگ برداشت بر جایگاه
зи сад ман фузун буд санги сиёҳ
ز صد من فزون بود سنگ سیاه
Биндохти он санг бар паҳлавон
بینداخت آن سنگ بر پهلوان
Сипар бар сар оварад гирди ҷавон
سپر بر سر آورد گرد جوان
Бузад бар сари санг ва бишикаст хирад
بزد بر سر سنگ و بشکست خرد
Наомад шикастӣ ба солори гирд
نیامد شکستی به سالار گرد
Фаромарз аз он ҷанг дилтанг шуд
فرامرز از آن جنگ دلتنگ شد
Чу зини гӯна бо дев дар ҷанг шуд
چو زین گونه با دیو در جنگ شد
Сӯии тиркши тироўрди даст
سوی تیرکش تیرآورد دست
Яке тири пӯлод пайкон бараст
یکی تیر پولاد پیکان برست
Ки он тир кардӣ ба оҳани гузор
که آن تیر کردی به آهن گذار
Бузади номвар бар тҷонўии хор
بزد نامور بر تجانوی خار
Чу пушти камон бар зиҳ хам гирифт
چو پشت کمان بر زه خم گرفت
Хами чархи гӯша фароҳам гирифт
خم چرخ گوشه فراهم گرفت
Баромад ба кирдори борандаи абр
برآمد به کردار بارنده ابر
зи шохи гавазнони хурӯши ҳужабр
ز شاخ گوزنان خروش هژبر
Бузади тир бар синаи тираи бахт
بزد تیر بر سینه تیره بخت
Дигар бораи он гирди фирӯзи бахт
دگر باره آن گرد فیروز بخت
Бирав бар баборед борони марг
برو بر ببارید باران مرگ
Чунон чун баборади баҳорони тагарг
چنان چون ببارد بهاران تگرگ
зи борони алмоси пайкони хаданг
ز باران الماس پیکان خدنگ
Замин кард бар деви ворунаи танг
زمین کرد بر دیو وارونه تنگ
Тан дев шуд чун тани хорпушт
تن دیو شد چون تن خارپشت
зи алмоси фар хадангаш бикушт
ز الماس فر خدنگش بکشت
Чу диданди эрониёни ҷанги ӯй
چو دیدند ایرانیان جنگ اوی
Ки дев андар омад зи боло ба рӯй
که دیو اندر آمد ز بالا به روی
Якояк гирифтанд ханҷар ба чанг
یکایک گرفتند خنجر به چنگ
Бкрднд бар ҳиндӯони кори танг
بکردند بر هندوان کار تنگ
Бирафтанд тозон сӯии лашкараш
برفتند تازان سوی لشکرش
Шуд огоҳи гардони ном овараш
شد آگاه گردان نام آورش
Ба ночор размӣ биёростанд
به ناچار رزمی بیاراستند
Яке растхез аз нав оростанд
یکی رستخیز از نو آراستند
Ба як дасти лашкари каёнуши гирд
به یک دست لشکر کیانوش گرد
Бидон лашкари ҳинди як ҳамлаи барад
بدان لشکر هند یک حمله برد
Бияфканад аз эшон фаровон ба теғ
بیفکند از ایشان فراوان به تیغ
Набад захми теғаши зи лашкари дареғ
نبد زخم تیغش ز لشکر دریغ
зи даст дигар шери ҷангии тхўор
ز دست دگر شیر جنگی تخوار
Ба дасти андараши гурзаи гов сор
به دست اندرش گُرزه گاو سار
Бузади хештанро дар он размгоҳ
بزد خویشتن را در آن رزمگاه
зи ҳиндӯи замини гашти сурху сиёҳ
ز هندو زمین گشت سرخ و سیاه
зи хӯни кӯҳу ҳомӯни баробар шуда
ز خون کوه و هامون برابر شده
Дарави асби ҷангии шиновар шуда
درو اسب جنگی شناور شده
Фитодаи тани ҳиндӯони тираи ҷон
فتاده تن هندوان تیره جان
Азуи хӯн чу равадӣ ҳамеи бади равон
ازو خون چو رودی همی بد روان
Шаби тирау зангии тираи ранг
شب تیره و زنگی تیره رنگ
На роҳи гурез ва на ҷои диранг
نه راه گریز و نه جای درنگ
Сипоҳии бад-ӣни гӯнаи мардони кор
سپاهی بدین گونه مردان کار
Баромад аз Эронӣонишони дамор
برآمد از ایرانیانشان دمار
Чунинаст ойини овардгоҳ
چنین است آیین آوردگاه
Сарат дод бояд чу хоҳии кулоҳ
سرت داد باید چو خواهی کلاه
Нахуст эй хирадманди волои гуҳар
نخست ای خردمند والا گهر
Агар ном хоҳӣ бигӯ тарки сар
اگر نام خواهی بگو ترک سر
Бирафтанд аз он ҳиндӯон ҳарки зист
برفتند از آن هندوان هرکه زیست
Бадишони ҳамеи бахт бар ме гирист
بدیشان همی بخت بر می گریست
Сӯии рои бурданд аз он огаҳӣ
سوی رای بردند از آن آگهی
Ки аз ҳиндӯони гашти гетии тиҳӣ
که از هندوان گشت گیتی تهی
Аз ин нави расидаи савори далер
از این نو رسیده سوار دلیر
Срномдорон шуд аз разми сайр
سرنامداران شد از رزم سیر
Ба жарфӣ аз эшон бипурсед шоҳ
به ژرفی از ایشان بپرسید شاه
зи кори сипоҳу зи овардгоҳ
ز کار سپاه و ز آوردگاه
Ки аз кист андешаи гуфтугӯӣ
که از کیست اندیشه گفتگوی
Чаҳ мардаст ин гирди прхошҷўӣ
چه مرد است این گرد پرخاشجوی
Бигуфтанд бо рои кони паҳлавон
بگفتند با رای کان پهلوان
Ки омад ба кӣнаи сӯии ҳиндӯон
که آمد به کینه سوی هندوان
Ҷавонасту гетии надида ҳануз
جوانست و گیتی ندیده هنوز
Напӯшида гирди гул аз машк туз
نپوشیده گرد گل از مشک توز
Бидон зўрмндӣ набошад ҳужабр
بدان زورمندی نباشد هژبر
Ҳамеи брхрўшд ба кирдори абр
همی برخروشد به کردار ابر
Ду бозуаш чун рони пели дмон
دو بازوش چون ران پیل دمان
Бару китфу ёлаш чу шери жён
بر و کتف و یالش چو شیر ژیان
Ҳнркс надидааст ҳаргиз набӯд
هنرکس ندیده است هرگز نبود
Аз он бештари кон диловар намӯд
از آن بیشتر کان دلاور نمود
Тҷонў ки аз даст ӯ дар ситез
تجانو که از دست او در ستیز
Надидӣ жёни пели роҳи гурез
ندیدی ژیان پیل راه گریز
Ба чанголи он шери марди далер
به چنگال آن شیر مرد دلیر
Чу мурғии бади афтода дар чанги шер
چو مرغی بد افتاده در چنگ شیر
Ба гурзу синон ва ба зубину теғ
به گُرز و سنان و به زوبین و تیغ
Надоранд аз обу оташи гриғ
ندارند از آب و آتش گریغ
На аз оташу об ва аз теғу тир
نه از آتش و آب و از تیغ و تیر
На аз хоку боду ҳужабри далер
نه از خاک و باد و هژبر دلیر
Ҷаҳондидаи он шер хира шавад
جهاندیده آن شیر خیره شود
Магари шаҳриёраш пазира шавад
مگر شهریارش پذیره شود
Надонам азин пас ки зон пурҳунар
ندانم ازین پس که زان پرهنر
Чаҳ ояд дар ин кишвару бум ва бар
چه آید در این کشور و بوم و بر
Ки бо ӯ набард оварад гоҳи разм
که با او نبرد آورد گاه رزم
Ки ӯ разм дорад ҳамеи суру базм
که او رزم دارد همی سور و بزم