Чунин гуфт бо хусрави ҳиндӯон

چنین گفت با خسرو هندوان

Ки эй номвари шоҳи равшани равон

که ای نامور شاه روشن روان

Фаромарзи рустами яли боФрин

فرامرز رستم یل بافرین

Маро гуфт рӯ назд шоҳ гузин

مرا گفت رو نزد شاه گزین

Бигӯяш ки эй номдори бузург

بگویش که ای نامدار بزرگ

Сазадгар на тундӣ ба гирди сутург

سزد گر نه تندی به گرد سترگ

Ки моро шаҳаншоҳи Эрони замин

که ما را شهنشاه ایران زمین

Ҷаҳондори Кайхусрави поки дайн

جهاندار کیخسرو پاک دین

Чунин дод фармон ки бар ҳинду санад

چنین داد فرمان که بر هند و سند

Гузар кун ба неруӣ чинӣ паранд

گذر کن به نیروی چینی پرند

Нахустин ки рафтӣ бигӯ рой ро

نخستین که رفتی بگو رای را

Ки аз мардумии бармакаши пой ро

که از مردمی برمکش پای را

Ту доне ки шоҳони Эрони замин

تو دانی که شاهان ایران زمین

зи ҷаму зи Таҳмуриси боФрин

ز جم و ز تهمورث بافرین

зи шоҳи оФридўни фаррухи нажод

ز شاه آفریدون فرخ نژاد

Чунин то манӯчеҳр ва то кӣ Қубод

چنین تا منوچهر و تا کی قباد

Ки буданд яксар ниёкони ман

که بودند یکسر نیاکان من

Бузургони гетӣ ба ҳар анҷуман

بزرگان گیتی به هر انجمن

Равон бӯда фурмонишон дар ҷаҳон

روان بوده فرمانشان در جهان

Чаҳ бар чину рӯм ва чаҳ бар ҳиндӯон

چه بر چین و روم و چه بر هندوان

Ба фари ҷаҳондори кайҳони худоӣ

به فر جهاندار کیهان خدای

Ҷаҳони офаринандаи раҳнамоӣ

جهان آفریننده رهنمای

Ман имрӯз аз эшон ҳамаи бартарам

من امروز از ایشان همه برترم

Барои бузургони тўонотрм

برای بزرگان تواناترم

Фузунам ба ганҷ ва ба фару ҳунар

فزونم به گنج و به فر و هنر

Ҳмидўн ба гардони прхошхр

همیدون به گردان پرخاشخر

Кунун эй шаҳаншоҳу дорои ҳинд

کنون ای شهنشاه و دارای هند

Манам бар ҳамаи сарварони арҷманд

منم بر همه سروران ارجمند

Гар ое ба даргоҳи ҳақи бандаи вор

گر آیی به درگاه حق بنده وار

Хиради кори бандӣу идроки ёр

خرد کار بندی و ادراک یار

з сар бификанӣ бешӣу сарварӣ

ز سر بفکنی بیشی و سروری

Гузинӣ барин меҳтарии чокарӣ

گزینی برین مهتری چاکری

Ба ту монад ин марзу ганҷи равон

به تو ماند این مرز و گنج روان

зи ту давр шуд ханҷари паҳлавон

ز تو دور شد خنجر پهلوان

Вагарнаи сипоҳи ман аз марзи ҳинд

وگرنه سپاه من از مرز هند

Ҳам аз буми Кашмӣр то марзи санад

هم از بوم کشمیر تا مرز سند

Ба неруии додари яздони пок

به نیروی دادار یزدان پاک

Бароранда чархи гардандаи хок

برآرنده چرخ گردنده خاک

Бабрами пятро ба Ҳиндӯстон

ببرم پیت را به هندوستان

Намонад яке гул дар ин бӯстон

نماند یکی گل در این بوستان

зи ҷон сипоҳат барорам дамор

ز جان سپاهت برآرم دمار

Пушаймонӣ онгаҳ наёяд ба кор

پشیمانی آنگه نیاید به کار

Аз онҷо чу ман омадами пеши ту

از آنجا چو من آمدم پیش تو

Чунон чун сазад номвари хеши ту

چنان چون سزد نامور خویش تو

Фиристодам аввали каёнуш ро

فرستادم اول کیانوش را

Хирадманду бедору хомӯш ро

خردمند و بیدار و خاموش را

Ба гуфтори чарбу суханҳои нарм

به گفتار چرب و سخن های نرم

Ба андарзи ширину овои нарм

به اندرز شیرین و آوای نرم

Кигар зин бузургӣ бигардонадат

که گر زین بزرگی بگرداندت

зи пархош ва аз кӣнаи брҳондт

ز پرخاش و از کینه برهاندت

Нагуфтӣ сухани ҳеҷ бар роҳи рост

نگفتی سخن هیچ بر راه راست

Ба посух бидон гӯна додӣ ки хост

به پاسخ بدان گونه دادی که خاست

Аз он пас ки баргашт аз пеши ту

از آن پس که برگشت از پیش تو

Ба дили ранҷ аз гуфтау кеши ту

به دل رنج از گفته و کیش تو

Сипаҳ кардӣ ва кӣна оростӣ

سپه کردی و کینه آراستی

Бидидӣ ҳамеи ончии худ хостӣ

بدیدی همی آنچه خود خواستی

Туро гӯям эй меҳтари ҳиндӯон

تو را گویم ای مهتر هندوان

Ки андеша дорам ба равшани равон

که اندیشه دارم به روشن روان

Сбкборӣу тундӣ аз шаҳриёр

سبکباری و تندی از شهریار

На хуб ояд аз мардуми ҳӯшёр

نه خوب آید از مردم هوشیار

Шунидӣ ҳамоно ки бар лашкарат

شنیدی همانا که بر لشکرت

Ҳамон буму бршҳр ва бар кишварат

همان بوم و برشهر و بر کشورت

Чаҳ омад зи гурзи ҷаҳони паҳлавон

چه آمد ز گرز جهان پهلوان

Взони номдорони фаррухи гӯон

وزآن نامداران فرخ گوان

Чу омад бидидӣ ҳамаи неку бад

چو آمد بدیدی همه نیک و بد

Кунун он гузин кати писандади хирад

کنون آن گزین کت پسندد خرد

Туро гӯи мардӣ ба чарм андар аст

تو را گو مردی به چرم اندر است

Аз онат чунин доварӣ дар сар аст

از آنت چنین داوری در سر است

Раво бошад аз кину разм оварӣ

روا باشد از کین و رزم آوری

Пас аз кин бисёр разм оварӣ

پس از کین بسیار رزم آوری

Аз он размҳо дил бипардохтӣ

از آن رزم ها دل بپرداختی

Ҳамаи кор бар орзӯи сохтӣ

همه کار بر آرزو ساختی

Ки аз нав дигар лашкар оварда Эй

که از نو دگر لشکر آورده ای

Дирафши бузургии бароварда Эй

درفش بزرگی برآورده ای

зи кори ту андеша нанамуд чеҳр

ز کار تو اندیشه ننمود چهر

Набинам туро бртни хеши меҳр

نبینم تو را برتن خویش مهر

Чунин гуфт шери жён бо паланг

چنین گفت شیر ژیان با پلنگ

Ки бар Ғарм чун рӯз шуд тору танг

که بر غرم چون روز شد تار و تنگ

Ба неку бади кор худ нанигарад

به نیک و بد کار خود ننگرد

Бияёд равони пеш мо бугзарад

بیاید روان پیش ما بگذرد

Туро ҳам бидон гӯнаи байнами ҳаме

تو را هم بدان گونه بینم همی

Хирад дар сар ту набинам ҳаме

خرد در سر تو نبینم همی

Пас андеша ӯ бад-ӣн кор кард

پس اندیشه او بدین کار کرد

Ба посухи Фрўбоидт ёд кард

به پاسخ فروبایدت یاد کرد