эй ҳасани ту дурдона чу к . . . Бенанд аъло

ای حسن تو دردانه چو ک . . . بنند اعلا

Чун нуқтаи фардӣ

چون نقطه فردی

Ва он нуқта зотаст з « бо » гашта ҳувайдо

و آن نقطه ذات است ز «با» گشته هویدا

Дар дидаи мардӣ

در دیده مردی

Шарӣаст туро дар ҳамаи ганҷинаи дил ҳо

شری است ترا در همه گنجینه دل ها

эй махзани асрор

ای مخزن اسرار

Шурӣаст туро дар ҳамаи сари нисбати ғавғо

شوری است ترا در همه سر نسبت غوغا

Ҳар сӯй ки гардӣ

هر سوی که گردی

Онҳо ки зананд аз май ишқи ту даму дам

آنها که زنند از می عشق تو دم و دم

Аз нафхаи исо

از نفخه عیسی

Ҳосил шуда он дами ҳамаро чун ман шайдо

حاصل شده آن دم همه را چون من شیدا

Аз ишқи ту дардӣ

از عشق تو دردی

Хуршеди мудом аз ғам ту гардаду тобад

خورشید مدام از غم تو گردد و تابد

эй нури ду олам

ای نور دو عالم

Чун мардумаки дида ба ҳар манзил ва ҳар ҷо

چون مردمک دیده به هر منزل و هر جا

Бе фоидаи гардӣ

بی فایده گردی

Ин на фалаки хирқаи кабӯд аз ғами ишқат

این نه فلک خرقه کبود از غم عشقت

эй шамъи дили афрӯз

ای شمع دل افروز

Дар хӯни бкшиднди ҳамаи домони қабоҳо

در خون بکشیدند همه دامان قباها

Бар хуршеди зардӣ ( ? )

بر خورشید زردی (؟)

Зин на падар ва чаҳорам ва се писар ро

زین نه پدر و چهار ام و سه پسر را

эй ҳомилаи дам

ای حامله دم

Парварда чу ҷони зи оташу обу гули мо ро

پرورده چو جان ز آتش و آب و گل ما را

Дар ғунча чу вирдӣ

در غنچه چو وردی

Бечораи насимӣ чу аз ин чора фано шуд

بیچاره نسیمی چو از این چاره فنا شد

Ночори фироқат

ناچار فراقت

Бояд шуданаш аз ғами беҳудаи дунё

باید شدنش از غم بیهوده دنیا

Ваз ҳар дили сардӣ

وز هر دل سردی