Он шаҳаншоҳӣ ки маддоҳаши худоӣ довар аст
آن شهنشاهی که مداحش خدای داور است
Соқии рӯзи ҷазои қисоми хулд ва озар аст
ساقی روز جزا قسام خلد و آذر است
Шаҳсавор « лоФтӣ » яъне алии Муртазо
شهسوار «لافتی » یعنی علی مرتضی
Он ки шаҳристони илми садри оламро дар аст
آن که شهرستان علم صدر عالم را در است
Соҳиби сари слўнӣ » роздор « лўкшФ »
صاحب سر سلونی » رازدار «لوکشف »
Он ки аршаши поя эй аз пояҳои минбар аст
آن که عرشش پایه ای از پایه های منبر است
Дар ҷаҳони як бахшиш ӯ чорсди бори шутур
در جهان یک بخشش او چارصد بار شتر
Камтарини ҷоҳаш ба рӯзи ҳашари ҳавз кавсар аст
کمترین جاهش به روز حشر حوض کوثر است
Сар ба душман дод ҳафтод ва се навбат дар масоф
سر به دشمن داد هفتاد و سه نوبت در مصاف
ӯст каз рӯй карами мардони оламро сар аст
اوست کز روی کرم مردان عالم را سر است
Чун шаҳи мардон олам ӯст мадҳ кас магӯӣ
چون شه مردان عالم اوست مدح کس مگوی
Ҳар куҷо хуршед ҳаст онҷо чаҳ ҷой ахтар аст
هر کجا خورشید هست آنجا چه جای اختر است
Нури рухсораши чароғи дидаҳои мардум аст
نور رخسارش چراغ دیده های مردم است
Хоки поиши тоҷдорони ҷаҳонро афсар аст
خاک پایش تاجداران جهان را افسر است
Ҳафт дӯзах аз барои душманон ӯ сазост
هفت دوزخ از برای دشمنان او سزاست
Дӯстонашро Наими ҳашт ҷинат дархур аст
دوستانش را نعیم هشت جنت درخور است
Душман шаҳ нест ҷузи он кас ки дар аслаш хатост
دشمن شه نیست جز آن کس که در اصلش خطاست
Нест буғз ӯ ҳрони касро ки покаш модар аст
نیست بغض او هرآن کس را که پاکش مادر است
Гар касе хоҳад ки аз фазлаш нависад шама Эй
گر کسی خواهد که از فضلش نویسد شمه ای
Дар қалам ноед агар ҳафт осмонаш мҳбр аст
در قلم ناید اگر هفت آسمانش محبر است
Хонадони Мустафоу Муртазоро то абад
خاندان مصطفی و مرتضی را تا ابد
Бандаам аз ҷон чаҳ ҳоҷат бар гувоҳ ва маҳзар аст
بنده ام از جان چه حاجت بر گواه و محضر است
Гар касе пурсад ки баъд аз Мустафо солор кист ?
گر کسی پرسد که بعد از مصطفی سالار کیست؟
Гӯямаш аз қавли эзад : шоҳи мардон ҳайдар аст
گویمش از قول ایزد: شاه مردان حیدر است
Ҳар ки ӯ аз дӯстии Муртазо гардан кашад
هر که او از دوستی مرتضی گردن کشد
Марди хондан кӣ тавон ӯро , сазоӣ мъҷр аст
مرد خواندن کی توان او را، سزای معجر است
Баъди шоҳ авлиё донам ҳасанро пешво
بعد شاه اولیا دانم حسن را پیشوا
Халқи оламро зи баъди шоҳи мардон раҳбар аст
خلق عالم را ز بعد شاه مردان رهبر است
Баъд ӯ мсндншин бошад ҳусайни ташнаи лаб
بعد او مسندنشین باشد حسین تشنه لب
Зонка ӯ аҳли шаҳодати ҷумларо сардафтар аст
زانکه او اهل شهادت جمله را سردفتر است
Раҳнамои халқ олам ҳаст зини алъобдин
رهنمای خلق عالم هست زین العابدین
Боқираст аз баъд ӯ , вази баъди боқир ҷаъфар аст
باقر است از بعد او، وز بعد باقر جعفر است
Мӯсои козим , дигар султони алии Мӯсои ризо
موسی کاظم، دگر سلطان علی موسی رضا
Он ки як тўФ дараш ҳафтод ҳаҷ Акбар аст
آن که یک طوف درش هفتاد حج اکبر است
Пас тақиро бо нақӣ донам эмому пешво
پس تقی را با نقی دانم امام و پیشوا
Баъди эшон ҳуҷҷати қотеъ ки номаш аскар аст
بعد ایشان حجت قاطع که نامش عسکر است
Навбат Меҳдӣ шуду вақти зуҳӯр ӯ расед
نوبت مهدی شد و وقت ظهور او رسید
Олимӣ дар интизору даҳри пуршӯр ва шар аст
عالمی در انتظار و دهر پرشور و شر است
Дар чунин ҳолат дило бояд гирифтани гӯша Эй
در چنین حالت دلا باید گرفتن گوشه ای
То барояд аз ниқоби он шаҳ ки дар ғайб андар аст
تا برآید از نقاب آن شه که در غیب اندر است
Баракат ва шафқат намонда дар миёни мардумон
برکت و شفقت نمانده در میان مردمان
Ҳар крои бинӣ ба ҳоли хеш навъе дигар аст
هر کرا بینی به حال خویش نوعی دیگر است
Нест икдми шоҳро бар маснади давлати қарор
نیست یکدم شاه را بر مسند دولت قرار
Ҳам акобрро дилии ларзон чу бод сарсар аст
هم اکابر را دلی لرزان چو باد صرصر است
Тифл бе парвои зи дайну пери фориғ аз намоз
طفل بی پروا ز دین و پیر فارغ از نماز
Мӯҳтасиб ҳамчун асаси пайваста дар пеш дар аст
محتسب همچون عسس پیوسته در پیش در است
Мондаи мазлӯмон чу мӯрони ҳам бзири дасту пой
مانده مظلومان چو موران هم بزیر دست و پای
Аз ватан гашта ҷудо ҳар сӯи фақирӣ дигар аст
از وطن گشته جدا هر سو فقیری دیگر است
Олимон бо ҷоҳилон дар сохта аз бими ҷон
عالمان با جاهلان در ساخته از بیم جان
Шайх дар дунболи нафъи андари дунбол хар аст
شیخ در دنبال نفع اندر دنبال خر است
Барра дар чанголи гургу Кебек дар чанголи боз
بره در چنگال گرگ و کبک در چنگال باز
Оҳӯии мискин ба саҳрои хаста аз шер нар аст
آهوی مسکین به صحرا خسته از شیر نر است
Қозӣони ришвати ситону воъизони марсуми хор
قاضیان رشوت ستان و واعظان مرسوم خوار
Шоҳро аз нави хаёли адли комил дар сар аст
شاه را از نو خیال عدل کامل در سر است
Гар касе аз баҳр ҳақ гуяд ҳадисии ошкор
گر کسی از بهر حق گوید حدیثی آشکار
Нашунаванд аз вай ки маҷнӯнаст ё худ абтар аст
نشنوند از وی که مجنون است یا خود ابتر است
Зулм ва ҳам фисқу фуҷуру ғайбату ҳирсу нифоқ
ظلم و هم فسق و فجور و غیبت و حرص و نفاق
Ориф аз бе қӣматии бозича бозигар аст
عارف از بی قیمتی بازیچه بازیگر است
Дасти мазлӯмони дайни гири андари ин гирдоби ғам
دست مظلومان دین گیر اندر این گرداب غم
Поймоли хеши соз ҳар мункирии кӯ мункир аст
پایمال خویش ساز هر منکری کو منکر است
эй хуши он соъат ки сар аз ҷайби шоҳии барзанад
ای خوش آن ساعت که سر از جیب شاهی برزند
Баркашад теғи ду сари кӯи саракашонро дархур аст
برکشد تیغ دو سر کو سرکشان را درخور است
Зинда нагузорад касе аз душманони аҳли байт
زنده نگذارد کسی از دشمنان اهل بیت
Пок созад олам аз ҳаркаси адуӣ ҳайдар аст
پاک سازد عالم از هرکس عدوی حیدر است
ё илоҳӣ ! аз карами аъмоли комили даҳ ба мо
یا الهی! از کرم اعمال کامل ده به ما
Ҳақи султони рисолати кӯи шафиъ маҳшар аст
حق سلطان رسالت کو شفیع محشر است
Аҳли маҷлисро биёмурзу гуноҳон афв кун
اهل مجلس را بیامرز و گناهان عفو کن
Зон ки эҳсони ту беҳадасту лутфат бе марост
زان که احسان تو بی حد است و لطفت بی مراست
Дар ҷавоб « баҳри Аброр » омад ин абёти ман
در جواب «بحر ابرار» آمد این ابیات من
Гуфта Сайиди насимии ҳамчуи об кавсар аст
گفته سید نسیمی همچو آب کوثر است
Ҳамчуи оби Хизр ҷон мебахшад ин абёти ман
همچو آب خضر جان می بخشد این ابیات من
Мурдаи дилгар мункир ояд зиндаи дилро бовар аст
مرده دل گر منکر آید زنده دل را باور است