То фазли худо бар сифати зоти баромад

تا فضل خدا بر صفت ذات برآمد

Матлӯб муяссар шуду ҳоҷоти баромад

مطلوب میسر شد و حاجات برآمد

БеКиев ва кам он кас ки чу мо нутқ худо шуд

بی کیف و کم آن کس که چو ما نطق خدا شد

Чун исои Марям ба самовоти баромад

چون عیسی مریم به سماوات برآمد

Аз мусҳаф рӯй ту ба фоли ман дарвеш

از مصحف روی تو به فال من درویش

Гуҳ навену гуҳии сӯраи софоти баромад

گه نون و گهی سوره صافات برآمد

Иблис чу печиди сар аз саҷдаи рӯят

ابلیس چو پیچید سر از سجده رویت

Мардӯди худои гашту зи ҷиноти баромад

مردود خدا گشت و ز جنات برآمد

Сӯфӣ ки надид аз рухи ту маънии дил ро

صوفی که ندید از رخ تو معنی دل را

Маҳрӯми з ало шуд ва аз лоати баромад

محروم ز الا شد و از لات برآمد

То мусҳафи рухсор туро дид вуҷӯдӣ

تا مصحف رخسار ترا دید وجودی

Аз доираи гулшани лмъоти баромад

از دایره گلشن لمعات برآمد

То хонд насимии зи рахти ояти раҳмат

تا خواند نسیمی ز رخت آیت رحمت

Эмини зи балои гашту зи офоти баромад

ایمن ز بلا گشت و ز آفات برآمد