эй рухи ҷонФзои ту ҷоми ҷами ҷаҳони намо

ای رخ جانفزای تو جام جم جهان نما

Гашта аёни з рӯй ту зоту сифоти кибриё

گشته عیان ز روی تو ذات و صفات کبریا

Ҳасани хати ҷамол ту ҳаст чу айни зоти ҳақ

حسن خط جمال تو هست چو عین ذات حق

Зоти ҳақ аз ҷамоли ту гашти аёну рӯнамо

ذات حق از جمال تو گشت عیان و رونما

Арши худо чу рӯй ӯ буд намӯд рӯй аз ӯ

عرش خدا چو روی او بود نمود روی از او

Сӣ ва ду нутқи мўбаҳи мӯ дар шаби қадари зи устуво

سی و دو نطق موبه مو در شب قدر ز استوا

Рӯз қиём шуд аён аз рухи бадарат эй ҷавон

روز قیام شد عیان از رخ بدرت ای جوان

Шқи қамар чу кардае , шуд сари зулфи ту ду то

شق قمر چو کرده ای، شد سر زلف تو دو تا

Сӣ ва ду хат чу рух намӯд рӯзи убайд аз рахт

سی و دو خط چو رخ نمود روز عبید از رخت

Сӣ ва ду нутқ шуд аён зон хат рӯй ҷонФзо

سی و دو نطق شد عیان زان خط روی جانفزا

Ҳаркии суҷуд рӯй ту ҳамчу малик кунад яқин

هرکه سجود روی تو همچو ملک کند یقین

Ҷинат рӯй ту шавад рӯзи ҷазои варои ҷазо

جنت روی تو شود روز جزا ورا جزا

Саҷда кунам ба рӯй ту зон ки ту қиблаи манӣ

سجده کنم به روی تو زان که تو قبله منی

Вақт намоз мекунам сӯзу ниёзро адо

وقت نماز می کنم سوز و نیاز را ادا

Фотиҳаи рухи туро чун ба намоз хонда ам

فاتحه رخ ترا چون به نماز خوانده ام

Тоъати ман қабул шуд ёфтаам зи ҳақи лақо

طاعت من قبول شد یافته ام ز حق لقا

Саҷдаи биҷуз ба рӯй ту нест қабули пеши ҳақ

سجده بجز به روی تو نیست قبول پیش حق

Баҳри ҳамин суҷуд ман нест биҷузи рухи туро

بهر همین سجود من نیست بجز رخ ترا

Қории мусҳафи рахт буд худо чу худ навишт

قاری مصحف رخت بود خدا چو خود نوشت

Гашти шаҳиди ҳасан худ хонд чу сӯраи шифо

گشت شهید حسن خود خواند چو سوره شفا

Айни вуҷӯд ҷумла шуд шоҳид ва ҳам шаҳиди худ

عین وجود جمله شد شاهد و هم شهید خود

Орифи зоти худ чу шуд ёфт зи зоти ҳақи лақо

عارف ذات خود چو شد یافت ز ذات حق لقا

Буд ҳамеша зот ӯ ошиқи ҳасани сӣ ва ду

بود همیشه ذات او عاشق حسن سی و دو

Дошт ҳамеша ҷусту ҷӯи хеш ба хеши доимо

داشت همیشه جست و جو خویش به خویش دایما

Гашти аён кунун , тамом , зоти худои лоином

گشت عیان کنون، تمام، ذات خدای لاینام

МФтълни мФоълн то ?лаи тела ва то ?лаи ло

مفتعلن مفاعلن تا له تلا و تا له لا

Фазли қадими зўолмнни холиқи халқи марду зан

فضل قدیم ذوالمنن خالق خلق مرد و زن

Орифи ваҷҳи хештан буд ҳамеша аз худо

عارف وجه خویشتن بود همیشه از خدا

Саҷда рӯй фазл кун чунки зи лутф дар азал

سجده روی فضل کن چونکه ز لطف در ازل

Фазли зи фазли худ сиришти ҷону танати нсимё

فضل ز فضل خود سرشت جان و تنت نسیمیا

Гарчи насимӣ хок шуд дар раҳи он санам вале

گرچه نسیمی خاک شد در ره آن صنم ولی

Бар сари дида май кашанди аҳли назар чу тўтё

بر سر دیده می کشند اهل نظر چو توتیا