эй рахт аз рӯй ҳасани ойӣнаи гетии намо

ای رخت از روی حسن آیینه گیتی نما

Ваии қадат чун тӯбо аз хӯбӣ ба сад нашаву намо

وی قدت چون طوبی از خوبی به صد نشو و نما

То ки ҷон бозад зи шавқ рӯй хубати ҷони ман

تا که جان بازد ز شوق روی خوبت جان من

Ошиқони хешро эй моҳ гоҳе рӯи намо

عاشقان خویش را ای ماه گاهی رو نما

Чун рахти мақсӯд халқаст , каъбаи ушшоқи ҳам

چون رخت مقصود خلق است، کعبه عشاق هم

Ҳаст аз ин ҳар олимии ошиқи туро танҳо на мо

هست از این هر عالمی عاشق تو را تنها نه ما

Ҷони ҷонҳо чун сари зулф ту омад лоҷарам

جان جانها چون سر زلف تو آمد لاجرم

Гар ту нанамое рахт ҳрдм равад сад ҷони зи мо

گر تو ننمایی رخت هردم رود صد جان ز ما

Соқио бар ёди чашми масти ёри дилрабо

ساقیا بر یاد چشم مست یار دلربا

Хез ва дар айни қадаҳи рези он май роҳати Фзо

خیز و در عین قدح ریز آن می راحت فزا

Хез ва дар баҳр муҳӣт мефикан киштии ҷом

خیز و در بحر محیط می فکن کشتی جام

То чу мо гардӣ дар ин дарё ба ҳикмати ошно

تا چو ما گردی در این دریا به حکمت آشنا

Ҳурмат май дор каз байт улҳаром оварда анд

حرمت می دار کز بیت الحرام آورده اند

То шӯй аз шурб ӯ воқифи зи асрори қазо

تا شوی از شرب او واقف ز اسرار قضا

Талхиашро ҳақи шимур чун гуфтаанд « алҳақ мар »

تلخی‌اش را حق شمر چون گفته‌اند «الحق مر»

Рангу бӯяшро мадони ботил ки он набӯд раво

رنگ و بویش را مدان باطل که آن نبود روا

Зоҳдо ! нӯшидан май аз сари ихлосу сидқ

زاهدا! نوشیدن می از سر اخلاص و صدق

Беҳтар аз варзидан зуҳдаст бо шеду риё

بهتر از ورزیدن زهد است با شید و ریا

Дар ҳавои дилбарони умри насимӣ сарф шуд

در هوای دلبران عمر نسیمی صرف شد

Вази ҳама дар умри худ ҳаргиз намебинад вафо

وز همه در عمر خود هرگز نمی‌بیند وفا