Орифон аз ду ҷаҳони суҳбат ҷонон талабанд

عارفان از دو جهان صحبت جانان طلبند

Танги чашмони гадои малик сулаймон талабанд

تنگ چشمان گدا ملک سلیمان طلبند

Эътиборӣ накунанд аҳли дили он тайифа ро

اعتباری نکنند اهل دل آن طایفه را

Ки на аз баҳри лақои равза ризвон талабанд

که نه از بهر لقا روضه رضوان طلبند

Белабу чашму руху зулфи ту завқии надиҳад

بی لب و چشم و رخ و زلف تو ذوقی ندهد

Ки шаробу шукру шамъ шабистон талабанд

که شراب و شکر و شمع شبستان طلبند

Орзӯманди ту аз ҷон ва диланд аҳли назар

آرزومند تو از جان و دلند اهل نظر

Лоҷарами васли даҳонат ба дил ва ҷон талабанд

لاجرم وصل دهانت به دل و جان طلبند

Ман гадоӣ дар эшон ки салотини ҷаҳон

من گدای در ایشان که سلاطین جهان

Ҳимматӣ гар талабанд аз дар эшон талабанд

همتی گر طلبند از در ایشان طلبند

Гарчи дар суфраи шоҳон буд анвоъи нъм

گرچه در سفره شاهان بود انواع نعم

Луқмаи офият аз хон гадоён талабанд

لقمه عافیت از خوان گدایان طلبند

Сабр бар сарзаниши хори ҷафо чун накунанд

صبر بر سرزنش خار جفا چون نکنند

Булбулоне ки висоли гул хандон талабанд

بلبلانی که وصال گل خندان طلبند

Хабар аз лиззати ишқ ту надоранд онон

خبر از لذت عشق تو ندارند آنان

Ки насозанд ба дарди ту ва дармон талабанд

که نسازند به درد تو و درمان طلبند

Ҳоҷат аз чашм ту мехоҳам ва бошад мақбул

حاجت از چشم تو می خواهم و باشد مقبول

Ҳоҷатии кони зи чунин гӯша нишинон талабанд

حاجتی کان ز چنین گوشه‌نشینان طلبند

Шудаам бар сари кӯии адами ободи муқӣм

شده ام بر سر کوی عدم آباد مقیم

Гар нишонеи зи ман бесар ва сомон талабанд

گر نشانی ز من بی سر و سامان طلبند

Чун насимии з дар ёри талаб , ҳоҷати хеш

چون نسیمی ز در یار طلب، حاجت خویش

Коҳили дили ҳоҷати хеш аз дар яздон талабанд

کاهل دل حاجت خویش از در یزدان طلبند