Кист ки аз раҳи карами ҳоҷати мо раво кунад

کیست که از ره کرم حاجت ما روا کند

Воқифи ҳол мо шавад , чораи кор мо кунад

واقف حال ما شود، چاره کار ما کند

Он ки ду олам аз пайаш ғарқа баҳр ҳайратанд

آن که دو عالم از پی اش غرقه بحر حیرتند

Ҷон ба лаби расидаро бо ғамаш ошно кунад

جان به لب رسیده را با غمش آشنا کند

Сар ба вафо ниҳодаам пеши сегон даргааш

سر به وفا نهاده ام پیش سگان درگهش

Май кашами ин ҷафо ба сар , умрам агар вафо кунад

می کشم این جفا به سر، عمرم اگر وفا کند

Нестам он ки чун қалами саркашам аз хатати дамӣ

نیستم آن که چون قلم سرکشم از خطت دمی

Банди зи банди ман агар теғи аҷал ҷудо кунад

بند ز بند من اگر تیغ اجل جدا کند

Раҳбар мо шавад яқини Хизр ба оби зиндагӣ

رهبر ما شود یقین خضر به آب زندگی

Гар назарӣ ба мардумии чашми ту сӯй мо кунад

گر نظری به مردمی چشم تو سوی ما کند

Гуфтамаш аз азали худои меҳри ту бо гулами сиришт

گفتمش از ازل خدا مهر تو با گلم سرشت

Гуфт ндонӣ ин қадар , ҳарчӣ кунад худо кунад

گفت ندانی این قدر، هرچه کند خدا کند

Дар шаби ҳиҷр чун баради хастаи насимии раҳ ба ту

در شب هجر چون برد خسته نسیمی ره به تو

Шамъи ҳидоятии магари лутфи ту раҳнамо кунад

شمع هدایتی مگر لطف تو رهنما کند