Ташбеҳи рӯяти он ки ба гул ёсуман кунад

تشبیه رویت آن که به گل یاسمن کند

Чашм аз рахт бигӯ ба гул ва ёсуман кунад

چشم از رخت بگو به گل و یاسمن کند

Бод аз висоли қади ту маҳрӯм ва бе насиб

باد از وصال قد تو محروم و بی نصیب

Он дил ки майли тӯбоу сарв чаман кунад

آن دل که میل طوبی و سرو چمن کند

Бошад қабул , тоъат бе нафъи бути параст

باشد قبول، طاعت بی نفع بت پرست

Гар саҷдаи пеши қиблаи рӯят чу ман кунад

گر سجده پیش قبله رویت چو من کند

Бар зулфи анбарин ту чун бугзарад сабо

بر زلف عنبرین تو چون بگذرد صبا

Олами пар аз шмомаҳи машк хутан кунад

عالم پر از شمامه مشک ختن کند

Гар дар рухи лабат аз ту набошад нишона Эй

گر در رخ لبت از تو نباشد نشانه ای

Кофар чигуна саҷдаи лоат ва всн кунад

کافر چگونه سجده لات و وثن کند

( кӯи дидае ки дар ғами Юсуф буд зрир

(کو دیده ای که در غم یوسف بود ضریر

То иктисоби фоида аз перҳан кунад )

تا اکتساب فایده از پیرهن کند)

Васфи даҳони танги ту доне киро расад

وصف دهان تنگ تو دانی که را رسد

Бинандае ки аз сари дониш сухан кунад

بیننده ای که از سر دانش سخن کند

Ҳрдм сухан кунӣу даҳонат падед нест

هردم سخن کنی و دهانت پدید نیست

Нашунидаам касе ки сухан бедаҳан кунад

نشنیده ام کسی که سخن بی دهن کند

Гар ҷавҳарӣ з гуфта ман бохабар шавад

گر جوهری ز گفته من باخبر شود

Дигар кам илтифот ба дар адан кунад

دیگر کم التفات به در عدن کند

Ваҷҳи ҳасани мушоҳида кардан буд ҳасан

وجه حسن مشاهده کردن بود حسن

Мункир чаро назар на ба ваҷҳ ҳасан кунад

منکر چرا نظر نه به وجه حسن کند

Ҳар соъат аз лаби ту насимӣ чу дам занад

هر ساعت از لب تو نسیمی چو دم زند

Сад мурдаро ба буии ту ҷон дар бадан кунад

صد مرده را به بوی تو جان در بدن کند