Соҳиби назарони қимати савдоӣ ту донанд

صاحب نظران قیمت سودای تو دانند

Хўршидпрстони сабақи ишқ ту хонанд

خورشیدپرستان سبق عشق تو خوانند

Бурдор зи рухи домани бурқаъ ки муҳибон

بردار ز رخ دامن برقع که محبان

Аз шавқи ҷамоли гули ту ҷомаи дроннд

از شوق جمال گل تو جامه درانند

Танҳо на маро ҳаст назар бо рахт эй дӯст

تنها نه مرا هست نظر با رخت ای دوست

Бингар ки з ҳар гӯша чаҳ соҳиби нзроннд

بنگر که ز هر گوشه چه صاحب نظرانند

Аз кӯии худамгар ту бароне ки наронӣ

از کوی خودم گر تو برانی که نرانی

Ғам нест агар ҷумла офоқ баронанд

غم نیست اگر جمله آفاق برانند

Бар ҳоли муҳибон назарӣ кун зи сари лутф

بر حال محبان نظری کن ز سر لطف

Дар оташи шавқи ту сабурӣ натавонанд

در آتش شوق تو صبوری نتوانند

Онанд гадоён дарат каз сари ҳиммат

آنند گدایان درت کز سر همت

Бар салтанат ҳар ду ҷаҳон даст фишонанд

بر سلطنت هر دو جهان دست فشانند

эй ҳури биҳиштӣ ки гулу лола ба рӯят

ای حور بهشتی که گل و لاله به رویت

Монанди ба ҳасани андак ва , бисёр намонанд

مانند به حسن اندک و، بسیار نمانند

Дигар накунад ёди лаби чашмаи ҳайвон

دیگر نکند یاد لب چشمه حیوان

Гар зонка ба Хизри оби висол ту чашонанд

گر زانکه به خضر آب وصال تو چشانند

Онон ки шуданд аз назари иди рахти шод

آنان که شدند از نظر عید رخت شاد

Фориғи зи ғаму хуррамии кун ва маконанд

فارغ ز غم و خرمی کون و مکانند

Бигушоӣ ниқоб эй гули хандон ки ҷаҳонӣ

بگشای نقاب ای گل خندان که جهانی

Монанди насимӣ ба ҷамолат нигаронанд

مانند نسیمی به جمالت نگرانند