Орифон рӯй туро нур яқин ме хонанд

عارفان روی تو را نور یقین می‌خوانند

Ърўаҳи мӯии туро ҳабл матин ме хонанд

عروه موی تو را حبل متین می‌خوانند

Ончӣ бар лавҳи қазои муншӣ тақдир навишт

آنچه بر لوح قضا منشی تقدیر نوشت

Ошиқонати зи руху зулф ва ҷабин ме хонанд

عاشقانت ز رخ و زلف و جبین می‌خوانند

Сифати чашм туаст оят « мозоғ » аз он

صفت چشم تو است آیت «مازاغ» از آن

Гӯшаи гирони ду абрӯии ту ин ме хонанд

گوشه‌گیران دو ابروی تو این می‌خوانند

Назми дандони туро коби ҳётш ном аст

نظم دندان تو را کآب حیاتش نام است

Хурдаи байнони тўош дар смин ме хонанд

خرده‌بینان تواَش دُرّ ثمین می‌خوانند

Ҷинати адани сари кӯии туро муштоқон

جنت عدن سر کوی تو را مشتاقان

Саҳни боғи Ираму хулд барин ме хонанд

صحن باغ ارم و خُلد برین می‌خوانند

Бедилоне ки мудом аз сари савдои мустанад

بیدلانی که مدام از سر سودا مستند

Мардуми чашми туро гӯша нишин ме хонанд

مردم چشم تو را گوشه‌نشین می‌خوانند

Назар , он зумра ки гӯйанд ба рӯй ту хатост

نظر، آن زمره که گویند به روی تو خطاست

Нақшҳои ғалату лаъибат чин ме хонанд

نقش‌های غلط و لعبت چین می‌خوانند

Дилу дайн май барад аз халқи рахт зон ҷиҳаташ

دل و دین می‌برد از خلق رخت زان جهتش

Офати халқу балои дил ва дайн ме хонанд

آفت خلق و بلای دل و دین می‌خوانند

Ҷинату ҳуру лақо гарчи ба ваҷҳ дигар аст

جنت و حور و لقا گرچه به وجه دگر است

Аҳли дили нури самовот ва замин ме хонанд

اهل دل نور سماوات و زمین می‌خوانند

Оби ҳайвон ки лаби лаъл туаст , он ба яқин

آب حیوان که لب لعل تو است، آن به یقین

Дар биҳишти абадаши моء муайян ме хонанд

در بهشت ابدش ماء معین می‌خوانند

Чун насимии зи ту онон ки расиданд ба ҳақ

چون نسیمی ز تو آنان که رسیدند به حق

Ҷовдони мусҳаф рӯй ту чунин ме хонанд

جاودان مصحف روی تو چنین می‌خوانند