Қамар аз рӯй ту дорад хабарӣ , ме гӯйанд

قمر از روی تو دارد خبری، می‌گویند

Ҳаст худ , рӯй накӯ чун қамарӣ , ме гӯйанд

هست خود، روی نکو چون قمری، می‌گویند

Қасди зулфи сияҳати кор ҳаводорон аст

قصد زلف سیهت کار هواداران است

Ки ба ҳаряки сари мӯ , тарк сиррӣ ме гӯйанд

که به هریک سر مو، ترک سری می‌گویند

Сӯраи кавсар ва нураст лабу рухсорат

سورهٔ کوثر و نور است لب و رخسارت

Гарчи инро гул ва онро шукрӣ ме гӯйанд

گرچه این را گل و آن را شکری می‌گویند

Иззату салтанату қадару шарафи бас ки маро

عزت و سلطنت و قدر و شرف بس که مرا

Бар сари кӯии туами хок дарӣ ме гӯйанд

بر سر کوی توام خاک دری می‌گویند

Шеваи чашми сиёҳи ту чаҳ донад ҳаркас

شیوهٔ چشم سیاه تو چه داند هرکس

Рози ин нуктаи зи соҳиб назарӣ ме гӯйанд

راز این نکته ز صاحب‌نظری می‌گویند

( лабу дандони ту рӯҳасту суханҳои ту дар

(لب و دندان تو روح است و سخن‌های تو دُر

Дигарон гарчи ақиқ ва гуҳарӣ мегӯйанд )

دیگران گرچه عقیق و گهری می‌گویند)

Зикри тасбеҳи руху зулфи ту дар хилвати дил

ذکر تسبیح رخ و زلف تو در خلوت دل

Ошиқонати ҳамаи шом ва саҳарӣ ме гӯйанд

عاشقانت همه شام و سحری می‌گویند

Каъбаи васл чу даврасту саломати манзил

کعبهٔ وصل چو دور است و سلامت منزل

Қатъи ин роҳ ба хавф ва хатарӣ ме гӯйанд

قطع این راه به خوف و خطری می‌گویند

Заъфаронаст руху гавҳари ашками ёқӯт

زعفران است رخ و گوهر اشکم یاقوت

Гарчи инро дгарони сим ва зарӣ ме гӯйанд

گرچه این را دگران سیم و زری می‌گویند

Дар дил ёр накард оҳи насимии асарӣ

در دل یار نکرد آه نسیمی اثری

Гарчи ҳаст оҳи саҳарро асарӣ ме гӯйанд

گرچه هست آه سحر را اثری می‌گویند