Гар моҳи ман шабӣ чун тобон қамар барояд

گر ماه من شبی چون تابان قمر برآید

Бошад сари заволаши хуршед агар барояд

باشد سر زوالش خورشید اگر برآید

Боди сабо чу зулфаш барҳам занад зи савдо

باد صبا چو زلفش برهم زند ز سودا

Давр аз рух чу моҳаши дӯдами з сар барояд

دور از رخ چو ماهش دودم ز سر برآید

Ҷони бурдан аз фироқаш натавон ба ҳеҷ рӯе

جان بردن از فراقش نتوان به هیچ رویی

Зини шоми тираи як шаби субҳам агар барояд

زین شام تیره یک شب صبحم اگر برآید

Коми дил аз ту мушкил гуфтам барояд аммо

کام دل از تو مشکل گفتم برآید اما

Гар бошиддат ба раҳмат бо мо назар барояд

گر باشدت به رحمت با ما نظر برآید

Ҳрдми хаёли ёрам чун бугзарад ба хотир

هردم خیال یارم چون بگذرد به خاطر

Фарёд дар дил уфтад оҳ аз ҷигар барояд

فریاد در دل افتد آه از جگر برآید

Дар ишқи моҳрӯён , ошиқ аҷаб набошад

در عشق ماهرویان، عاشق عجب نباشد

Аз ному нангу тақвои вази хоб ва хур барояд

از نام و ننگ و تقوی وز خواب و خور برآید

Ҳаркас ба ҷусту ҷӯӣ дар баҳри орзӯят

هرکس به جست و جویی در بحر آرزویت

То худ киро ба толеъи рӯзӣ гуҳар барояд

تا خود که را به طالع روزی گهر برآید

Ҳайҳот агар чу рӯят то инқирози олам

هیهات اگر چو رویت تا انقراض عالم

Бар чархи офариниши моҳ дигар барояд

بر چرخ آفرینش ماه دگر برآید

Носеҳ чаро зи ишқаш , гуяд , ҳазар накардӣ

ناصح چرا ز عشقش، گوید، حذر نکردی

Кас бо қазо , бигӯ , чун эй бебасар ! барояд

کس با قضا، بگو، چون ای بی بصر! برآید

Рӯзӣ ки қоматашро гирам ба бар валикин

روزی که قامتش را گیرم به بر ولیکن

Бошад хилофи одатгар сарв дар барояд

باشد خلاف عادت گر سرو در برآید

Бар дори ишқи ҷонон чун бррўди насимӣ

بر دار عشق جانان چون بررود نسیمی

Овозаи аноолҳқ аз хушк ва тар барояд

آوازه اناالحق از خشک و تر برآید