эй румузи лавҳи рӯят ъндаҳам алкитоб

ای رموز لوح رویت عنده ام‌الکتاب

Карда таии пеши ҷамолати номаи ҳасани офтоб

کرده طی پیش جمالت نامه حسن آفتاب

Сӯраи сабъи алмсонии офтоб рӯй туаст

سوره سبع المثانی آفتاب روی توست

Аҳли дилро аз рахти равшан чу моҳаст ин ҳисоб

اهل دل را از رخت روشن چو ماه است این حساب

Боз ёбад ҳар ки хонд аз рахти сӣ ва ду хат

باز یابد هر که خواند از رخت سی و دو خط

Сару аншқи алқмр бо маънӣам алкитоб

سر و انشق القمر با معنی ام الکتاب

То ба рӯят гуфтаам « ваҷҳати ваҷҳе » чун халил

تا به رویت گفته ام «وجهت وجهی » چون خلیل

Оташи намруд бар ман гашта райҳону гулоб

آتش نمرود بر من گشته ریحان و گلاب

Ояи алкрсӣ ва тоҳо ҳаст ҳақ рӯй ту

آیة الکرسی و طه هست حق روی تو

Ҳар ки дорад нур ҳикмат донад аз фазли ин хитоб

هر که دارد نور حکمت داند از فضل این خطاب

Ҳафт хати ваҷҳи одами ҳашт боб ҷинат аст

هفت خط وجه آدم هشت باب جنت است

Шуд ба фазли ҳақи аўлўололбобро ин фатҳи боб

شد به فضل حق اولوالالباب را این فتح باب

Раҳ ба хати устувои ваҷҳи одам чун набард

ره به خط استوای وجه آدم چون نبرد

Мушрик бедида , зон ҷовид монад андари азоб

مشرک بی دیده، زان جاوید ماند اندر عذاب

Чун насимӣ ҳар ки хоки остон фазл шуд

چون نسیمی هر که خاک آستان فضل شد

Аз шараф бар дидаи хуршед май оради рикоб

از شرف بر دیده خورشید می‌آرد رکاب