эй шаби зулфат ки рӯзаш кас намебинад ба хоб

ای شب زلفت که روزش کس نمی بیند به خواب

Дар табаст аз тобиши хуршеди рӯяти офтоб

در تب است از تابش خورشید رویت آفتاب

Олам аз нур таҷаллӣ кард нӯронии рахт

عالم از نور تجلی کرد نورانی رخت

Гарчи зулфат чун шаб қадарасту рӯяти моҳтоб

گرچه زلفت چون شب قدر است و رویت ماهتاب

Он ки пеши хату холат чун малик дар саҷда нест

آن که پیش خط و خالت چون ملک در سجده نیست

Бошад Иблисӣ ки ҳаст аз нори ҳурмон дар азоб

باشد ابلیسی که هست از نار حرمان در عذاب

Бо дами ҷонпарварат анфоси исои бастаи нутқ

با دم جان پرورت انفاس عیسی بسته نطق

Пеши зулф тобдорт гашта Марями риштаи тоб

پیش زلف تابدارت گشته مریم رشته تاب

Қиблаи таҳқиқи ман рӯй туу васлати ҳаёт

قبله تحقیق من روی تو و وصلت حیات

Ҷинати ҷовиди ман кӯии туу лаълати шароб

جنت جاوید من کوی تو و لعلت شراب

Турраи таррори зулфати сӯраи раҳмону арш

طره طرار زلفت سوره رحمان و عرش

Ғамзаи ғаммози айнат маънӣам алкитоб

غمزه غماز عینت معنی ام الکتاب

Ҳаркиро ғайр аз ту бошад орзӯе дар ҷаҳон

هرکه را غیر از تو باشد آرزویی در جهان

Ташна Эй бошад ки ҷӯяд оби ҳайвон дар сароб

تشنه ای باشد که جوید آب حیوان در سراب

Кӣ кунад майли Наиму неъмати дунёии дун

کی کند میل نعیم و نعمت دنیای دون

Каз лабат нӯшида бошад шарбати нозу итоб ?

کز لبت نوشیده باشد شربت ناز و عتاب؟

Чун вуҷӯди ғайр мамнӯъасту ширкат мунтафӣ аст

چون وجود غیر ممنوع است و شرکت منتفی است

Бо ҷамол хеш бошад ҳасани рӯятро хитоб

با جمال خویش باشد حسن رویت را خطاب

Дар рахти нури таҷаллии дида акнӯн чун надид

در رخت نور تجلی دیده اکنون چون ندید

Аз лабати ҷуз « лнтароне » кӣ буд ӯро ҷавоб ?

از لبت جز «لن ترانی » کی بود او را جواب؟

намекунад шарҳ « ?илам нашарҳ » насимӣ аз хатат

می کند شرح «الم نشرح » نسیمی از خطت

эй рахт « анои Фтҳно » аз ту шуд ин фатҳи боб

ای رخت «انا فتحنا» از تو شد این فتح باب