эй гул рӯй туро ҳасану баҳоӣ дигар

ای گل روی تو را حسن و بهایی دگر

Зулфи ту аз ҳар гиреҳи нофаи гушойӣ дигар

زلف تو از هر گره نافه گشایی دگر

Чашми ту аз ҳар тараф кард ҷаҳонии сияҳ

چشم تو از هر طرف کرد جهانی سیه

Зулфи ту дар ҳар сиррӣ карда ҳавоӣ дигар

زلف تو در هر سری کرده هوایی دگر

Гарчи сафо медиҳад субҳ ба олам вале

گرچه صفا می دهد صبح به عالم ولی

Субҳи ҷамоли туро ҳаст сафойӣ дигар

صبح جمال تو را هست صفایی دگر

Гарчи қамар дам занад бо рахт аз равшанӣ

گرچه قمر دم زند با رخت از روشنی

Дар рухи ту чун ки ҳаст нуру зёиӣ дигар

در رخ تو چون که هست نور و ضیایی دگر

Гарчи ҳамаи ранҷро фотиҳа бахшад шифо

گرچه همه رنج را فاتحه بخشد شفا

Дар лаби ҷон парвариш ҳаст шифоӣ дигар

در لب جان پرورش هست شفایی دگر

Нолау ғами ҳамдамам , ҳасту ҷузи ин кӣ шавад

ناله و غم همدمم، هست و جز این کی شود

Ошиқи ғмдидаҳро баргу навое дигар

عاشق غمدیده را برگ و نوایی دگر

Аз қаду болои ту , ҳар нафас эй ҷону дил

از قد و بالای تو، هر نفس ای جان و دل

Дил ба ғамати мубталои ҷон ба балое дигар

دل به غمت مبتلا جان به بلایی دگر

Дар сари аҳди тўср гар баравад гӯ бирав

در سر عهد توسر گر برود گو برو

Бо ту ба ҷон бастаам аҳду вафое дигар

با تو به جان بسته ام عهد و وفایی دگر

Хӯни бишавади ин дилам гар нарасад ҳар замон

خون بشود این دلم گر نرسد هر زمان

Бар дили маҷрӯҳи зор , аз ту ҷафое дигар

بر دل مجروح زار، از تو جفایی دگر

Дам мазан аз ҷоми ҷам бо рухи ёрам ки ҳаст

دم مزن از جام جم با رخ یارم که هست

Оинаи талъаташи чеҳраи намое дигар

آینه طلعتش چهره نمایی دگر

Оли ъабо дар ъабо ҳаст фаровон , вале

آل عبا در عبا هست فراوان، ولی

Ҳамчу насимӣ биор оли ъабое дигар

همچو نسیمی بیار آل عبایی دگر