Дилбарӣ дорам бғоити шӯхи чашму фитна гар

دلبری دارم بغایت شوخ چشم و فتنه گر

Чун кунам ? шӯхаст ва бо ӯ барнаме оем дигар

چون کنم؟ شوخ است و با او برنمی آیم دگر

Чун дилам хӯн кард дил додам ки лаб бахшад маро

چون دلم خون کرد دل دادم که لب بخشد مرا

Лаълро аз санг баркандам ба сад хӯни ҷигар

لعل را از سنگ برکندم به صد خون جگر

Чеҳрае чун зар намудем омад он бозии кунон

چهره ای چون زر نمودم آمد آن بازی کنان

Зон ки ӯ Тифласт бозӣ метавон додаш ба зар

زان که او طفل است بازی می توان دادش به زر

Дӯш мерафтам ба кӯяш пеш омад он рақиб

دوش می رفتم به کویش پیش آمد آن رقیب

Ҳеҷ ошиқро балое пеш ноед зини бтар

هیچ عاشق را بلایی پیش ناید زین بتر

Аз лаби лаълати насимии дам ба дам хӯн ме хӯрд

از لب لعلت نسیمی دم به دم خون می خورد

Ташнаро оре набошад аз дами обии гузар

تشنه را آری نباشد از دم آبی گذر