эй зи офтоби рӯяти рӯзи ҷаҳони мунаввар
ای ز آفتاب رویت روز جهان منور
Вай аз насими зулфати куну макони муаттар
وی از نسیم زلفت کون و مکان معطر
Сунбул ба даври мӯят дар нору нор дар дил
سنبل به دور مویت در نار و نار در دل
Ма дар замони ҳасанат бар хоку хок бар сар
مه در زمان حسنت بر خاک و خاک بر سر
эй карда аз рахти рӯи хуршеду ма ба ҳар кӯ
ای کرده از رخت رو خورشید و مه به هر کو
Вази сунбулат ба ҳар сӯи овораи машку анбар
وز سنبلت به هر سو آواره مشک و عنبر
эй аз биҳишти рӯяти фирдавси як хатира
ای از بهشت رویت فردوس یک خطیره
Вай аз шароби лаълати як шарбати оби кавсар
وی از شراب لعلت یک شربت آب کوثر
эй ҷумлаи ояти ҳақи холу хати ту мутлақ
ای جمله آیت حق خال و خط تو مطلق
Ваии сӯрати илоҳӣ , ваии раҳмати мусаввир
وی صورت الهی، وی رحمت مصور
Машну ки дида бошад чашми замона чун ту
مشنو که دیده باشد چشم زمانه چون تو
Симини бадани нигории покизаи ҷисму ҷавҳар
سیمین بدن نگاری پاکیزه جسم و جوهر
Аксии зи шамъи рӯят бар осмон гар уфтад
عکسی ز شمع رویت بر آسمان گر افتد
Рӯҳи аломини зи баҳраш бар оташи афканди пар
روح الامین ز بهرش بر آتش افکند پر
эй бар самани ниҳодаи холи ту нуқтаи ҷон
ای بر سمن نهاده خال تو نقطه جان
Вай гашта зулфи мишкӣни гирди рахти мудаввар
وی گشته زلف مشکین گرد رخت مدور
Меҳри рух чу моҳати ҷон парвараст зонрў
مهر رخ چو ماهت جان پرور است زانرو
Номи рахти ниҳодами хуршеди зарра парвар
نام رخت نهادم خورشید ذره پرور
эй сӯрати худоӣ , ҷоми худои намое
ای صورت خدایی، جام خدا نمایی
Ҷомӣ на кон ба санъат ҷам созаду Сикандар
جامی نه کان به صنعت جم سازد و سکندر
эй рӯзу шаб ҳамеша , устода ва нишаста
ای روز و شب همیشه، استاده و نشسته
Нақши ту дар замирам , рӯй ту дар баробар
نقش تو در ضمیرم، روی تو در برابر
Савдои зулфат , эй ҷон , сиррӣаст осмонӣ
سودای زلفت، ای جان، سری است آسمانی
Берун наме тавон баради онро ба бозӣ аз сар
بیرون نمی توان برد آن را به بازی از سر
( чун зулфи ънбринт дар офтоби гардиш
(چون زلف عنبرینت در آفتاب گردش
Кӯи ҳалқае ки дорад хуршеду моҳ бар дар )
کو حلقه ای که دارد خورشید و ماه بر در)
Савдои зулфати оташ дар миҷмар дилам зад
سودای زلفت آتش در مجمر دلم زد
Тарсам ки сари براردи дӯдии зи ҷони миҷмар
ترسم که سر برآرد دودی ز جان مجمر
Зини салтанат чаҳ беҳтар дар олам эй насимӣ
زین سلطنت چه بهتر در عالم ای نسیمی
Каз хоки пои фазлат бар сар наҳодӣ афсар
کز خاک پای فضلت بر سر نهادی افسر