Чун гушӯдам фоли бахт аз мусҳаф рӯй ҳабиб

چون گشودم فال بخت از مصحف روی حبیب

Ояти насри ман аллоҳ омаду фатҳи қариб

آیت نصر من الله آمد و فتح قریب

Сӯра қофаст рӯйиш ҳар ки ин мусҳаф бихонад

سوره قاف است رویش هر که این مصحف بخواند

Гарчи кофар май намояди анаи шайъи ءи аҷиб

گرچه کافر می نماید انه شی ء عجیب

Расми ишқу ошиқӣ акнӯн падед ояд зи нав

رسم عشق و عاشقی اکنون پدید آید ز نو

Чордаҳи хат чун аён шуд бар рухи моҳи ҳабиб

چارده خط چون عیان شد بر رخ ماه حبیب

Гарна сари куфр ва дайн хоҳад гушӯдан дар ҷаҳон

گرنه سر کفر و دین خواهد گشودن در جهان

Аз чаҳ бандади зулфро бар чеҳраи ёри ман салиб

از چه بندد زلف را بر چهره یار من صلیب

эй дили шӯридаи ман ! чун нишони дории зи дӯст ?

ای دل شوریده من! چون نشان داری ز دوست؟

Чун хат ӯ ёфтӣ бар хон ва бурдораш насиб

چون خط او یافتی بر خوان و بردارش نصیب

Чун Сикандар гар нанӯшад ҳар ки ӯ оби ҳаёт

چون سکندر گر ننوشد هر که او آب حیات

Зон саводи ваҷҳи ҷонон сӯратӣ бошад ғариб

زان سواد وجه جانان صورتی باشد غریب

Чун برارد аз чамани гули бӯстони фазли ҳақ

چون برآرد از چمن گل بوستان فضل حق

эй басои ошиқ ки бошад дар фиғон чун андалеб

ای بسا عاشق که باشد در فغان چون عندلیب

Пеши ваҷҳаш ҳолк омад ҷумлаи олам эй насим !

پیش وجهش هالک آمد جمله عالم ای نسیم!

Шоди зӣ зон рӯйу хуррам , гӯи бимир аз ғами рақиб

شاد زی زان روی و خرم، گو بمیر از غم رقیب