эй аз лаби ту танги шукри омада ба танг

ای از لب تو تنگ شکر آمده به تنگ

Рӯй ту карда лолау гулро хаҷал ба ранг

روی تو کرده لاله و گل را خجل به رنگ

зи абрӯии гӯшаи гир ба зиҳ кардае камон

ز ابروی گوشه گیر به زه کرده ای کمان

Бар ҷони ошиқ аз мижа каҷ кардае хаданг

بر جان عاشق از مژه کج کرده ای خدنگ

Бахти манӣу толеъи ман , чун кунӣ фирор

بخت منی و طالع من، چون کنی فرار

Умри манӣу давлати ман , кӣ кунӣ диранг

عمر منی و دولت من، کی کنی درنگ

Бо сарв гуфта буд сабои зикри қоматат

با سرو گفته بود صبا ذکر قامتت

Зон бар канори ҷӯй ба як по бимонад ланг

زان بر کنار جوی به یک پا بماند لنگ

Султони ҳасан рӯй ту аз зулфу хату хол

سلطان حسن روی تو از زلف و خط و خال

Лашкар кашидааст куҷо меравад ба ҷанг ?

لشکر کشیده است کجا میرود به جنگ؟

Хуршед агар чаҳ бо ту кунад даъвии ҷамол

خورشید اگر چه با تو کند دعوی جمال

Давр аз руху ҷамоли ту сар мезанад ба санг

دور از رخ و جمال تو سر می زند به سنگ

То бастаанд сӯрати рӯят , набаст нақш

تا بسته اند صورت رویت، نبست نقش

Наққоши чарх чун ту нигории латифу шнг

نقاش چرخ چون تو نگاری لطیف و شنگ

Ёрб чаҳ сӯратӣ ки з рӯй камол ҳаст

یارب چه صورتی که ز روی کمال هست

Андеша дар ҷамоли ту ҳайрону ақли днг

اندیشه در جمال تو حیران و عقل دنگ

Хатати ниҳоди силсила бар пои офтоб

خطت نهاد سلسله بر پای آفتاب

Зулфи ту бар миёни қамари бастаи полҳнг

زلف تو بر میان قمر بسته پالهنگ

Ном аз куҷоу нанги ман ошиқ аз куҷо ?

نام از کجا و ننگ من عاشق از کجا؟

Ошиқ кӣ илтифоти намояд ба ному нанг ?

عاشق کی التفات نماید به نام و ننگ؟

Ҳар шаби насимӣ аз тараби ишқи мҳрхӣ

هر شب نسیمی از طرب عشق مهرخی

То вақт субҳдам зада бар фарқи Зуҳраи чанг

تا وقت صبحدم زده بر فرق زهره چنگ