Ин чаҳ чашмаст ин чаҳ абрӯи ин чаҳ зулфаст ин чаҳ хол ?

این چه چشم است این چه ابرو این چه زلف است این چه خال؟

Дар мақоми хеш ҳар як дилбарии соҳиби камол

در مقام خویش هر یک دلبری صاحب کمال

Ошиқи болои дилҷӯй ту шуд сарви чаман

عاشق بالای دلجوی تو شد سرو چمن

Анбти аллоҳ эйнигор , инаст ҳади эътидол

انبت الله ای نگار، این است حد اعتدال

Вола ва ҳайрон шавад суратгари чинӣ агар

واله و حیران شود صورتگر چینی اگر

Сӯрати покиза чун рӯй ту орад дар хаёл

صورت پاکیزه چون روی تو آرد در خیال

Бар ҷамолати масту ҳайронам , надонам чун кунам

بر جمالت مست و حیرانم، ندانم چون کنم

Шарҳи он шаклу шамоил , васфи он ҳасану ҷамол

شرح آن شکل و شمایل، وصف آن حسن و جمال

Рухи мтоб аз чашмаи чашмам чу май доне ки хуб

رخ متاب از چشمه چشمم چو می دانی که خوب

Май намояди акси моҳи бадар дар оби зулол

می نماید عکس ماه بدر در آب زلال

Чашми даврони ҷуз ба даври зулф ва рухсорат надид

چشم دوران جز به دور زلف و رخسارت ندید

Гашта толеъ дар шаби қадари офтоб бе завол

گشته طالع در شب قدر آفتاب بی زوال

Бо хаёли зулфу холати ишқ май бозами балӣ

با خیال زلف و خالت عشق می بازم بلی

Инат кори ошиқи савдоеи ошуфтаи ҳол

اینت کار عاشق سودایی آشفته حال

Дар ғам рӯй ту ҳрдми зи оташи дил чун қалам

در غم روی تو هردم ز آتش دل چون قلم

Дӯди оҳ ва нолаам дар сина май печад чу на?ил

دود آه و ناله ام در سینه می پیچد چو نال

намекунам бар ёди абрӯяти назар бар моҳи нав

می کنم بر یاد ابرویت نظر بر ماه نو

Гарчи давраст аз камоли ҳасани абрӯяти ҳилол

گرچه دور است از کمال حسن ابرویت هلال

Чун насимии васли он гулчеҳрагар дории ҳавас

چون نسیمی وصل آن گلچهره گر داری هوس

Дар тан эй ошиқ чу булбул то нафас дорӣ бинол

در تن ای عاشق چو بلبل تا نفس داری بنال