Сӯрати раҳмони ман он рӯй накӯ дониста ам

صورت رحمان من آن روی نکو دانسته‌ام

Чашмаи ҳайвони зи об рӯй ӯ дониста ам

چشمهٔ حیوان ز آب روی او دانسته‌ام

Гарчи бо ман боди субҳи он буии ҷон парвар нагуфт

گرچه با من باد صبح آن بوی جان‌پرور نگفت

Аз куҷо ё аз ки дорад ман ба бӯ дониста ам

از کجا یا از که دارد من به بو دانسته‌ام

Хокрўби кӯии ишқам дар ҳақиқат чун сабо

خاکروب کوی عشقم در حقیقت چون صبا

То зи фаррош тариқат рафту рӯ дониста ам

تا ز فرّاشِ طریقت رُفت و رو دانسته‌ام

Дафтари томоти гӯ бар ман махон зоҳид ки ман

دفتر طامات گو بر من مخوان زاهد که من

Гарчи риндами ҳосил ин гуфту гӯ дониста ам

گرچه رندم حاصل این گفت و گو دانسته‌ام

Шастам аз ҷони дасту гаштами толиби васлат ба дил

شستم از جان دست و گشتم طالب وصلت به دل

Солики ишқами тариқи ҷусту ҷӯ дониста ам

سالک عشقم طریق جست و جو دانسته‌ام

Қисса воъиз магӯӣед эй азизони пеши ман

قصهٔ واعظ مگویید ای عزیزان پیش من

Зон ки ман афсуни он афсонаи гӯ дониста ам

زان که من افسونِ آن افسانه‌گو دانسته‌ام

Гар надонам зарқу солусӣ , макун айбам ки ман

گر ندانم زرق و سالوسی، مکن عیبم که من

Расми шоҳдбозӣу ҷому сабу дониста ам

رسمِ شاهدبازی و جام و سبو دانسته‌ام

Ҷони з гуфторам биёбӣ гар бигӯям шама Эй

جان ز گفتارم بیابی گر بگویم شمّه‌ای

Ончӣ аз ахлоқи он покизаи ху дониста ам

آنچه از اخلاق آن پاکیزه‌خو دانسته‌ام

Дил ба зулф ва ғабғабаш додам ки Тифли ишқ ро

دل به زلف و غبغبش دادم که طفل عشق را

Ногузираст аз чунин чавгону гӯ , дониста ам

ناگزیر است از چنین چوگان و گو، دانسته‌ام

эй ки май гӯйӣ ки хоҳӣ шуд зи ишқ ӯ ҳалок

ای که می‌گویی که خواهی شد ز عشق او هلاک

Нестам нодон , ман ин маънии накӯ дониста ам

نیستم نادان، من این معنی نکو دانسته‌ام

Чун насимӣ шастаам аз хирқау саҷҷодаи даст

چون نسیمی شسته‌ام از خرقه و سجاده دست

Аллоҳи аллоҳи байн чаҳ некӯи шасту шӯ дониста ам

الله الله بین چه نیکو شست و شو دانسته‌ام