Манам он ду ҳафтаи моҳӣ ки бар осмони ҷонам

منم آن دو هفته ماهی که بر آسمان جانم

Манам он хуҷастаи Меҳрӣ ки бар авҷи ломаконам

منم آن خجسته مهری که بر اوج لامکانم

Манам он сипеҳри ҳишмат ки барои касби давлат

منم آن سپهر حشمت که برای کسب دولت

Наад офтоби гардуни руху сар бар остонам

نهد آفتاب گردون رخ و سر بر آستانم

Манам он амири кишвар ки ҳамеша дар диёрам

منم آن امیر کشور که همیشه در دیارم

Қамараст шаҳнаи шаб Зуҳаласт сояи бонам

قمر است شحنه شب زحل است سایه بانم

Манам он каломи содиқ ки буд зи риби холӣ

منم آن کلام صادق که بود ز ریب خالی

Манам он китоби нотиқ ки сифот хеш хонам

منم آن کتاب ناطق که صفات خویش خوانم

Манам он эй рифъат ки фарози арши пурм

منم آن همای رفعت که فراز عرش پرم

Манам он ҷаҳони маънӣ ки бурун аз ин ҷаҳонам

منم آن جهان معنی که برون از این جهانم

Манам он ки шоҳ ва султон кунад аз дирами гадоӣ

منم آن که شاه و سلطان کند از درم گدایی

Манам он ки меҳри гардун каллаасту сояи бонам

منم آن که مهر گردون کله است و سایه بانم

Манам он ки фарқи фарқад ба қадам ҳаме сипорам

منم آن که فرق فرقد به قدم همی سپارم

Манам он ки бар ду олами сару дасти брФшонм

منم آن که بر دو عالم سر و دست برفشانم

Манам он латифи соқӣ ки ба ошиқони сархуш

منم آن لطیف ساقی که به عاشقان سرخوش

Рухи ҳур май намоям мерӯҳ ме чашонам

رخ حور می نمایم می روح می چشانم

( манам он шукри ҳадисӣ ки ба нутқ чун даройам

(منم آن شکر حدیثی که به نطق چون درآیم

Руху зулфи моҳрӯён суханасту тарҷумонам )

رخ و زلف ماهرویان سخن است و ترجمانم)

Манам он шарифи гавҳар ки зи маъдани ҳаётам

منم آن شریف گوهر که ز معدن حیاتم

Манам он шароби кавсар ки ба ҷӯии ҷони равонам

منم آن شراب کوثر که به جوی جان روانم

Манам он зи дидаи ғоиб ки ҳамеша дар ҳузурам

منم آن ز دیده غایب که همیشه در حضورم

Манам он вуҷӯди зоҳир ки зи дидаҳо ниҳонам

منم آن وجود ظاهر که ز دیده ها نهانم

Манам он раҳи саломат ки сирот ном дорам

منم آن ره سلامت که صراط نام دارم

Манам он биҳишти боқӣ ки Наими ҷовдонам

منم آن بهشت باقی که نعیم جاودانم

Манам он ки андари ашё шудаам ба ҳарфи пайдо

منم آن که اندر اشیا شده ام به حرف پیدا

зи румуз ваҳй бигузар ки ман ин замони аёнам

ز رموز وحی بگذر که من این زمان عیانم

Сухан аз қадим ва ҳодис макун эй ҳакими расмӣ

سخن از قدیم و حادث مکن ای حکیم رسمی

Ки ман он вуҷӯди фардам ки ҳам инам ва ҳам онам

که من آن وجود فردم که هم اینم و هم آنم

Ту чу исо эй насимии ҳама гарчи рӯҳу ҷонӣ

تو چو عیسی ای نسیمی همه گرچه روح و جانی

Манам он ки рӯҳи рӯҳам , манам он ки ҷони ҷонам

منم آن که روح روحم، منم آن که جان جانم