Шуд малул аз хирқаи азрақи дили ман , чун кунам ?

شد ملول از خرقه ازرق دل من، چون کنم؟

Соқио ҷомӣ бидиҳ то хирқаро гулгун кунам

ساقیا جامی بده تا خرقه را گلگون کنم

Кӯи лаболаби соғарӣ бар ёди чашми масти дӯст

کو لبالب ساغری بر یاد چشم مست دوست

То хумори худпарастиро зи сар берун кунам

تا خمار خودپرستی را ز سر بیرون کنم

эй сабои занҷири ҷаъди турра Лайлӣ куҷост ?

ای صبا زنجیر جعد طره لیلی کجاست؟

То алоҷи ин дили бечора маҷнӯн кунам

تا علاج این دل بیچاره مجنون کنم

Дӯши чашмам бо хаёлаш гуфт бигузар бар серум

دوش چشمم با خیالش گفت بگذر بر سرم

Гуфт бе киштии гузар чун бар сар Ҷайҳун кунам

گفت بی کشتی گذر چون بر سر جیحون کنم

Гар барорам дӯди оҳ аз синаи пурдарди хеш

گر برآرم دود آه از سینه پردرد خویش

Кӯҳро аз нолаи дилсӯз чун ҳомӯн кунам

کوه را از ناله دلسوز چون هامون کنم

Шуд ба хӯнами ташнаи лаълаш , соқио ҷомӣ биор

شد به خونم تشنه لعلش، ساقیا جامی بیار

То раги ҷон аз шароби оташӣ пурхӯн кунам

تا رگ جان از شراب آتشی پرخون کنم

Соқем гуяд ки май хур , носеҳам гуяд махӯр

ساقیم گوید که می خور، ناصحم گوید مخور

Қавл соқӣ бишинавам ё панди носеҳ ? чун кунам ?

قول ساقی بشنوم یا پند ناصح؟ چون کنم؟

Бо ман шайдо чу ваҳш улфат намегирад дилаш

با من شیدا چو وحش الفت نمی گیرد دلش

Он паривашро намедонам ки чун афсун кунам

آن پریوش را نمی دانم که چون افسون کنم

эй ки мегӯйӣ бпушон аз рухи хубони назар

ای که می گویی بپوشان از رخ خوبان نظر

Гар гуноҳаст ин , баронам кин гуноҳ афзӯн кунам

گر گناه است این، برآنم کاین گناه افزون کنم

Даври чархам давр кард аз ёру бахтам ёр нест

دور چرخم دور کرد از یار و بختم یار نیست

Алғёс аз бахти бад , ё нола аз гардун кунам ?

الغیاث از بخت بد، یا ناله از گردون کنم؟

Хам гирифт аз бори ғами пушти насимӣ чун ҳилол

خم گرفت از بار غم پشت نسیمی چون هلال

Дол хонам ё чу абрӯии ту номаш навен кунам ?

دال خوانم یا چو ابروی تو نامش نون کنم؟