эй ки нагузаштӣ зи рӯйиш бар сироти мустақӣм

ای که نگذشتی ز رویش بر صراط مستقیم

То абади мардӯду гумроҳӣ чу шайтони раҷим

تا ابد مردود و گمراهی چو شیطان رجیم

« холидин » холи сиёҳаши дону ҷинат « виҷҳа »

«خالدین » خال سیاهش دان و جنت «وجهه »

То бибинӣ ҳасани ҳақ дар ҷинати ободи Наим

تا ببینی حسن حق در جنت آباد نعیم

Гар з « арраҳмони ъли алърши астўӣ » дории хабар

گر ز «الرحمن عل العرش استوی » داری خبر

Аз дар тоҳои дро эй толиби раби раҳим

از در طه درآ ای طالب رب رحیم

Гар ту ҳастӣ аз банӣ одам бигӯ бо ман ки чун

گر تو هستی از بنی آدم بگو با من که چون

Ҳаст одами боءи бисмии аллоҳи арраҳмони арраҳим

هست آدم باء بسم الله الرحمن الرحیم

Муъминаст ойӣна муъмин бибингар муъминӣ

مؤمن است آیینه مؤمن ببین گر مؤمنی

Дар ҳўолмؤмни ҷамоли дӯст , то бошӣ салим

در هوالمؤمن جمال دوست، تا باشی سلیم

Дар ҷаҳон аз амру халқ ва кун факон ва ҳарчӣ ҳаст

در جهان از امر و خلق و کن فکان و هرچه هست

Одамаст ойӣнаи зоти худованди қадим

آدم است آیینه ذات خداوند قدیم

Гар набӯдӣ мазҳари зоти худо , одами куҷо

گر نبودی مظهر ذات خدا، آدم کجا

Мустаҳаққ « асҷдўо » гаштии зи ъломи алӣам

مستحق «اسجدوا» گشتی ز علام علیم

Оташи рухсори одам буд бе рӯйу риё

آتش رخسار آدم بود بی روی و ریا

Он ки мегуфт аз дарахти ании анооллаҳ бо кулем

آن که می گفت از درخت انی اناالله با کلیم

Халъат « лохўФ » даруш аз « ҳўолФзли улмубин »

خلعت «لاخوف » درپوش از «هوالفضل المبین »

То ба ҳақи раҳи ёбӣу эмини шӯй аз хавфу бим

تا به حق ره یابی و ایمن شوی از خوف و بیم

Мусҳаф ҳақаст рӯйиши чашму абрӯи сӯра ҳо

مصحف حق است رویش چشم و ابرو سوره ها

Қомату зулф ва даҳонаш чун алиф лоамаст ва мем

قامت و زلف و دهانش چون الف لام است و میم

Бар насимӣ чун зи фазли ҳақ дар ҷинат гушӯд

بر نسیمی چون ز فضل حق در جنت گشود

намехӯрд бо ҳуру ғулмони слсбил аз ҷоми сим

می‌خورد با حور و غلمان سلسبیل از جام سیم