Шқ шуд самовоти духон аз ваҷҳи хуби дилбарон

شق شد سماوات دخان از وجه خوب دلبران

Инак далели рӯз ҳашар омад барои бандагон

اینک دلیل روز حشر آمد برای بندگان

Шқи алқмри ҳам нозирон омад далели дигараш

شق القمر هم ناظران آمد دلیل دیگرش

Суннати халил аллоҳ кард Аҳмад ба рӯй худ аён

سنت خلیل الله کرد احمد به روی خود عیان

( бшикофт садри хешро , карданд ихвони расӯл

(بشکافت صدر خویش را، کردند اخوان رسول

Омад чу дар нутқи худои шарқу замини дигари нишон )

آمد چو در نطق خدا شرق و زمین دیگر نشان)

( чун номи худ чора гарӣ оварад аз чори осмон

(چون نام خود چاره گری آورد از چار آسمان

То дайн тамом ояд бадви ваъда чу бӯдааст аз замон )

تا دین تمام آید بدو وعده چو بوده است از زمان)

эй солики роҳи худо ! рӯзи масеҳоро талаб

ای سالک راه خدا! روز مسیحا را طلب

Ваъда ҳамон бӯдааст кон омад фурӯд аз осмон

وعده همان بوده است کان آمد فرود از آسمان

То чун яҳӯдӣ бехабар аз вай наМонӣ бе насиб

تا چون یهودی بی خبر از وی نمانی بی نصیب

Рамзу ишоратҳо сариҳ гардад чу оем дар миён

رمز و اشارت ها صریح گردد چو آیم در میان

Нутқи худо май донеаш зеро ки бӯдааст қавл ӯ :

نطق خدا می دانی اش زیرا که بوده است قول او:

Гар нутқи ҳақи ореи падед , ояд Масеҳ аз осмон

گر نطق حق آری پدید، آید مسیح از آسمان

Қӯт ки ҳаст аз зоти ҳақи исои ҳамин онрўз гуфт

قوت که هست از ذات حق عیسی همین آنروز گفت

ӯ дар манаст ва ман дар ӯ ҳар ду якем эй соликон !

او در من است و من در او هر دو یکیم ای سالکان!

Чун ин сухан нақласт аз ӯ андари кутубҳои шумо

چون این سخن نقل است از او اندر کتبهای شما

Донед ӯро кирдигори алои зи тақлиду гумон

دانید او را کردگار الا ز تقلید و گمان

Қавл Масеҳаст ин ки ман ҳастам муҳӣти кули шайъи ء

قول مسیح است این که من هستم محیط کل شی ء

Ин сӯрат ва ҷисмаст ин маънӣ ки бошад дар миён

این صورت و جسم است این معنی که باشد در میان

Сӯрат куҷо гирад вуҷӯд чун нутқ ноед дар миён

صورت کجا گیرد وجود چون نطق ناید در میان

Нутқӣ ки аз сӣ ва ду хат меояд андар ҳар забон

نطقی که از سی و دو خط می آید اندر هر زبان

Гар ҷисми зоҳир буд ин , резед ва пӯсидан ва бирафт

گر جسم ظاهر بود این، ریزید و پوسید و برفت

Варна ки маънии донеаш бенутқ кӣ гардад аён

ورنه که معنی دانی اش بی نطق کی گردد عیان

Нутқӣ ки бо зоти худо чун нури хуршеди омада

نطقی که با ذات خدا چون نور خورشید آمده

Бар рӯй исои сӯраташ аз нутқҳо зоҳир бихон

بر روی عیسی صورتش از نطق ها ظاهر بخوان

Гуфтӣ ки одамро худо бар сӯрати худ офарид

گفتی که آدم را خدا بر صورت خود آفرید

Доне чу сӯратро сифат , бози он сифатро навардон

دانی چو صورت را صفت، باز آن صفت را نوردان

Рамз ва ишоратҳо чунин чун кард равшани нутқи ҳақ

رمز و اشارتها چنین چون کرد روشن نطق حق

Дар мазҳари нутқи худои султон беҷоу макон

در مظهر نطق خدا سلطان بی جا و مکان

Ҳар ҳафтаи сӣ ва ду намоз оварад ӯ андари ҳиҷоз

هر هفته سی و دو نماز آورد او اندر حجاز

намекард бо сӯзу ниёз то хуш даромад дар ҷаҳон

می کرد با سوز و نیاز تا خوش درآمد در جهان

Такрор кардам борҳои ин ҳам мазидаш ме кунам

تکرار کردم بارها این هم مزیدش می کنم

Гар шарҳи ин ҷӯӣ махон ғайр аз китоби ҷовдон

گر شرح این جویی مخوان غیر از کتاب جاودان

Равшан чу шуд асрорҳо аз нутқи поки фазли ҳақ

روشن چو شد اسرارها از نطق پاک فضل حق

Эмин бирав осӯдаи шӯи озоди гирди андари ҷаҳон

ایمن برو آسوده شو آزاد گرد اندر جهان

Дар сувари исрофил чун нафха ба амр ҳақ дамид

در صور اسرافیل چون نفخه به امر حق دمید

Ҳашари хилоиқ аҷмъин кард он худои инсу ҷон

حشر خلایق اجمعین کرد آن خدای انس و جان