Биор бода ки идасту рӯз май хӯрдан

بیار باده که عید است و روز می خوردن

Чаҳ хуш буд ба май ноби рӯзаи во кардан

چه خوش بود به می ناب روزه وا کردن

Бигӯӣ сӯфӣ хилват нишин саркаш ро

بگوی صوفی خلوت نشین سرکش را

Чаро ба тоъати хубон наме наад гардан ?

چرا به طاعت خوبان نمی نهد گردن؟

Ҷамоли нури таҷаллӣ чу дид чашм кулем

جمال نور تجلی چو دید چشم کلیم

Ба кед сомрӣ имон нахоҳад овардан

به کید سامری ایمان نخواهد آوردن

Суҷуди қибла рӯй ту мекунам зонрў

سجود قبله روی تو می کنم زانرو

Ки пеш рӯй ту куфраст саҷда нокардан

که پیش روی تو کفر است سجده ناکردن

Марои муҳаббат рӯй ту дар дили сӯзон

مرا محبت روی تو در دل سوزان

Чаҳ оташӣаст ки ҳаргиз нахоҳад афсурдан

چه آتشی است که هرگز نخواهد افسردن

Аё ки мункири майхонау хроботӣ

ایا که منکر میخانه و خراباتی

Биёу гӯш ба тасбеҳ бода кун дар ?дан

بیا و گوش به تسبیح باده کن در دن

Чу сирка , рӯ чаҳ аҷабгар турш кунад зоҳид

چو سرکه، رو چه عجب گر ترش کند زاهد

Тариқи сӯфӣ хомаст ғӯра афшурдан

طریق صوفی خام است غوره افشردن

Чу гул ба буии рахти ҷома чок хоҳам кард

چو گل به بوی رخت جامه چاک خواهم کرد

Миёни мо ва ту ҳайфаст перҳан бар тан

میان ما و تو حیف است پیرهن بر تن

Чигуна пеши вуҷӯди ту нафй худ накунам

چگونه پیش وجود تو نفی خود نکنم

Ки офтоби рахт маҳв кард ҳастӣ ман

که آفتاب رخت محو کرد هستی من

Тариқу расми дўбинӣ раҳо кун эй аҳвал

طریق و رسم دوبینی رها کن ای احول

Ки як ҳақиқат ва моҳиятаст рӯҳу бадан

که یک حقیقت و ماهیت است روح و بدن

Биё ки чашми насимӣ ба нури рухсорат

بیا که چشم نسیمی به نور رخسارت

Чунонкии дида ёқӯб шуд зи пероҳан

چنانکه دیده یعقوب شد ز پیراهن