Ман зи ишқ ёр натавонам ба ҷон бозомадан

من ز عشق یار نتوانم به جان بازآمدن

Зонка ҳаст ойини ман дар ишқи ҷонбоз омадан

زانکه هست آیین من در عشق جانباز آمدن

То бисӯзам зи оташи ишқи Рахши парвонаи вор

تا بسوزم ز آتش عشق رخش پروانه وار

Гирди шамъ рӯй ӯ хоҳам ба парвоз омадан

گرد شمع روی او خواهم به پرواز آمدن

Ҳар киро дар ишқи ҷонони нола дилсӯз нест

هر که را در عشق جانان ناله دلسوز نیست

Кӣ тавонад бо навой ишқи дмсоз омадан

کی تواند با نوای عشق دمساز آمدن

Ҷон бибояд дод дар ишқи ғамаш то чун сабо

جان بباید داد در عشق غمش تا چون صبا

Бо сари зулфаши туоне муҳаррами роз омадан

با سر زلفش توانی محرم راز آمدن

Захмҳо дорам зи ишқаш бар ҷигар , лекин чу не

زخمها دارم ز عشقش بر جگر، لیکن چو نی

Пеш ҳар номаҳрамӣ натавон ба овоз омадан

پیش هر نامحرمی نتوان به آواز آمدن

Азм он дорам ки дар поиш сар андозам , вале

عزم آن دارم که در پایش سر اندازم، ولی

Ҳасани рӯйиш бар серум нагузорад аз ноз омадан

حسن رویش بر سرم نگذارد از ناز آمدن

Дидан рӯйнигор , эй дида !гар дории ҳавас

دیدن روی نگار، ای دیده! گر داری هوس

Аз хаёли ғайр бояд хонаи пардоз омадан

از خیال غیر باید خانه پرداز آمدن

Ҳаст бо бӯяши дами исо , вале ҳар мурдаи дил

هست با بویش دم عیسی، ولی هر مرده دل

Кӣ тавонад матлаъ бар сари эъҷоз омадан

کی تواند مطلع بر سر اعجاز آمدن

Бетакаллуф ҳрдм ояд бар серуми бод аз ҳавас

بی تکلف هردم آید بر سرم باد از هوس

Гарчи бошад одати хубон ба эъзоз омадан

گرچه باشد عادت خوبان به اعزاز آمدن

Рози ҷон зоҳир магардонгар наме хоҳӣ дило

راز جان ظاهر مگردان گر نمی خواهی دلا

Чун зиёни шамъи ҳрдм бар сари газ омадан

چون زیان شمع هردم بر سر گاز آمدن

Ҳарки хоҳад чун насимии коми дил , май боядаш

هرکه خواهد چون نسیمی کام دل، می بایدش

Аз вуҷӯди худ гузаштани вази ҳама бозомадан

از وجود خود گذشتن وز همه بازآمدن