На чархи дида на сайёра аз бдоити ҳасан

نه چرخ دیده نه سیاره از بدایت حسن

Малики сифати башарӣ чун ту дар ниҳояти ҳасан

ملک صفت بشری چون تو در نهایت حسن

Чаҳ сӯратӣ ! чаҳ ҷамолӣ ! алейк айни аллоҳ

چه صورتی! چه جمالی! علیک عین الله

Камоли ҳасан ҳаминасту ҳади ғояти ҳасан

کمال حسن همین است و حد غایت حسن

Аз офтоби ҷамолати заволи бодои давр

از آفتاب جمالت زوال بادا دور

Каз ӯ ба авҷ расед офтоби рояти ҳасан

کز او به اوج رسید آفتاب رایت حسن

зи хусравони малоҳати туе бъўни аллоҳ

ز خسروان ملاحت تویی بعون الله

Шҳншҳӣ ки бар ӯ хатм шуд вилояти ҳасан

شهنشهی که بر او ختم شد ولایت حسن

Марои зи донишу ақли ин қадари кифояти бас

مرا ز دانش و عقل این قدر کفایت بس

Ки тобеъи сухани ишқаму кифояти ҳасан

که تابع سخن عشقم و کفایت حسن

Рух чу моҳ туаст он ки ҳаст дар шаънаш

رخ چو ماه تو است آن که هست در شأنش

Нузули сӯраи лутф ва дар ӯ ривояти ҳасан

نزول سوره لطف و در او روایت حسن

Куҷо барам ман бедили зи ҷавр хубон дод

کجا برم من بیدل ز جور خوبان داد

Ки хубрӯи ҳама ҷо ҳаст дар ҳимояти ҳасан

که خوبرو همه جا هست در حمایت حسن

Хирад ба тавбаи маро раҳ намӯду ишқ ба ҳасан

خرد به توبه مرا ره نمود و عشق به حسن

Зиҳии залолати ақлу зиҳии ҳидояти ҳасан

زهی ضلالت عقل و زهی هدایت حسن

Малулам аз дами воъиз , куҷост аҳли дилӣ ?

ملولم از دم واعظ، کجاست اهل دلی؟

Ки ҳамчуи гул варақӣ хонд аз ривояти ҳасан

که همچو گل ورقی خواند از روایت حسن

зи ишқи масти шӯй чун насимӣ эй зоҳид !

ز عشق مست شوی چون نسیمی ای زاهد!

Агар ба самъ ризо бишинавӣ ҳикояти ҳасан

اگر به سمع رضا بشنوی حکایت حسن