Биё эй ганҷ бепоён , чу худ моро тавонгар кун
بیا ای گنج بی پایان، چو خود ما را توانگر کن
Мис бе қимати моро ба эксири назар зар кун
مس بی قیمت ما را به اکسیر نظر زر کن
Ту баҳри гавҳару конӣ , ту айни оби ҳайвонӣ
تو بحر گوهر و کانی، تو عین آب حیوانی
Вуҷӯди хокии моро ҳаётии бахш ва гавҳар кун
وجود خاکی ما را حیاتی بخش و گوهر کن
Лаби лаъли ту чун дорад ба ҷонбхшии яди Байзо
لب لعل تو چون دارد به جانبخشی ید بیضا
Чу исои даъвати эҳё ба лаъл рўҳпрўр кун
چو عیسی دعوت احیا به لعل روحپرور کن
Ба олам , субҳдам , бӯеи зи гесуяти равони гардон
به عالم، صبحدم، بویی ز گیسویت روان گردان
Машоми қудсёни мишкӣн , ҷаҳонро пари з анбар кун
مشام قدسیان مشکین، جهان را پر ز عنبر کن
Ниқоб аз офтоби рух , барандоз эй қамари талъат
نقاب از آفتاب رخ، برانداز ای قمر طلعت
Сарои дидаи ашё , ба нури худ мунаввар кун
سرای دیده اشیا، به نور خود منور کن
зи савдои хату холат , дилии кӯ рӯ бигардонад
ز سودای خط و خالت، دلی کو رو بگرداند
Рахш дар маҷмаъи хубони сияҳ чун рӯй дафтар кун
رخش در مجمع خوبان سیه چون روی دفتر کن
зи савдои сари зулфат , серум савдо гирифт он кӯ
ز سودای سر زلفت، سرم سودا گرفت آن کو
Надорад дар сари ин савдо , бирав гӯи хок бар сар кун
ندارد در سر این سودا، برو گو خاک بر سر کن
Ба нори ишқ агар хоҳӣ ки оламро бисӯзоне
به نار عشق اگر خواهی که عالم را بسوزانی
Дро дар водии эмини зи рухсори оташии бркн
درآ در وادی ایمن ز رخسار آتشی برکن
Ба нутқат дар ҳадисовар , вази он ҷони бахш дар олам
به نطقت در حدیث آور، وز آن جان بخش در عالم
Дами рӯҳи алқудс дар дам , ҷаҳонро пари з шукр кун
دم روح القدس در دم، جهان را پر ز شکر کن
Ҳар онкўи ошиқ рӯят нагашт эй сӯрати раҳмон
هر آنکو عاشق رویت نگشت ای صورت رحمان
Банӣ одам махон ӯроу номаши санг мармар кун
بنی آدم مخوان او را و نامش سنگ مرمر کن
Дил аз тасбеҳ сӯфӣ шуд малул , эй мутриби маҷлис
دل از تسبیح صوفی شد ملول، ای مطرب مجلس
зи қанди он лаби ширини сухани гӯй ва мукаррар кун
ز قند آن لب شیرین سخن گوی و مکرر کن
Маликро май наад хаташ чу Тифлони лавҳ дар доман
ملک را می نهد خطش چو طفلان لوح در دامن
Ало эй ҳофизи қуръон ! ту ин ҳафт оят аз бар кун
الا ای حافظ قرآن! تو این هفت آیت از بر کن
Ба солусӣ чу зроқони сияҳ то кӣ кунӣ ҷома
به سالوسی چو زراقان سیه تا کی کنی جامه
Қалам бар далқи азрақи каш , ба май рухсора аҳмар кун
قلم بر دلق ازرق کش، به می رخساره احمر کن
Чу ҳаст аз рӯй шамси аддӣни нишонеи шамси ховар ро
چو هست از روی شمس الدین نشانی شمس خاور را
Биё дар рӯй шамси аддӣни суҷуди шамс ховар кун
بیا در روی شمس الدین سجود شمس خاور کن
Ба ҷусту ҷӯии дидораш , чу хуршеду мае ошиқ
به جست و جوی دیدارش، چو خورشید و مه ای عاشق
Ба ҳар кӯеи қадам дар на , ба ҳар манзари сиррӣ дар кун
به هر کویی قدم در نه، به هر منظر سری در کن
Дило бо васлаш ар хоҳӣ ки зоти муттаҳиди гардӣ
دلا با وصلش ار خواهی که ذات متحد گردی
Вуҷӯд ҳар ду оламро нисор рӯй дилбар кун
وجود هر دو عالم را نثار روی دلبر کن
Ба хӯбӣ дар миён то маи басӣ фарқаст рӯйиш ро
به خوبی در میان تا مه بسی فرق است رویش را
Агар бовар наме дории биёи боҳам баробар кун
اگر باور نمی داری بیا باهم برابر کن
Чу покон аз дар фазлаш худобин мешаванд эй дил
چو پاکان از در فضلش خدابین می شوند ای دل
Биёу серумаи чашм аз ғубори хоки ин дар кун
بیا و سرمه چشم از غبار خاک این در کن
Насимӣ шуд ба ҳақи восили илоҳии ошиқонат ро
نسیمی شد به حق واصل الهی عاشقانت را
Ба ҳақи ҳурмати фазлат ки ин давлат муяссар кун
به حق حرمت فضلت که این دولت میسر کن