эй дил ар пухтаи ишқӣ , тамаъ хом макун
ای دل ار پختهٔ عشقی، طمعِ خام مکن
Ҳамдами бодаи шӯу ҷузи ҳавас ҷом макун
همدمِ باده شو و جز هوسِ جام مکن
Аз раҳи хеши парастии қадамии берун на
از رهِ خویشپرستی قدمی بیرون نِهْ
Қатъи ин манзилу раҳи ҷуз ба чунин гом макун
قطع این منزل و ره جز به چنین گام مکن
Манзили аҳли яқини кӯй ҳабибаст , эй дил !
منزل اهل یقین کوی حبیب است، ای دل!
То ба манзил нарисӣ як нафас ором макун
تا به منزل نرسی یک نفس آرام مکن
Аз риёи поки шӯ эй зоҳиди олӯдаи либос
از ریا پاک شو ای زاهد آلودهلباس
Шубҳау васвасаро зуҳду вараъ ном макун
شبهه و وسوسه را زهد و وَرَع نام مکن
Даври саҷҷодау тасбеҳи гузашт , эй зоҳид !
دور سجاده و تسبیح گذشت، ای زاهد!
Ин яке донаи мсоз , он дгарӣ дом макун
این یکی دانه مساز، آن دگری دام مکن
Гар сари тоъати ҳақ чун маликат ҳаст эй дил !
گر سر طاعت حق چون ملکت هست ای دل!
Ба ҷуз аз саҷдаи он сарви гул андом макун
به جز از سجدهٔ آن سرو گلاندام مکن
Чун шудӣ бо даҳану чашму лаби ёри ҳариф
چون شدی با دهن و چشم و لب یار حریف
Ҷузи ҳадиси шукру писта ва бодом макун
جز حدیث شکر و پسته و بادام مکن
Ному нангу дилу дайни ҷумла ҳиҷобаст ва дуе
نام و ننگ و دل و دین جمله حجاب است و دویی
Як ҷиҳат бошу бад-ӣнҳо талаб ном макун
یکجهت باش و بدینها طلب نام مکن
Ҳаст чун ориятии давлати даҳ рӯзаи даҳр
هست چون عاریتی دولت دهروزهٔ دَهر
Такя бар давлати даҳ рӯза айём макун
تکیه بر دولت دهروزهٔ ایام مکن
Гар кунӣ фурсати имрӯз ба ояндаи бадал
گر کنی فرصت امروز به آینده بدل
Макун ин фоида , ин неки саранҷом ! макун
مکن این فایده، این نیک سرانجام! مکن
Бар изори ту ки ислом манаст , аз хату хол
بر عذار تو که اسلام من است، از خط و خال
Лашкари куфри макаш , ғорат ислом макун
لشکر کفر مکش، غارت اسلام مکن
эй насимӣ чу баромади зи лаб ӯ комат
ای نسیمی چو برآمد ز لب او کامت
Ба ҳама ком раседӣ , сухан аз ком макун
به همه کام رسیدی، سخن از کام مکن