Гар шабӣ бозояд аз дар шамъи ҷони афрӯзи ман

گر شبی بازآید از در شمع جان افروز من

Бар чароғи меҳру нур субҳ хандад рӯзи ман

بر چراغ مهر و نور صبح خندد روز من

Гар марои рӯзии хаёлаш рӯй бинмоед ба хоб

گر مرا روزی خیالش روی بنماید به خواب

Матлаъ иқбол гардад толеъи фирӯзи ман

مطلع اقبال گردد طالع فیروز من

То саҳар ҳар шаб чу шамъ аз оташи ҳиҷрони ёр

تا سحر هر شب چو شمع از آتش هجران یار

Дида гирёнаст ва май сӯзади дили пурсӯзи ман

دیده گریان است و می سوزد دل پرسوز من

Пеши абрӯӣ ту мехоҳам ки ҷон қурбон кунам

پیش ابروی تو می خواهم که جان قربان کنم

Парда бурдор аз рух , эй иди ману наврӯзи ман

پرده بردار از رخ، ای عید من و نوروز من

То ниҳон кардӣ зи ман рух , як нафас ғоиб нашуд

تا نهان کردی ز من رخ، یک نفس غایب نشد

Сӯрат рӯй ту аз чашм хаёл андӯз ман

صورت روی تو از چشم خیال اندوز من

Кӣ тавонад кард ошиқи гӯш бар панди адиб ?

کی تواند کرد عاشق گوش بر پند ادیب؟

Заҳмати худ май диҳӣ эй пери пандомӯзи ман

زحمت خود می دهی ای پیر پندآموز من

Чун насимӣ ҳар ки ӯ шуд бандаи фазли илоҳ

چون نسیمی هر که او شد بنده فضل اله

Кӣ тавонад кӯ бибинад шамъи ҷони афрӯзи ман

کی تواند کو ببیند شمع جان افروز من