эй даҳонати пистаи хандони ман

ای دهانت پسته خندان من

Хоки пояти чашмаи ҳайвони ман

خاک پایت چشمه حیوان من

Зулфу рухсори ту , эй хуршеди ҳасан !

زلف و رخسار تو، ای خورشید حسن!

Лайлаи алқдру маи тобони ман

لیلة القدر و مه تابان من

Ҷони ширинами фидои лаъли ту

جان شیرینم فدای لعل تو

Кӯи басии ширин тараст аз ҷони ман

کو بسی شیرین تر است از جان من

Дар биҳишти ҷовдонам то ки ҳаст

در بهشت جاودانم تا که هست

Равзаи Кувайти сробстони ман

روضه کویت سرابستان من

Доруии дармони ман дарди ту бас

داروی درمان من درد تو بس

эй давои дард бе дармони ман

ای دوای درد بی درمان من

зи оташи ишқи ту , ҳрдм ме равад

ز آتش عشق تو، هردم می رود

Бар фалаки дӯди дили сӯзони ман

بر فلک دود دل سوزان من

Рӯзи бахтам берахт торик шуд

روز بختم بی رخت تاریک شد

эй чароғи дидаи гирёни ман

ای چراغ دیده گریان من

Тарсами анҷомад ба тӯфон дар ғамат

ترسم انجامد به طوفان در غمت

Растхези ашк чун марҷони ман

رستخیز اشک چون مرجان من

Сунбулат дар ҳар замони доғӣ наад

سنبلت در هر زمان داغی نهد

Бар дили маҷрӯҳи саргардони ман

بر دل مجروح سرگردان من

Дил бар оташ чун кабоб афтода аст

دل بر آتش چون کباب افتاده است

То ғами ишқ ту шуд меҳмони ман

تا غم عشق تو شد مهمان من

Куфри зулфат бо насимӣ даргирифт

کفر زلفت با نسیمی درگرفت

эй рахти дайни ману имони ман

ای رخت دین من و ایمان من