Он шаҳаншоҳам ки аз нутқ « ҳаии алълё » ӣ ман

آن شهنشاهم که از نطق «هی العلیا»ی من

Мо сӯии аллоҳи нуқта Эй омад ба зери пои ман

ما سوی الله نقطه ای آمد به زیر پای من

Офтоби ваҳдатами ман зон ки дар субҳи тулӯъ

آفتاب وحدتم من زان که در صبح طلوع

Касрат заррот шуд пайдои зи нури рои ман

کثرت ذرات شد پیدا ز نور رای من

Иттиҳоди айну ғини олами сари ҳуруф

اتحاد عین و غین عالم سر حروف

Аввали ҳарф фӣаст охири далелаш ёӣ ман

اول حرف فی است آخر دلیلش یای من

Аз се ҳарфаст баъди ваҳии олами Айнии тамом

از سه حرف است بعد وحی عالم عینی تمام

Ваон се лоамасту фӣу зии афзали ?имаии ман

وان سه لام است و فی و ضی افضل ایمای من

Ъушраи комил ки дар клтоидиаҳ шуд тамом

عشره کامل که در کلتایدیه شد تمام

Шуд аён аз бист ва ҳашт он сари зи ҳарфи зои ман

شد عیان از بیست و هشت آن سر ز حرف زای من

Тсъи оёт аз яди Байзоӣ Мӯсо шуд падед

تسع آیات از ید بیضای موسی شد پدید

На фалак тай шуд аз он дар дасти шакли тои ман

نه فلک طی شد از آن در دست شکل طای من

Он ки дар ҳар хӯшае сад донаро бошад вуҷӯд

آن که در هر خوشه ای صد دانه را باشد وجود

Нуқтае бар тои ниҳодам рӯ намӯд аз зои ман

نقطه ای بر طا نهادم رو نمود از ظای من

Чли сабоҳии тинати асли вуҷӯди коинот

چل صباحی طینت اصل وجود کاینات

Бо алиф безоҳираст тӣу сӣу ҳои ман

با الف بی ظاهر است تی و ثی و حای من

Он ҷамилӣ каз камоли ҳасани хати ваҷҳ ӯ

آن جمیلی کز کمال حسن خط وجه او

Ошиқон шӯридаанд , бинмуд рӯ аз рои ман

عاشقان شوریده اند، بنمود رو از رای من

Канзи махфии он ки сӯрат ёфт азам алкитоб

کنز مخفی آن که صورت یافت از ام الکتاب

Ҳарфҳоро ояташ дода макон дар хои ман

حرفها را آیتش داده مکان در خای من

Шаш ҷаҳоти гунбади нилӯфариро аз се рӯҳ

شش جهات گنبد نیلوفری را از سه روح

наме тавон дидани аён дар сӯрати як тоӣ ман

می‌توان دیدن عیان در صورت یک تای من