Гар шабии моҳи ман аз абр ниқоб ояд бурун

گر شبی ماه من از ابر نقاب آید برون

Дигар аз шармаши аҷабгар офтоб ояд бурун

دیگر از شرمش عجب گر آفتاب آید برون

Гар ба ҷой хоб гирад сӯраташи ҷо дар назар

گر به جای خواب گیرد صورتش جا در نظر

Дида мешавем ба хӯн , то нақш хоб ояд бурун

دیده می شویم به خون، تا نقش خواب آید برون

Ҳаст ҳамранги шароби ашками мудом аз хӯни дил

هست همرنگ شراب اشکم مدام از خون دل

Ҳамчуи хунобӣ ки аз чашм кабоб ояд бурун

همچو خونابی که از چشم کباب آید برون

Ончунон мастам кигар Фсод бигушоед рагам

آنچنان مستم که گر فصاد بگشاید رگم

Аз урӯқи ман ба ҷои хӯн шароб ояд бурун

از عروق من به جای خون شراب آید برون

Акси рӯйишгар шабӣ чун шакл моҳ уфтад дар об

عکس رویش گر شبی چون شکل ماه افتد در آب

То қиёмати ҳамчуи моҳӣ , маи з об ояд бурун

تا قیامت همچو ماهی، مه ز آب آید برون

Муттақеро вақт он омад ки бо ёди лабаш

متقی را وقت آن آمد که با یاد لبش

Ҳар замон аз остини ҷом шароб ояд бурун

هر زمان از آستین جام شراب آید برون

Навен абрӯяш ки калаки котиб қудрат навишт

نون ابرویش که کلک کاتب قدرت نوشت

Ҳаст ҳарфӣ каз беонаш сад китоб ояд бурун

هست حرفی کز بیانش صد کتاب آید برون

Гар хаёли чашми масташ дар даруни оради эмом

گر خیال چشم مستش در درون آرد امام

Чун ба масҷид дар равад маст ва хароб ояд бурун

چون به مسجد در رود مست و خراب آید برون

Аз садои зикри солусони худбин ба буд

از صدای ذکر سالوسان خودبین به بود

Пеши ҳақи савтӣ ки аз чанг ва рубоб ояд бурун

پیش حق صوتی که از چنگ و رباب آید برون

Шарбати васл ту гуфтам рӯзии мо кӣ шавад

شربت وصل تو گفتم روزی ما کی شود

Гуфт он дами коби ҳайвон аз сароб ояд бурун

گفت آن دم کآب حیوان از سراب آید برون

Пеши аҳл дил шавад равшан ки хӯни мо ки рехт

پیش اهل دل شود روشن که خون ما که ریخت

Гарнигор аз хона бо даст хизоб ояд бурун

گر نگار از خانه با دست خضاب آید برون

Аз хаёли назми дандонаши насимӣ ҳар нафас

از خیال نظم دندانش نسیمی هر نفس

Дида чун бар ҳам занад дар хўшоб ояд бурун

دیده چون بر هم زند در خوشاب آید برون