Он ки моҳ аз шарми рӯйиш бениқоб ояд бурун

آن که ماه از شرم رویش بی نقاب آید برون

Вази гиребонаши саҳаргаҳ офтоб ояд бурун

وز گریبانش سحرگه آفتاب آید برون

Гуфтамаш : бар оризати он қатраҳои жола чист ?

گفتمش: بر عارضت آن قطره های ژاله چیست؟

Зер лаб хандид ва гуфт : аз гул гулоб ояд бурун

زیر لب خندید و گفت: از گل گلاب آید برون

Он ки даъвӣ мекунад дар даври чашмати зоҳидӣ

آن که دعوی می کند در دور چشمت زاهدی

Хирқаашрогар бполоиӣ шароб ояд бурун

خرقه اش را گر بپالایی شراب آید برون

Кӣ бурун ояд лабат аз ӯҳдаи бӯсӣ ки гуфт

کی برون آید لبت از عهده بوسی که گفت

Чун маҳоласт коби ҳайвон аз сароб ояд бурун

چون محال است کآب حیوان از سراب آید برون

Гар бигӯям қиссаи шавқи ту бо чангу рубоб

گر بگویم قصه شوق تو با چنگ و رباب

Нолаҳои зор аз чанг ва рубоб ояд бурун

ناله های زار از چنگ و رباب آید برون

Аз ҷигаргар хӯни бирезади дил , ғизо созад равон

از جگر گر خون بریزد دل، غذا سازد روان

Қӯт оташ бошад он хӯн каз кабоб ояд бурун

قوت آتش باشد آن خون کز کباب آید برون

Бар умед дидани рӯйиши насимии рӯзи ҳашар

بر امید دیدن رویش نسیمی روز حشر

Ҳамчуи наргис аз лаҳади маст ва хароб ояд бурун

همچو نرگس از لحد مست و خراب آید برون