Оқил доно биёб ояти саҳари мубин

عاقل دانا بیاب آیت سحر مبین

Чашми хирад боз кун дар рух ёрам бибин

چشم خرد باز کن در رخ یارم ببین

Мусҳафи ҳақ рӯй ӯст ҳабли матин мӯӣ ӯст

مصحف حق روی اوست حبل متین موی اوست

Бихрд ва гмраҳаст ҳар ки надонад чунин

بیخرد و گمره است هر که نداند چنین

Кеши ману дайни ман рӯзи ҷазои ин буд

کیش من و دین من روز جزا این بود

Кофари бедин буд ҳар ки надорад яқин

کافر بیدین بود هر که ندارد یقین

Хати рахт бе гумони хома эзад навишт

خط رخت بی گمان خامه ایزد نوشت

Ҳаст яқинами дуруст , нест гумонам дар ин

هست یقینم درست، نیست گمانم در این

Ташнаи лабонро ба ҳашари лаъл лабаш ме диҳад

تشنه لبان را به حشر لعل لبش می دهد

Рӯзи қиёмати нишон , чашмаи моءи муайян

روز قیامت نشان، چشمه ماء معین

Тинат ӯро ба лутф , ҳақ ба чиҳил субҳдам

طینت او را به لطف، حق به چهل صبحدم

Карда зи рӯзи азал бар яди қудрати аҷин

کرده ز روز ازل بر ید قدرت عجین

То бузанд бар дилами тири ҷафои ғамза аш

تا بزند بر دلم تیر جفا غمزه اش

Он бути абрӯ камон карда з ҳар сӯи камӣн

آن بت ابرو کمان کرده ز هر سو کمین

Бедил ва бедин шавад гар бихӯрад ҷуръа Эй

بیدل و بیدین شود گر بخورد جرعه ای

Аз май лаъли лабаши зоҳид хилват нишин

از می لعل لبش زاهد خلوت نشین

Сӯфии софӣ касеаст он ки برارد чу ман

صوفی صافی کسی است آن که برآرد چو من

ӯ ба хароботи ишқ , маст , чиҳил арбаъӣн

او به خرابات عشق، مست، چهل اربعین

Гуфт насимии равон ҳар ки бихонад зи ҷон

گفت نسیمی روان هر که بخواند ز جان

Бар нафасаш ҳар замони боди ҳазор офарин

بر نفسش هر زمان باد هزار آفرین