Ишқи ту гирифтор ту донад ки чаҳ дард аст

عشق تو گرفتار تو داند که چه درد است

Ҷонӣ ки надорад сари ин дард , на мард аст

جانی که ندارد سر این درد، نه مرد است

Он дил ки накард аз ду ҷаҳони дарди ту ҳосил

آن دل که نکرد از دو جهان درد تو حاصل

Ҳосили зи ҳаёти ончӣ мурод аст накарда аст

حاصل ز حیات آنچه مراد است نکرده است

Бе дарди талаби ҳалқаи сифат бар дар мақсӯд

بی درد طلب حلقه صفت بر در مقصود

Сар кӯфтани муддаӣони оҳан сард аст

سر کوفتن مدعیان آهن سرد است

Аз умри гиромӣ чаҳ таматтуъ буд он ро

از عمر گرامی چه تمتع بود آن را

Каз нахли муҳаббати рутаб ишқ нахурда аст

کز نخل محبت رطب عشق نخورده است

Ҷуз рӯй длорои ту эй сарви гули андом

جز روی دلارای تو ای سرو گل اندام

Хораст ба чашми ман , агар он ҳама вирд аст

خار است به چشم من، اگر آن همه ورد است

Ҳоли дили пуроташи мо шамъ чаҳ донад

حال دل پرآتش ما شمع چه داند

Ҳарчанд ки бо гиряу сӯзу рух зард аст

هرچند که با گریه و سوز و رخ زرد است

Бӯе ки сари зулфи самани соӣ ту дорад

بویی که سر زلف سمن سای تو دارد

Сад анбару машки хутанаши рафта ба гирд аст

صد عنبر و مشک ختنش رفته به گرد است

Онро ки назар бар дилу дайну сар ва ҷон аст

آن را که نظر بر دل و دین و سر و جان است

Дар маъракаи ишқи куҷои мард набардаст ?

در معرکه عشق کجا مرد نبرد است؟

Чун даври фалак бесару пои гашти насимӣ

چون دور فلک بی سر و پا گشت نسیمی

Дар доира чун нуқта аз он воҳид ва фард аст

در دایره چون نقطه از آن واحد و فرد است