Зулфи ту шаби қадари ман ва рӯй ту ид аст

زلف تو شب قدر من و روی تو عید است

Вази зулфи ту андешаи идрок баъӣд аст

وز زلف تو اندیشه ادراک بعید است

Абрӯии ту ҳаряки ма идаст аз онру

ابروی تو هریک مه عید است از آنرو

Дар олам аз абрӯии ту пайвастаи ду ид аст

در عالم از ابروی تو پیوسته دو عید است

То рӯй туро дидаам эй моҳи дили афрӯз

تا روی تو را دیده ام ای ماه دل افروز

Рӯзами ҳама чун толеъу бахти ту Саид аст

روزم همه چون طالع و بخت تو سعید است

Ҳаргизи нафасӣ дар ду ҷаҳони шоди мабодо

هرگز نفسی در دو جهان شاد مبادا

Он дил ки зи дарди ту ба дармон нарасида аст

آن دل که ز درد تو به درمان نرسیده است

Холӣ набӯд то абад аз нури таҷаллӣ

خالی نبود تا ابد از نور تجلی

Онро ки ба рухсори ту бино шуда дида аст

آن را که به رخسار تو بینا شده دیده است

Рухсати надиҳади ақл агар хўонмти инсон

رخصت ندهد عقل اگر خوانمت انسان

Инсони хдорўӣ , бад-инсон ки шунида аст

انسان خداروی، بدینسان که شنیده است

Доне ки зи олам ки баради дайн ба саломат

دانی که ز عالم که برد دین به سلامت

Он дил ки ба куфри сари зулфат гиравида аст

آن دل که به کفر سر زلفت گرویده است

То қиблаи ушшоқи ту аз рӯй ту шуд рост

تا قبله عشاق تو از روی تو شد راست

Чун тоқи ду абрӯии ту миҳроб хамида аст

چون طاق دو ابروی تو محراب خمیده است

То васфи рахт дар қалам оварад насимӣ

تا وصف رخت در قلم آورد نسیمی

Хат бар варақи ҳасани рух моҳ кашида аст

خط بر ورق حسن رخ ماه کشیده است