Дар ишқи ту эй мҳрў ! ошиқ чу манӣ куку ?

در عشق تو ای مهرو! عاشق چو منی کوکو؟

То бар сари вайронҳо чун кўФ занад « кӯи кӯ »

تا بر سر ویرانها چون کوف زند «کو کو»

Сӯзад ба ғамат , созад , дар роҳи ту ҷон бозад

سوزد به غمت، سازد، در راه تو جان بازد

Вонгаҳ назар андозад бар рӯй ту аз шаш сӯ

وانگه نظر اندازد بر روی تو از شش سو

эй ғайрати моҳу хур , бурдор ниқоб аз рух

ای غیرت ماه و خور، بردار نقاب از رخ

То пеши маи рӯят бар хок наад маи рӯ

تا پیش مه رویت بر خاک نهد مه رو

То бар асари пояти молами руху пешонӣ

تا بر اثر پایت مالم رخ و پیشانی

Афтода чу хуршедам бар хоки сар ҳар кӯ

افتاده چو خورشیدم بر خاک سر هر کو

Дар даври сари зулфат кӣ амн ва амон бошад

در دور سر زلفت کی امن و امان باشد

Чун дузди дил ва ҷон шуд он дили сияҳи ҳиндӯ

چون دزد دل و جان شد آن دل سیه هندو

Пурнур кунам чун ма аз меҳри ду олам ро

پرنور کنم چون مه از مهر دو عالم را

Аз зулфи тугар рӯзӣ уфтад ба кафами як мӯ

از زلف تو گر روزی افتد به کفم یک مو

эй бахти ман аз чашмат бо давлати бедорон

ای بخت من از چشمت با دولت بیداران

Сад раҳмати ҳақи ҳрдм бар ғамзаи он ҷодӯ

صد رحمت حق هردم بر غمزه آن جادو

эй дар талаби васлат чун чарх ба сари гардон

ای در طلب وصلت چون چرخ به سر گردان

Ҳам обид « ёҳу » зан , ҳам зоҳид « ё ман ҳў »

هم عابد «یاهو» زن، هم زاهد «یا من هو»

Чашми ту дил ориф гирад чу ба сайд ояд

چشم تو دل عارف گیرد چو به صید آید

Ҳаии ҳай ки чаҳ фаттонаст он шери шикори оҳӯ

هی هی که چه فتان است آن شیر شکار آهو

эй рӯй турш сӯфӣ мафруш ба мо сирка

ای روی ترش صوفی مفروش به ما سرکه

Каз ёди лабаши моро пар шуд зи асали кандӯ

کز یاد لبش ما را پر شد ز عسل کندو

эй бар сари саҷҷодаи тасбеҳ кунон бишинав

ای بر سر سجاده تسبیح کنان بشنو

Фарёди аноолҳқҳо дар ҳалқаи он гесу

فریاد اناالحق ها در حلقه آن گیسو

Миъроҷ насимӣ шуд қавсин ду абрӯят

معراج نسیمی شد قوسین دو ابرویت

эй шамъи шаби усаро , ваии бадари ҳилоли абрӯ

ای شمع شب اسرا، وی بدر هلال ابرو