Моием дили зи олам бар зулфи ёри баста

ماییم دل ز عالم بر زلف یار بسته

Аз дасти пурнигориши дил дарнигор баста

از دست پرنگارش دل در نگار بسته

Савдои чашми масташ дар ҷон ва дил нишаста

سودای چشم مستش در جان و دل نشسته

Дар хотир аз хаёлаши фикри хумори баста

در خاطر از خیالش فکر خمار بسته

Бошад зи ҳасану зулфаши пои сабои кушода

باشد ز حسن و زلفش پای صبا گشاده

Аз машки рӯ сияҳ шуд роҳи ттори баста

از مشک رو سیه شد راه تتار بسته

эй пардае зи сунбул бар ёсуман кашида

ای پرده ای ز سنبل بر یاسمن کشیده

Ваии бурқаъии зи райҳон бар лолаи зори баста

وی برقعی ز ریحان بر لاله زار بسته

эй сӯрати худоӣ , зоҳир дар обу хокӣ

ای صورت خدایی، ظاهر در آب و خاکی

Ваии пайкари илоҳӣ бар боду нори баста

وی پیکر الهی بر باد و نار بسته

эй зулф бе қарорати бишкаста чун дили ман

ای زلف بی قرارت بشکسته چون دل من

Аҳдӣ ки бо дилу ҷони он бе қарори баста

عهدی که با دل و جان آن بی قرار بسته

Вақти слўаҳу саҷда , дорам ҳузури дил чун

وقت صلوة و سجده، دارم حضور دل چون

Нақши ту дар дилам ҳаст эй глъзори баста

نقش تو در دلم هست ای گلعذار بسته

эй холи ънбринт бар « бе » ниҳодаи нуқта

ای خال عنبرینت بر «بی » نهاده نقطه

Вази машки судаи хаттӣ бар гули ғубори баста

وز مشک سوده خطی بر گل غبار بسته

эй зулфи ҷони шикорат дар ҳалқаҳои савдо

ای زلف جان شکارت در حلقه های سودا

Ҷону дили асирони чандини ҳазор баста

جان و دل اسیران چندین هزار بسته

Аз гуфтани ано алҳақ сар то абад напечад

از گفتن انا الحق سر تا ابد نپیچد

Он сар ки бошад эй ҷон дар фавқи дори баста

آن سر که باشد ای جان در فوق دار بسته

Зулфи ту бо насимӣ эй нури дида то кӣ

زلف تو با نسیمی ای نور دیده تا کی

Бошад ба кини миёнро чун рӯзгори баста

باشد به کین میان را چون روزگار بسته