Солики ишқи ту ҳар дам ба ҷаҳон дигар аст

سالک عشق تو هر دم به جهان دگر است

Ҳар нафаси толиби васлат ба макон дигар аст

هر نفس طالب وصلت به مکان دگر است

Гарчи васф ту кунанд аҳли тафосиру калом

گرچه وصف تو کنند اهل تفاسیر و کلام

Мусҳаф рӯй туро шарҳу баён дигар аст

مصحف روی تو را شرح و بیان دگر است

Ҳарфи мо абҷад ишқаст чаҳ донад наҳвӣ

حرف ما ابجد عشق است چه داند نحوی

Мантиқи алтири аўлўолФзли забон дигар аст

منطق الطیر اولوالفضل زبان دگر است

Ошиқонро рухи зард ар чаҳ далеласт ба ҳақ

عاشقان را رخ زرد ار چه دلیل است به حق

Бар рухи аҳли дил аз ишқи нишон дигар аст

بر رخ اهل دل از عشق نشان دگر است

Куштаи лаъли лабаш кӣ кунад андешаи марг

کشته لعل لبش کی کند اندیشه مرگ

Ҳамдами рӯҳи қудси зинда ба ҷон дигар аст

همدم روح قدس زنده به جان دگر است

Чанд хонд ба сар хон биҳиштами зоҳид

چند خواند به سر خوان بهشتم زاهد

Даъвати муҳаррами асрор ба хон дигар аст

دعوت محرم اسرار به خوان دگر است

Гарчи таркони ҳама бо тир ва камонанд вале

گرچه ترکان همه با تیر و کمانند ولی

Чашму абрӯии туро тиру камон дигар аст

چشم و ابروی تو را تیر و کمان دگر است

Гарчи хубони ҳамаи шукри лаб ва ширин даҳананд

گرچه خوبان همه شکر لب و شیرین دهنند

Дили ман шефтаи танги даҳон дигар аст

دل من شیفته تنگ دهان دگر است

Офтоби рухи ту айни вуҷӯд ҳама шуд

آفتاب رخ تو عین وجود همه شد

Лоҷарам дар рух ҳар зарраи аён дигар аст

لاجرم در رخ هر ذره عیان دگر است

Аз паии суду зиён чанд ба бозор рӯй

از پی سود و زیان چند به بازار روی

То бигӯянд ки он хоҷаи фалон дигар аст

تا بگویند که آن خواجه فلان دگر است

Чеҳраи зарди марои саҳли мубин эй зоҳид

چهره زرد مرا سهل مبین ای زاهد

Кин зари нодарраи меъёри зи кон дигар аст

کاین زر نادره معیار ز کان دگر است

Рамзи ориф ба тасаввур натавон донистан

رمز عارف به تصور نتوان دانستن

Луғати турфаи ин зумраи лисон дигар аст

لغت طرفه این زمره لسان دگر است

Ғарқаи баҳри ғамаши ёди з соҳил накунад

غرقه بحر غمش یاد ز ساحل نکند

Соҳили ғарқаи ин баҳри карон дигар аст

ساحل غرقه این بحر کران دگر است

Чун насимӣ ба яқин аз карам фазл расед

چون نسیمی به یقین از کرم فضل رسید

Кӣ хӯрд ғусса ки ҳрдм ба макон дигар аст

کی خورد غصه که هردم به مکان دگر است