Далел мо шуд он соқӣ ба доролъиши майхона

دلیل ما شد آن ساقی به دارالعیش میخانه

Биёгар орзӯмандӣ ба ҷоми лаъли ҷонона

بیا گر آرزومندی به جام لعل جانانه

Ба даври донаи холаши дилу ҷонӣ наме байнам

به دور دانه خالش دل و جانی نمی بینم

Ки дар доми сар зулфат науфтодааст аз ин дона

که در دام سر زلفت نیفتاده است از این دانه

Замони васли рӯятро талабкорам ба ҷон гарчи

زمان وصل رویت را طلبکارم به جان گرچه

Ҳануз арзон буд додан ду оламро ба шукрона

هنوز ارزان بود دادن دو عالم را به شکرانه

Ҷаҳону ҷону дайну дил , бирав дар кор зулфаш кун

جهان و جان و دین و دل، برو در کار زلفش کن

Ки аз мардон мард ояд ҳамеша кори мардона

که از مردان مرد آید همیشه کار مردانه

Замони зарқу солусии гузашт эй зоҳиди раъно

زمان زرق و سالوسی گذشت ای زاهد رعنا

Биё май хур ки тақворо лаболаби гашти паймона

بیا می خور که تقوی را لبالب گشت پیمانه

Ҳадиси ишқи гӯ бо ман , на зуҳду тавбау тақво

حدیث عشق گو با من، نه زهد و توبه و تقوی

Ки ошиқро намегирад ба гӯши афсуну афсона

که عاشق را نمی گیرد به گوش افسون و افسانه

Мҷу бо оташи рӯйиши тақарруб ,гар ҳамеи хоҳӣ

مجو با آتش رویش تقرب، گر همی خواهی

Ки давр аз шамъ рухсораш бисӯзӣ ҳамчуи парвона

که دور از شمع رخسارش بسوزی همچو پروانه

Чу рӯйиши чарх суратгар набандад сӯрати дигар

چو رویش چرخ صورتگر نبندد صورت دیگر

Ба сари чандон ки мегардад дар ин пирӯзаи кошона

به سر چندان که می گردد در این پیروزه کاشانه

Дар ганҷи ҳақиқатро лабаши мифтоҳ маънӣ шуд

در گنج حقیقت را لبش مفتاح معنی شد

Зиҳии ганҷу зиҳии гавҳар , зиҳии мифтоҳу дандона

زهی گنج و زهی گوهر، زهی مفتاح و دندانه

Насимӣ ! пой дил магушо зи банди зулф ӯ ҳаргиз

نسیمی! پای دل مگشا ز بند زلف او هرگز

Ки дар занҷир май бояд ҳамеша пои девона

که در زنجیر می باید همیشه پای دیوانه