Манам он ринди фарзона ки додам ҷон ба ҷонона

منم آن رند فرزانه که دادم جان به جانانه

Чу аз ағёр бибаредам шудам бо ёри ҳамхона

چو از اغیار ببریدم شدم با یار همخانه

Ман он паймонаи мастӣ ки нӯшедам наяндешам

من آن پیمانه مستی که نوشیدم نیندیشم

Ки гирдами маст ва аз мастии занам бар санги паймона

که گردم مست و از مستی زنم بر سنگ پیمانه

Ман он май чун бнўшидми либоси ишқи пӯшедам

من آن می چون بنوشیدم لباس عشق پوشیدم

Чу бум аз байт маъмураш шудам бо кунҷи вайрона

چو بوم از بیت معمورش شدم با کنج ویرانه

Маконроу маконеро нишони пурсӣ агар аз ман

مکان را و مکانی را نشان پرسی اگر از من

Бро бар арши ваҷҳ мо бибин он рӯй ҷонона

برآ بر عرش وجه ما ببین آن روی جانانه

На мулҳид донад ин маънӣ на зоҳиду шаҳнаи даъвӣ ( ? )

نه ملحد داند این معنی نه زاهد و شحنه دعوی (؟)

Каз ин кунин по бар ҷой ҳаст ин ҷои шоҳона

کز این کونین پا بر جای هست این جای شاهانه

Хитоби сӣ ва ду хаташи далел аз зулф мо бишинав

خطاب سی و دو خطش دلیل از زلف ما بشنو

Ҷавоби ании анооллаҳро чу Мӯсои гӯии мардона

جواب انی اناالله را چو موسی گوی مردانه

Агар бовар наме дорӣ ки шуд рӯзи пасини зоҳир

اگر باور نمی داری که شد روز پسین ظاهر

Биё бишинав ҳамаи ашё кунун гуё шуданд ё на

بیا بشنو همه اشیا کنون گویا شدند یا نه

Ҳама гуёӣ сӣ ва ду каломи фазли ҳақи гаштанд

همه گویای سی و دو کلام فضل حق گشتند

Вале нишнид деви инро ба сад панд ва сад афсона

ولی نشنید دیو این را به صد پند و صد افسانه

Насимӣ гар кунӣ кории илоҳии фазли яздонат

نسیمی گر کنی کاری الهی فضل یزدانت

Чу аз раҳмат бибахшоед суҷуди орм ба шукрона

چو از رحمت ببخشاید سجود آرم به شکرانه